Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 759165

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 8 grudnia 2010 r.
IV SA/Wr 470/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg.

Sędziowie: NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), WSA Małgorzata Masternak-Kubiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców Okręgowy Zarząd w L. na decyzję Wojewody D. z dnia (...), nr (...) w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją Wojewody D. z dnia (...), nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i art. 47 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. z 2006 r. Dz. U. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia (...), nr (...), orzekającej o odmowie zameldowania na pobyt czasowy ww. wraz z M. G. i K. M. na okres od 19 stycznia 2010 r. do 19 stycznia 2010 r. pod adresem: Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K. nr działki (...) - uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej M. G. i orzeczono o zameldowaniu go na okres czasowy do dnia 19 stycznia 2011 pod adresem: Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K., nr działki (...),miejscowość K.

W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia podano, że postępowanie w sprawie zameldowania M. i M. G. wraz z wnukiem K. M. na pobyt czasowy, pod adresem: Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K. nr działki (...), wszczęte zostało w dniu 19 stycznia 2010 r., na wniosek M. G. Zainteresowany poinformował, że z powodów zdrowotnych przeniósł się razem z żoną i wnukiem na działkę rekreacyjną. Podniósł również, iż działka została przystosowana do zamieszkiwania.

Na wniosek organu I instancji Komenda Powiatowa Policji w G. przeprowadziła kontrolę meldunkową, w wyniku której ustalono, że M. i M. G. zamieszkują na działce nr (...) na terenie ROD im. "(...)" w K.

Pismem z dnia 23 lutego 2010 r. Zarząd ROD im. "(...)" poinformował, że nie może wyrazić zgody na zameldowanie Zainteresowanych na terenie ogrodu działkowego, ponieważ jest to sprzeczne z ustawą o rodzinnych ogrodach działkowych oraz statutem Polskiego Związku Działkowców. Również wewnętrzny regulamin ROD-u zabrania wykorzystywania działki do zamieszkiwania.

W dniu 9 marca 2010 r. Okręgowy Zarząd w L., Polskiego Związku Działkowców udzielił pełnomocnictwa, radcy prawnemu D. C., w celu reprezentowania Związku w toczącym się postępowaniu administracyjnym.

W dniu 12 marca 2010 r. organ I instancji przeprowadził oględziny działki oznaczonej nr 407 na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych im. "(...)" w K. Ustalono, że na przedmiotowej działce znajduje się murowany, piętrowy budynek. Wnętrze zostało w pełni wyposażone i umeblowane. Do budynku doprowadzono energię elektryczną, na terenie działki znajduje się szambo oraz studnia. W mieszkaniu znajdują się rzeczy osobiste M. i M. G. oraz ich wnuka K. M.

Następnie organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną w Urzędzie Gminy K. Obecny na rozprawie M. G. oświadczył, że przeprowadził się z żoną i wnukiem (nad którym sprawują opiekę) na teren ogrodów działkowych, ponieważ klimat wsi jest zdrowszy, niż ten w G., gdzie Zainteresowany zameldowany jest na pobyt stały. W budynku umiejscowionym na działce oznaczonej nr (...) na terenie ROD im. "(...)" w K., mieszka od około trzech lat. Przez cały ten okres całe życie rodzinne Strony, skoncentrowane jest właśnie na terenie ogrodów działkowych. Lokal w G., w którym Zainteresowany jest zameldowany na pobyt stały, zostało wynajęte. M. G. zeznał, że pomimo znajomości prawa związkowego w kwestii zamieszkiwania w ogrodzie działkowym, nie przestrzega go.

M. G. zeznała, że razem z mężem i wnukiem przeprowadzili się na ogród działkowy, gdyż ich mieszkanie w G. jest bardzo małe, a na działce w K. mają większą swobodę. Oświadczyła, że mieszkają tam już od pięciu lat. W budynku na terenie ROD - u im. "(...)" w K. posiada swoje rzeczy osobiste, a wraz z rodziną nocują tam. Zainteresowana przyznała, że są problemy z dostarczaniem korespondencji. Podobnie jak mąż, zna regulamin ogrodów działkowych, jednak deklaruje chęć mieszkania na działce przez najbliższy rok.

