Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3013414

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 18 czerwca 2019 r.
IV SA/Wa 525/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman.

Sędziowie WSA: Aneta Dąbrowska (spr.), Anna Sękowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2019 r. sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) grudnia 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

D. Z. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z (...) grudnia 2018 r., w której utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy (...) z (...) września 2018 r. o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynków inwentarskich przeznaczonych do chowu brojlerów kurzych.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Skarżący wniósł do Wójta Gminy (...) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch budynków inwentarskich przeznaczonych na chów brojlerów kurzych na działkach ewidencyjnych o numerach (...) i (...) (obręb (...)) wraz z infrastrukturą towarzyszącą i studnią w miejscowości (...) gm. (...).

Decyzją z (...) września 2018 r. Wójt Gminy (...) odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji wyżej opisanego przedsięwzięcia. Wójt Gminy (...) wydając decyzję odmowną wziął pod uwagę stanowisko mieszkańców wsi (...) sprzeciwiające się realizacji przedmiotowej inwestycji ze względu na negatywny jej wpływ na życie i zdrowie mieszkańców, a także bliskie położenie inwestycji od granic Obszaru Natura 2000, (...),(...) i Rezerwatu Przyrody (...) oraz jego otuliny Od powyższej decyzji odwołali się R. R. i skarżący.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) decyzją z (...) grudnia 2018 r. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy (...) z (...) września 2018 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, po przytoczeniu treści stosownych przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, podała że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że na przedmiotowe przedsięwzięcie, zlokalizowane na działkach nr (...) i (...), składać się będą następujące budynki i obiekty: 2 budynki kurników, 4 naziemne zbiorniki na gaz płynny - na działce nr (...), 2 zbiorniki na ścieki technologiczne, 1 zbiornik na wody pochodzące ze stacji uzdatniania wody, 1 zbiornik na ścieki bytowe, po 2 silosy przy każdym z budynków, studnia, agregat prądotwórczy, przyłącze energetyczne, waga najazdowa, przyłącze wodociągowe i drogi wewnętrzne. Działki nr (...) i (...), na których zlokalizowane będą budynki inwentarskie oraz infrastruktura towarzysząca zostały zróżnicowane na trzy strefy planistyczne oznaczone symbolami "RE", "R", "MM" zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości: (...),(...),(...),(...) przyjętego uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z (...) listopada 2005 r. Planowane przedsięwzięcie polegające na budowie dwóch budynków inwentarskich przeznaczonych na chów brojlerów kurzych wraz z infrastrukturą towarzyszącą i studnią zaliczone zostało do przedsięwzięć, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, tj. do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest obligatoryjne. Plan zakazuje lokalizacji tego typu przedsięwzięcia na terenach oznaczonych symbolem "MM", oznacza to, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z wyżej powołanym planem. Droga dojazdowa do budynków inwentarskich i przyłącze wodociągowe przeznaczone do lokalizacji na terenie planistycznym "MM" stanowią element niezbędnej infrastruktury przedmiotowego przedsięwzięcia, bez których planowana inwestycja nie mogłoby funkcjonować, a tym samym są integralną częścią inwestycji, o której mowa we wniosku skarżącego, skorygowanym pismem z 1 lutego 2017 r. Przedsięwzięcie wraz z infrastrukturą towarzyszącą i studnią w miejscowości (...) ma być realizowane na ww. działkach w strefach oznaczonych symbolem R i MM. Skoro plan miejscowy nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ miał obowiązek, wobec braku zgodności przedsięwzięcia z planem, wydać decyzję odmowną.

D. Z. w skardze, uzupełnionej pismem procesowym z 15 maja 2019 r., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z (...) grudnia 2018 r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy (...) z (...) września 2018 r. Skarżący zarzucił wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem:

1) art. 7, art. 9 i art. 77 § 1 k.p.a. przez nierozważenie wszystkich istotnych okoliczności przy interpretacji planu i bezpodstawne przyjęcie, że planowane przez skarżącego przedsięwzięcie jest niezgodne z ww. planem zagospodarowania przestrzennego;

2) prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację § 41 planu w zw. z art. 59 i art. 60 ustawy o udostępnianiu informacji, tj. przez przyjęcie, że droga dojazdowa i przyłącze wodociągowe mogą znacząco oddziaływać na środowisko jako część inwestycji znacząco oddziaływującej na środowisko, nie zaś jako samodzielne obiekty.

