Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1757763

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 maja 2015 r.
IV SA/Wa 890/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi U. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) stycznia 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego oraz wykonania urządzeń zapobiegających szkodom postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

W decyzji z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...) Burmistrz Miasta G. odmówił zobowiązania właściciela nieruchomości o numerze ewidencyjnym (...) do przywrócenia stanu poprzedniego tj. do rozebrania ogrodzenia tej nieruchomości od strony nieruchomości o numerze ewidencyjnym (...) oraz wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W decyzji z dnia (...) stycznia 2015 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) uchyliło decyzję z dnia (...) listopada 2014 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia (...) stycznia 2015 r. wniosła U. P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. K. Z. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej, brak wstrzymania wykonania decyzji z dnia (...) stycznia 2015 r. doprowadzi do ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji, w tym do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, która w rzeczywistości jest dowodem zbędnym dla rozstrzygnięcia. W konsekwencji w tej samej sprawie będzie toczyło się kilka równoległych spraw, także przed sądami administracyjnym, a tutejszy Sąd jest władny, ażeby zatrzymać mnożenie się równoległych spraw i w sposób prawomocny rozstrzygnąć o zasadności skargi na decyzję z dnia (...) stycznia 2015 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Sąd nie bada zasadności samej skargi.

Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.

Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku.

Skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniła swoje żądanie w sposób niewystarczający. Ocena legalności zaskarżonej decyzji będzie przedmiotem oceny Sądu dopiero w momencie rozpatrywania skargi, dlatego argumenty powoływane przez skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, o wielości równoległych postępowań czy też zbędności przeprowadzenia czynności dowodowych nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Dodatkowo należy zauważyć, że instytucja ochrony tymczasowej nie służy definitywnemu zapobieżeniu ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji na skutek uchylenia zaskarżonej w odwołaniu decyzji. Jej celem jest uniemożliwienie wykonania decyzji, które mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę, jednak tylko do czasu wydania przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia w sprawie. W konsekwencji należy zauważyć, że zastosowanie wstrzymania wykonania aktu nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.

W ten sposób uzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. We wniosku nie wskazano bowiem, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumenty przywoływane w uzasadnieniu zarzutów skargi w żaden sposób nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania aktu, nie wskazują też, by okoliczności sprawy mogły spowodować zaistnienie ustawowej przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.