W trakcie rozprawy przesłuchano również M. M., matkę K. M., która zeznała, że syn, razem z dziadkami, mieszka na terenie ogrodów działkowych w K. od około 2007 r. Ma stamtąd lepsze połączenie do G., gdzie aktualnie się uczy.

D. C., przedstawiciel Polskiego Związku Działkowców, Okręgowego Zarządu w L. oświadczyła, że PZD nie wyraża zgody na czasowe zameldowanie Zainteresowanych na terenie ROD im. "(...)" w K., nr działki (...). Podkreśliła, że zarówno działka, jak i altana, używane są niezgodnie z przepisami ROD. Ponadto Pełnomocnik zaznaczyła m.in., że adres podany przez M. i M. G. nie spełnia wymogów adresu, zgodnych z ustawą o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Pismem z dnia 16 marca 2010 r. organ I instancji poinformował Zainteresowanych o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów" w myśl art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

Pismem z dnia 25 marca 2010 r. przedstawiciel Polskiego Związku D., przedłożyła stanowisko PZD. Powołując się na art. 13 ust. 4 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419 z późn. zm.) zaznaczyła, że ogród działkowy przeznaczony jest do zaspokajania potrzeb użytkownika i jego rodziny, z wyłączeniem potrzeb mieszkaniowych i wykonywania działalności gospodarczej. Ponadto altany w ogrodach działkowych budowane są metodami chałupniczymi, a pozbawione odpowiedniego dozoru mogą być realnym zagrożeniem w sytuacjach, kiedy użytkowane są w sposób inny niż wymieniony w ustawie. D. C., jako dodatkową przesłankę w prowadzonym postępowaniu, wskazała brak m.in. oznaczonego adresu zdefiniowanego w art. 9b ust. 1 i 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Decyzją z dnia (...), nr (...), Wójt Gminy K. orzekł 0 odmowie zameldowania na pobyt czasowy M.G., M. G. oraz K. M. na okres od 19 stycznia 2010 r. do 19 stycznia 2011 r. pod adresem: Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K. nr działki (...), gdyż uznał, że przedmiotowy adres nie spełnia wymogów określonych w art. 9b ust. 1 i ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł M. G., który nie zgodził się z wydanym rozstrzygnięciem, powołując się jednocześnie na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. II OSK 608/07.

Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji stwierdził, co następuje.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia.

Samo zameldowanie, w obecnym stanie prawnym, służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma za zadanie potwierdzenie faktu pobytu w danym lokalu, o czym stanowi art. 9 ust. 2 ww. ustawy. Stąd też wniosek, że priorytetowym celem ewidencji ludności jest odzwierciedlenie przez właściwy organ danych faktycznych o rzeczywistym zamieszkiwaniu i przebywaniu osób pod danym adresem.

Należy przy tym pamiętać, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2002 r. (K 20/01, OTK-A 2002/3/34) stwierdził niezgodność z Konstytucją art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, który nakładał na osoby, które chciały zameldować się na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące obowiązek przedstawienia potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu, w którym miało nastąpić zameldowanie dokonanego przez właściciela lub zarządcę budynku. Od dnia 1 maja 2004 r. (w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 93, poz. 887), którą dodano w art. 9 ustępy 2a i 2b przy zameldowaniu na pobyt stały (a co za tym idzie również na pobyt czasowy) nie jest wymagane przedstawienie potwierdzenia prawa do przebywania danej osoby w lokalu, dokonanego przez właściciela lub zarządcę budynku, a jedynie przedstawienie potwierdzenia okoliczności faktycznej tj. pobytu danej osoby w tym lokalu, dokonanego przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do tego lokalu. Potwierdzenie to nie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody przez osobę dysponującą tytułem prawnym do lokalu na przebywanie w nim innych osób. Natomiast w przypadku, gdy takiego potwierdzenia nie można uzyskać, gdyż właściciel lub inna osoba mająca tytuł prawny do lokalu nie wyraża zgody na potwierdzenie tego faktu albo nie można ustalić komu przysługuje prawo własności lub inny tytuł prawny do danej nieruchomości, organ - na podstawie przepisu art. 47 ust. 2 powołanej ustawy - ma obowiązek przeprowadzenia postępowania administracyjnego i rozstrzygnięcia o zameldowaniu lub jego odmowie w drodze decyzji.