W motywach skargi wskazano, że interpretacja Kolegium jest dowolna, nie znajduje oparcia w zapisach ww. planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżącego Kolegium w sztuczny sposób przenosi cechy przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko na te elementy infrastruktury, które tych cech nie mają i są zlokalizowane na obszarze, na którym dopuszcza się ich lokalizację jako samodzielnych przedsięwzięć. W ten sposób organ wprowadza nierozerwalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami przedsięwzięcia, który nie znajduje podstaw w zapisach planu. W rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (§ 2 ust. 1 pkt 51) określono przedsięwzięcie jako chów lub hodowlę zwierząt nie łącząc ich z jakąkolwiek infrastrukturą towarzysząca. Takie przedsięwzięcia jak instalacje czy droga w rozporządzeniu zostały wymienione w innych odrębnych punktach. W przypadku przyjęcia interpretacji Kolegium znaczącemu ograniczeniu uległyby możliwości zagospodarowania terenów oznaczonych literą "R" w planie, które od drogi publicznej oddziela strefa terenów oznaczonych "MM". Nie ma wątpliwości, że przedsięwzięcia realizowane w tej strefie wymagają dróg dojazdowych usytuowanych na terenach oznaczonych "MM". Sztuczne łączenie w jedną całość przedsięwzięć lokalizowanych na tych terenach znacznie ograniczyłoby możliwości wykorzystania terenów rolniczych oznaczonych "R". Plan nie zawiera oddzielnych zapisów dotyczących dojazdów do poszczególnych terenów funkcjonalnych. Brak jest możliwości dojazdu do działek i terenu przewidzianego pod planowaną inwestycję z innej strony niż od ul. (...), a tym samym przez tereny oznaczone jako "MM". Brak odrębnych dojazdów powoduje, że logicznym i jedynym rozwiązaniem jest lokalizacja dojazdów i uzbrojenia przez tereny "MM", co nie stoi w sprzeczności z planem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - w odpowiedzi na skargę - wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Uczestnik postępowania R. R. w odpowiedzi na skargę z 14 maja 2019 r. wniósł o oddalenie skargi, podzielając stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji.

Skarżący w piśmie z 6 czerwca 2019 r. złożył załącznik do protokołu rozprawy, w którym podtrzymał stanowisko prezentowane w skardze i w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - zwanej dalej: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z (...) grudnia 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy (...) z (...) września 2018 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Wymienione decyzje zostały wydane na podstawie przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ((wówczas Dz. U. z 2016 r. poz. 353, z późn. zm.) - zwanej dalej: ustawą o udostępnianiu informacji).

Przedmiotem postępowania środowiskowego było przedsięwzięcie polegające na budowie dwóch budynków inwentarskich przeznaczonych na chów brojlerów kurzych na działkach ewidencyjnych o numerach (...) i (...) (obręb (...)) wraz z infrastrukturą towarzyszącą i studnią w miejscowości (...) gm. (...). Inwestycja tego rodzaju została zaliczona do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 51 ww. rozporządzenia, tj. chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza).

Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących.

Z uwagi na fakt, że inwestycja będąca przedmiotem wniosku skarżącego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, nie była przedsięwzięciem wymienionym w drugim zdaniu cytowanej normy, to obowiązkiem organu było stwierdzenie zgodności tej lokalizacji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu obowiązkowi powyższemu Samorządowe Kolegium Odwoławcze zadośćuczyniło i słusznie uznało, że takowej zgodności brak w przypadku realizacji przedsięwzięcia zamierzonego przez skarżącego.

Działki, na których skarżący zaplanował opisaną wyżej inwestycję, położone są na terenie, na którym obowiązują ustalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla miejscowości: (...),(...),(...),(...) przyjętego uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z (...) listopada 2005 r. (Dz. Urz. Woj. (...) Nr (...) poz. (...) z (...).12.2005 r.). Z wyrysu Planu wynika, że nieruchomości objęte wnioskiem, tj. działki ewidencyjne o numerach (...) i (...) położone są w strefach oznaczonych na rysunku planu symbolami "Re", "R" i "MM".

Zgodnie z zapisami ww. planu tereny oznaczone symbolem:

1) "MM" są to tereny zabudowy mieszkaniowej o funkcjach mieszanych - zabudowa zagrodowa i jednorodzinna z towarzyszącą funkcja usług nieuciążliwych (§ 9 pkt 2);

2) "R" są to obszary produkcji rolnej oraz wydzielone w niej strefy, w tym strefa "Re", tj. strefa użytkowania rolniczego o przewadze użytków zielonych o podwyższonych walorach ekologicznych (§ 9 pkt 14).

