Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1093093

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 3 marca 2011 r.
IV SA/Wr 682/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska.

Sentencja

Wrocław 3 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2006 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 391/05, oddalającym skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2005 r., nr... w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

S. S. w dniu 30 grudnia 2010 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku wskazał, że miesięczny dochód jego rodziny składającej się z dwóch osób wynosi. zł, podając, że jest właścicielem 48 metrowego mieszkania oraz posiada oszczędności na pochówek, leczenie oraz wykup leków. Pismem z dnia 25 stycznia 2011 r. wezwano skarżącego o sprecyzowanie i udokumentowanie swojej sytuacji finansowej i majątkowej poprzez nadesłanie kserokopii zaświadczenia o wysokości jego dochodu oraz osób prowadzących wspólnie gospodarstwo domowe, wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, wartości posiadanych ruchomości, a także danych dotyczących miesięcznych kosztów utrzymania. Skarżący w dniu 31 stycznia 2011 r. oświadczył, że rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy., nie podając danych, o które został wezwany pismem z dnia 25 stycznia 2011 r.

Postanowieniem referendarskim z dnia 8 lutego 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Pismem procesowym z dnia 20 lutego 2011 r. skarżący podtrzymał zamiar rezygnacji z dalszego prowadzenia sprawy, podnosząc zarzuty dotyczące meritum zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy z jego skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z uwagi na fakt, że wspomniane wyżej pismo skarżącego wpłynęło do Sądu w terminie przewidzianym do wniesienia sprzeciwu od orzeczenia referendarza z dnia 8 lutego 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny potraktował powyższe pismo jako sprzeciw od tego postanowienia. W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje-stosownie do art. 245 § 2 powołanej wyżej ustawy-zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, co wynika z przepisu § 3 art. 245 tej samej ustawy. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), lub w zakresie częściowym - gdy osoba wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). W powołanych przepisach zawarto przesłanki, które musi spełniać osoba fizyczna, aby uzyskać prawo pomocy. Sposób sformułowania przepisów dotyczących osoby fizycznej wskazuje, że w razie spełnienia warunków o których mowa w § 1 pkt 1 i 2 sąd ma obowiązek przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2) lub częściowym (art. 245 § 3). W tym zakresie ciężar dowodu zgodnie z art. 246 § 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spoczywa na stronie ubiegającej się o prawo pomocy. Z użycia w tych przepisach sformułowania "gdy wykaże" wynika, że strona ma przekonać sąd, iż znajduje się w sytuacji opisanej w tych przepisach, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania (por. B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Kraków 2005 r., str. 592). Do oceny sądu również należy uznanie, czy strona ubiegająca się o takie zwolnienie wykazała, że spełnia wskazane w przepisach przesłanki. W ocenie Sądu wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stwierdzić należy, że zadeklarowane przez niego dochody, przy nie wskazaniu struktury wydatków - przy braku jakiegokolwiek udokumentowania strony kosztowej, jak i dochodowej jego sytuacji finansowej, nie pozwala na przyjęcie, że w jego sytuacja pozwala na uznanie, że objęcie go prawem pomocy mogłoby być uznane za zasadne. W szczególności wskazać należy, że wnioskodawca posiada źródło stałego dochodu w wysokości...zł miesięcznie, a ponadto oświadczył, że posiada oszczędności, jednak nie wskazał przy tym jakimi środkami dysponuje, ogólnikowo podając, że są to kwoty pieniężne przeznaczone na leczenie. Wskazać należy, że prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bez źródeł stałego dochodu, bez oszczędności i pozbawionych możliwości uzyskania na ten cel środków z jakichkolwiek źródeł.

Z powyższych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.