Wnikliwa analiza akt sprawy pozwala przyjąć, że sam fakt zamieszkiwania M. G. wraz ze Swoją rodziną na działce nr (...), leżącej na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych im. "(...)" w K. nie może budzić wątpliwości. Potwierdzają to liczne dowody zebrane przez organ I instancji w trakcie postępowania, m.in. kontrola meldunkowa przeprowadzona przez Komendę Powiatową Policji w G. oraz oględziny spornej nieruchomości dokonane przez pracowników Urzędu Gminy w K. Powyższe czynności wykazały, że budowla zamieszkiwana przez M. i M. G. oraz K. M. posiada wszelkie media, prąd, a wnętrze jest w pełni wyposażone i umeblowane. Zainteresowani posiadają tam swoje rzeczy osobiste. Korespondencja wysyłana do Stron w trakcie trwania postępowania na sporny adres była odbierana, o czym zaświadczają potwierdzenia odbioru dołączone do akt sprawy.

W swoim stanowisku Polski Związek Działkowców podkreślił, że nie może wyrazić zgody na zameldowanie M. G. wraz z rodziną, ponieważ jest to niezgodne z przepisami ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Organ II instancji przypomina jednak, że nie jest rzeczą organu właściwego w sprawach ewidencji ludności, dokonywanie oceny, czy określony obiekt budowlany nadaje się na miejsce pobytu ludzi, w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i uzależnianie od tej oceny możliwości zameldowania. Również wykorzystywanie altany działkowej do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, wbrew przeznaczeniu działki rekreacyjnej, w myśl art. 13 ust. 4 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych nie może wpłynąć ma obowiązek organu meldunkowego w rejestracji danej osoby w miejscu jej faktycznego pobytu (wyrok WSA w Poznaniu, z dnia 10 marca 2009 r., sygn. III SA/Po 467/08). Instytucja zameldowania służy wyłącznie celom ewidencyjnym, potwierdzającą fakt pobytu w lokalu. Sam obowiązek meldunkowy ma za zadanie zapewnić prawidłowe wykonywanie prze organy władzy publicznej ich funkcji. Informacja na temat faktycznego miejsca pobytu obywatela jest niekiedy niezbędna do prawidłowego wykonania działań, będących w kompetencji zadań państwa i samorządu terytorialnego.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, Polski Związek Działkowców ma do dyspozycji liczne środki prawne, które mogą doprowadzić do likwidacji naruszeń ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych (wyrok NSA z 4 czerwca 2008 r., sygn. II OSK 608/07). Natomiast zameldowanie lub jego odmowa muszą opierać się na przesłankach wynikających z przepisów ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. O tym, czy budowla wzniesiona przez M. i M. G. na terenie działki nr (...), należącej do Rodzinnych Ogrodów Działkowych im. "(...)" w K. jest prawidłowo wykorzystywana, może być przedmiotem oceny innych organów w odrębnych postępowaniach.

Na marginesie sprawy organ II instancji wyjaśnia, że orzeczono o zameldowaniu na pobyt czasowy od dnia 19 stycznia 2010 r. do dnia 19 stycznia 2011 r., pod adresem: Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K. nr działki (...), miejscowość K., jedynie M. G., gdyż formalnie tylko on odwołał się od decyzji Wójta Gminy K., orzekającej o odmowie zameldowania na pobyt czasowy.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik Polskiego Związku Działkowców - Okręgowy Zarząd w L. zakwestionowała zasadność przedmiotowego rozstrzygnięcia w części dotyczącej M. G. i orzekającego o zameldowaniu go na okres czasowy do dnia 19 stycznia 2011 r. pod adresem: Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...) " w K., nr działki (...), miejscowość K.

W ocenie strony skarżącej, zaskarżona decyzja narusza przepis art. 7 k.p.a., art. 9b ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, który wyłącza przeznaczenie działki na potrzeby mieszkaniowe jej użytkownika. Zarzuciła nie zastosowanie art. 7 w związku z art. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niedokonanie oceny wniosku M. G. o zameldowanie na pobyt czasowy w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.