Ustalenia dotyczące zagospodarowania terenów zabudowy mieszkaniowej zostały zawarte w rozdziale 6 planu. Zgodnie z § 25 ust. 1 pkt 1 planu, na terenach zabudowy mieszkaniowej, oznaczonych symbolami przeznaczenia MR, MM, MU, ML/Z wprowadza się całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymagających sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany na podstawie przepisów odrębnych. W rozdziale 12 zawierającym "Ustalenia dotyczące zagospodarowania terenów rolniczej przestrzeni produkcyjnej", w § 41 pkt 1 i 2, przeznaczenie obszarów rolniczej przestrzeni produkcyjnej określono jako:

1) tereny oznaczone symbolem R i Rc pod użytkowanie ogólnorolnicze;

2) tereny oznaczone symbolem Re (strefa ekologiczna) - pod użytkowanie ogólnorolnicze z nadaną równolegle funkcją obszaru ekologicznego zobowiązującą do przestrzegania ustaleń § 63 ust.

2 niniejszej uchwały (na obszarze strefy ekologicznej obowiązuje 1) podstawowe użytkowanie ogólnorolnicze; 2) zabrania się: h) lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymagających sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany na podstawie przepisów odrębnych); w § 42 - na terenach oznaczonych symbolami R i RL dopuszcza się budowę obiektów budowlanych, w tym budynków i budowli rolniczych, na podstawie przepisów odrębnych.

W świetle przytoczonych postanowień planu, stanowisko organu odwoławczego co do braku zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należało uznać za legalne.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem o ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia w postaci dwóch budynków inwentarskich wraz ze stosowną infrastrukturą zostały objęte działki ewidencyjne o numerach (...) i (...) położone w trzech strefach planistycznych oznaczonych symbolami "Re", "R" i "MM". Zgodnie ze wskazaniem Kolegium (zaskarżona decyzja, odpowiedź na skargę), z dołączonej do raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko mapy do celów projektowych przedstawiających projekt zagospodarowania działek nr (...),(...), wynika że teren opracowania oznaczono literami: A,B,C,D,E,F,G,H,I,J-A i teren ten obejmował część działek leżących w strefie "MM" z wyznaczoną drogą dojazdową od ul. (...). Z kolei na kolejnej mapie, dołączonej do uzupełnienia raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, teren opracowania oznaczono literami: A,B,C,D,E-A i teren ten nie obejmował już części działek leżących w strefie "MM" z zaznaczoną drogą dojazdową od ul. (...). W toku postępowania odwoławczego skarżący jednoznacznie i ostatecznie wyjaśnił (pismo z 3 grudnia 2018 r. wraz z mapą), że obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji będzie się odbywała planowanym zjazdem z ul. (...) i dalej przez działki inwestycyjne planowaną drogą wewnętrzną do granicy terenu oznaczonego na planie zagospodarowania literami: A,B,C,D,E-A. W raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokonano też obliczeń emisji zanieczyszczeń podczas ruchu pojazdów na terenie planowanej instalacji. Ruch pojazdów ciężkich oraz pojazdów osobowych oznaczono jako emitor liniowy przebiegający w strefie "MM". Przyjęto, że pojazdy ciężkie (oznaczone jako emitor liniowy E-46) pokonują trasę około 425 m zarówno w czasie wjazdu jak i wyjazdu, natomiast pojazdy osobowe (oznaczone jako emitor liniowy E-47) pokonują trasę około 128 m zarówno w czasie wjazdu jak i wyjazdu. Przy obliczaniu poziomu hałasu uwzględniono emisję hałasu z pojazdów samochodowych (tj. transport samochodowy, ciągniki rolnicze oraz samochody osobowe). Nadto wskazano, że przez strefę "MM" będzie również przebiegało przyłącze wodociągowe w związku z zaopatrzeniem w wodę planowanej inwestycji z wodociągu wiejskiego.

