Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1093082

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 15 lutego 2011 r.
IV SA/Wr 561/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku skarżącej K. B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...) w przedmiocie opinii służbowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 561/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K. B. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia (...) czerwca 2010 r., nr (...) w przedmiocie opinii służbowej, uzasadniając to tym, że skarżąca przekroczyła 30-dniowy termin do wniesienia skargi.

Pismem z dnia 7 lutego 2011 r. K. B. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wymienioną decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Strzelinie we W. z dnia (...) czerwca 2010 r.,

Skarżąca podała, że w chwili otrzymania decyzji nie została pouczona o możliwości odwołania się od wyżej wymienionej decyzji, a co za tym idzie także o terminie do wniesienia skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.

Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a. to uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek.

Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony.

Rozpatrując omawiany wniosek skarżącej wskazać należy, że stosownie do art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że fakt wadliwego pouczenia świadczy o braku winy strony w dokonaniu czynności procesowej, nie może jednak uprawniać strony do zaskarżania decyzji niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, natomiast przemawia za przywróceniem terminu do dokonania spóźnionej czynności (zob. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 554/10, postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2007 r. sygn. akt II GZ 101/07; postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 552/10).

Odnosząc powyższe do omawianej sprawy stwierdzić należy, iż brak takiego pouczenia na zaskarżonej decyzji należy uznać, za błędne pouczenie skarżącej o terminie do wniesienia skargi, co w konsekwencji prowadzi do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na tą decyzję.

Skoro określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka przywrócenia terminu została spełniona, wniosek należało uwzględnić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.