W motywach wskazała, iż zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych działka w rodzinnym ogrodzie działkowym przeznaczona jest do zaspokajania potrzeb użytkownika i jego rodziny w zakresie wypoczynku i rekreacji oraz prowadzenia upraw ogrodniczych, z wyłączeniem potrzeb mieszkaniowych i wykonywania działalności gospodarczej. Z powołanego przepisu wynika, że zamieszkiwanie na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym jest prawnie zabronione. Zatem zameldowanie pod adresem Rodzinnego Ogrodu Działkowego im. "(...)" w K. dokonane zostało z naruszeniem powołanego przepisu. Z uwagi na powyższe bez znaczenia dla sprawy pozostają ustalenia, czy Polski Związek Działkowców, wyraża czy też nie wyraża zgodny na zameldowanie pod adresem rodzinnego ogrodu działkowego, gdyż zakaz zamieszkiwania wynika wprost z przepisów ustawy. Powyższe, w ocenie skarżącego powinno skutkować odmową zameldowania.

Skarżący zgodził się ze stanowiskiem prezentowanym przez organ I instancji, iż adres pod którym organ II instancji zameldował M. G. nie spełnia wymogów określonych w art. 9b ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Zgodnie z powołanym przepisem zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym adresem. Adres określa się przez podanie, w gminach które nie uzyskały statusu miasta, nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu, nazwy gminy, nazwy województwa, kodu pocztowego oraz nazwy ulicy, jeżeli w miejscowości występuje podział na ulice. M. G. jest użytkownikiem działki na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "(...)" w K., oznaczonej nr (...). Numer działki został ustalony dla wewnętrznych potrzeb ogrodu i nie stanowi numeru budynku, w którym stwierdzony został, w wyniku postępowania wyjaśniającego, pobyt M. G. Jak wskazuje organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji, numer działki nie jest numerem administracyjnym miejscowości K., które kończą się na numerze (...). Zatem zameldowanie M. G. pod adresem Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K., nr działki (...), miejscowość K., zostało dokonane z naruszeniem powołanych przepisów. Wskazać przy tym należy, iż w Polskim Związku Działkowców nie występuje jednostka organizacyjna pod nazwą Rodzinne Ogrody Działkowe im. "(...)" w K. - poprawna nazwa brzmi Rodzinny Ogród Działkowy im. "(...)"' w K.

Ponadto, w ocenie skarżącego, organ II instancji orzekając w przedmiotowej sprawie nie uwzględnił treści art. 7 w związku z art. 8 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do twierdzenia, że pobyt M. G. na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego im "(...)" w K., działka nr (...), ma charakter stały. M. G. słuchany w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego stwierdził bowiem, że w budynku na trenie działki nr (...) mieszka ponad 3 lat i tam też jest skoncentrowane całe jego życie osobiste i rodzinne. Z uwagi na dogodne warunki mieszkaniowe zamierza nadal tam mieszkać, ze wskazaniem na stałe zamieszkanie. Ponadto na stały charakter pobytu w powyższym miejscu wskazuje m.in. fakt wynajęcia posiadanego w G. mieszkania (w którym jest zameldowany na pobyt stały) i deklarowana wola uzyskania pozwolenia na budowę na działce nr (...) w ROD im. "(...)" w K.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej uchylenie, powołując się na argumentację przytoczoną w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr! 153, poz. 1270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy można zameldować osobę w budynku usytuowanym na obszarze ogródków działkowych, jeżeli nieruchomość, na której znajduje się budynek ma wprawdzie nadany numer porządkowy, jednak nie jest on numerem administracyjnym miejscowości K., które kończą się na numerze (...), a ponadto, nie spełnia warunków zameldowania pod oznaczonym "adresem", który musi obejmować m.in. numer domu i lokalu.

Przystępując do odpowiedzi na to pytanie należy zauważyć, że zgodnie z przepisami ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, na osobach ciąży obowiązek meldunkowy polegający na zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego (art. 4 pkt 1). Pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem (art. 7 ust. 1).

