Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1659844

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 4 lipca 2013 r.
IV SA/Wr 252/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2013 r. sygn.j.w. w przedmiocie odrzucenia skargi oraz umorzenia postępowania o zawieszenie postępowania sądowego postanawia: odmówić wykładni powyższego postanowienia

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. odrzucona została skarga Z. R. na decyzję SKO we W. z dnia (...) października 2012 r., nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Jednocześnie Sąd umorzył postępowanie z wniosku tego kolegium o zawieszenie z urzędu postępowania sądowego w sprawie.

Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 p.p.s.a., wezwał Sąd "do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem".

Wniosek ten nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wniosek rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia - por. art. 166 p.p.s.a.).

Tymczasem postanowienie, którego dotyczy wniosek zostało podjęte w związku z tym, że skarżący nie spełnił warunku dopuszczalności skargi w postaci terminowego jej wniesienia. Sąd nadto uznał, że skoro skarga została spóźniona to i bezprzedmiotowe się staje zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to nie jest jasne na tyle, iż wymaga niezbędnej wykładni. Jasne nie wymaga interpretacji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podnosi, że Sąd nie powinien odrzucać skargi, ale zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a.

Kwestie te jednakże nie mieszczą się w istocie wykładni. Za ich pośrednictwem bowiem skarżący prowadzi już polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu. To dodatkowo przemawia za odmową dokonania wykładni wspomnianego na wstępie postanowienia.

Z tych względów na podstawie powołanych wcześniej przepisów p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

PM 10 lipca 2013 r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.