Zatem w granicach strefy "Re" nie zaplanowano żadnego zagospodarowania, w granicach strefy "R" zaplanowano m.in. budowę dwóch budynków inwentarskich, a przez strefę "MM" ma dojść do skomunikowania części produkcyjnej przedsięwzięcia z drogą publiczną. Zakreślenia granic poszczególnych części planowanego przez skarżącego przedsięwzięcia, jednocześnie odpowiadającego poszczególnym strefom planistycznym, w szczególności strefie oznaczonej symbolem "R" i "MM", dokonano w ramach powierzchni działek ewidencyjnych o numerach (...) i (...), bez wydzielenia geodezyjnego odpowiadającego takiemu stanowi rzeczy. Nie zważając na fakt, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie przesądza o szczegółowym posadowieniu poszczególnych budowli, nie zastępuje w tym pozwolenia na budowę. Za prawidłowe więc należało uznać przyjęcie organu odwoławczego, że część przedmiotowej inwestycji zlokalizowana będzie na terenie oznaczonym symbolem "MM" jako, że droga dojazdowa do budynków inwentarskich i przyłącze wodociągowe stanowią elementy niezbędnej infrastruktury przedmiotowego przedsięwzięcia, bez których planowana inwestycja nie mogłaby funkcjonować, a tym samym są integralną częścią przedsięwzięcia objętego wnioskiem z 27 grudnia 2016 r. skorygowanym pismem z 1 lutego 2017 r. Innymi słowy uwarunkowania przedmiotowego przedsięwzięcia nie dały innej możliwości, jak uznanie, że jedyny możliwy ciąg komunikacyjny umożliwiający skomunikowanie zamierzonej przez skarżącego inwestycji z drogą publiczną i przyłącze wodociągowe stanowią elementy niezbędnej infrastruktury przedmiotowego przedsięwzięcia. Skarżący zaplanował inwestycję na dwóch działkach i jedyną możliwością skomunikowania planowanej zabudowy, w której skarżący zamierza prowadzić produkcję jest dojazd z drogi publicznej przez część nieruchomość skarżącego położonej w strefie planistycznej "MM". Zatem nie można było rozważać przedsięwzięcia bez przedmiotowego dojazdu. Dojazd musiał zostać uznany za część składową przedsięwzięcia, bez której nie mogłoby funkcjonować jako całość. I w takim ujęciu przedsięwzięcie to stanowi przedsięwzięcie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji. Planowany sposób dostępu do drogi publicznej, w ramach infrastruktury technicznej, generujący ruch pojazdów, będzie stanowić integralną, niezbędną część zamierzenia inwestycyjnego, polegającą na przekształceniu i zmianie sposobu wykorzystania terenu, generującego emisję zanieczyszczeń i hałasu, czyli uciążliwości, które nie będą ograniczać się wyłącznie do terenu lokalizacji kurników. Tak określonego dojazdu do części produkcyjnej przedsięwzięcia nie można było rozważać w kategoriach zwykłej drogi do zabudowy rolniczej, zabudowy zagrodowej, czy mieszkaniowo - usługowej, sprowadzającego się do poruszania po nim, np. w ciągu dnia, samochodu osobowego czy pojazdu rolniczego, ale głównie samochodów dostawczych, ciężarowych, czyli pojazdów o dużych gabarytach, wywożących produkcję drobiu, jaj, odpady, gnojowicę, itp., oddziałujących negatywnie (hałas, spaliny) na nieruchomości sąsiednie (zabudowę zagrodową, mieszkaniowo - usługową, jednorodzinną), czyli na teren oznaczony w planie symbolem "MM".

Oznacza to, po pierwsze zasadność przyjęcia przez organ odwoławczy, że planowane przedsięwzięcie polegające na budowie dwóch budynków inwentarskich przeznaczonych na chów brojlerów kurzych wraz z infrastrukturą towarzyszącą i studnią w miejscowości (...) ma być realizowane na działkach ewidencyjnych o numerach (...) i (...), w tym w ramach stref planistycznych oznaczonych symbolami "R" i "MM"; po drugie, że na terenie "MM" - zgodnie z § 25 ust. 1 pkt 1 planu - wprowadzono całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymagających sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany na podstawie przepisów odrębnych; po trzecie, że w świetle zaprezentowanych postanowień planu realizacja przedmiotowej inwestycji zaliczanej w myśl § 2 ust. 1 pkt 51 ww. rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości: (...),(...),(...),(...) przyjętego uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z (...) listopada 2005 r.; po czwarte, że przedsięwzięcie zlokalizowane na działkach ewidencyjnych o numerach (...) i (...) obejmuje następujące budynki i obiekty: 2 budynki kurników, 4 naziemne zbiorniki na gaz płynny - na działce nr (...), 2 zbiorniki na ścieki technologiczne, 1 zbiornik na wody pochodzące ze stacji uzdatniania wody, 1 zbiornik na ścieki bytowe, po 2 silosy przy każdym z budynków, studnia, agregat prądotwórczy, przyłącze energetyczne, waga najazdowa, przyłącze wodociągowe i drogę wewnętrzną. I zgodnie z twierdzeniem Kolegium oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie można było dokonać w oderwaniu od wszystkich jego "elementów".

Wykazana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze niezgodność planowanego przez skarżącego przedsięwzięcia z obowiązującymi ustaleniami planu, w świetle regulacji art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji, musiała skutkować odmową ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

Wszystko to świadczy o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji o bezzasadności zarzutów skargi i argumentacji przytoczonej na jej poparcie, tak w skardze, jak i w jej uzupełnieniu.

W tym stanie rzeczy Sąd - na mocy art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.