Sąd zauważa, że zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu (art. 9 ust. 2b cyt. ustawy). Zameldowanie osoby w lokalu jest więc jedynie potwierdzeniem ustalonego faktu, a czynność materialno-techniczna jak i administracyjna decyzja o zameldowaniu nie powoduje przyznania tej osobie prawa do lokalu, podobnie jak i decyzja administracyjna wymeldowania nie pozbawia prawa do lokalu. Celem ewidencji ludności jest zatem odzwierciedlanie przez właściwe organy w stosownym rejestrze danych faktycznych o rzeczywistym zamieszkiwaniu i przebywaniu osób pod danym adresem.

Z akt sprawy wynika niespornie, że M. G. mieszka w przedmiotowym budynku położonym na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "(...)" w K. Potwierdziła to kontrola meldunkowa przeprowadzona przez Komendę Powiatową Policji w G. (k. 7 akt administracyjnych). W tym miejscu są obecnie skoncentrowane jego sprawy życiowe, tu odbierają też wszelką korespondencję, o czym świadczą znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne poświadczenia odbioru urzędowej korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdza, że podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 5/07 (Lex nr 453395), wyrażone na tle sprawy o zameldowanie rodziny na pobyt stały w altanie, położonej na działce rekreacyjnej Polskiego Związku Działkowców - Pracowniczego Ogrodu działkowego, w myśl którego: nie zasługuje na aprobatę pogląd, iż "oznaczony adres" w rozumieniu art. 6 ust. 1 i art. 9b ust. 1 ustawy o ewidencji ludności, obejmujący "numer domu" i "numer lokalu", o którym mowa w art. 9b ust. 2 pkt 2 tej ustawy to wyłącznie oznaczenie lokalu o numerze nadanym w trybie przepisów art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. U. Nr 243, poz. 2432).

Informacyjnie należy wskazać, że w powołanym wyroku NSA z dnia 13 lutego 2008 r. stwierdzono ponadto, że:

1.

Żaden przepis nie wymaga, aby organ meldunkowy dokonywał oceny zdatności pomieszczenia (domu, altany) do wypełniania funkcji mieszkaniowej. Nie mogą z tego powodu zostać podzielone argumenty, stwierdzające, że altana działkowa nie spełnia wymogów stawianych samodzielnemu lokalowi mieszkalnemu oraz budynkowi jednorodzinnemu, w rozumieniu odpowiednio: przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).

2.

Przepisy prawa nakazują realizację obowiązku meldunkowego także wówczas, gdy pobyt osób ma miejsce w pomieszczeniach (obiektach), które nie spełniają standardów budynków (lokali) mieszkalnych przeznaczonych na stały pobyt osób.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 maja 2008 r. III SA/Po 168/08 (Lex nr 509787), zaakceptowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym np. w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2010 r., III SA/Kr 494/09, 8 kwietnia 2010 r., III SA/Kr 577/09, wyroku WSA w Poznaniu z dnia 10 marca 2009 r. III SA/Po 467/08 (zamieszczone w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych) zajęto stanowisko, w myśl którego zameldowanie na działce w ogrodzie działkowym jest zgodne z prawem. Obowiązek meldunkowy uznać należy w świetle Konstytucji za instytucję wynikającą z klauzuli ochrony porządku publicznego, mającą także związek z ochroną praw i interesów jednostki. Nie jest także rzeczą organu właściwego w sprawach ewidencji ludności, dokonywanie oceny, czy określony obiekt budowlany nadaje się na miejsce pobytu ludzi, w rozumieniu przepisów prawa budowlanego ii uzależnianie od tej oceny możliwości zameldowania.

Sąd w niniejszym składzie stanowisko to podziela.

Jednocześnie, wbrew zarzutom skargi Sąd wyjaśnia, że przedmiotem jego oceny była jedynie prawidłowość decyzji administracyjnej orzekającej o zameldowaniu M. G. na terenie ogrodu działkowego. W tym stanie Sąd nie oceniał, czy pobyt zainteresowanego w przedmiotowym budynku ma charakter pobytu czasowego czy stałego, albowiem kwestia ta - w związku z czasowym charakterem decyzji meldunkowej - będzie zapewnie przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie zameldowania.

Jednocześnie Sąd podziela stanowisko, że Polski Związek Działkowców ma do dyspozycji różne środki prawne, które mogą doprowadzić do eliminacji naruszeń ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.