Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 1 lipca 2008 r.
IV SA/Wa 32/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka.

Sędziowie WSA: Grzegorz Czerwiński, Marta Laskowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2008 r. sprawy ze skargi W. S., J. S. i J. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) października 2007 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego

I.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) maja 2006 r.;

II.

zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżących W. S., J. S. i J. K. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) października 2007 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpoznaniu odwołania złożonego przez W. S., J. S. i J. K. reprezentowanych przez pełnomocnika utrzymał w mocy decyzję Wojewody (...) z dnia (...) maja 2006 r. umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia, że dom położony w miejscowości Z. w gmina R., stanowiący własność W. S. nie podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił następujący stan sprawy.

Po rozpoznaniu wniosku spadkobierców W. S. tj. W. S., J. S. i J. K. Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) listopada 2002 r. stwierdził, że nieruchomość ziemska Z., gmina R. o powierzchni 103,82 ha, stanowiąca własność W. S. podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Decyzją z dnia (...) kwietnia 2004 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał zaskarżoną decyzję Wojewody (...) w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 maja 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 778/04 oddalił skargę spadkobierców W. S. podnosząc w uzasadnieniu wyroku, iż organy orzekające w sprawie słusznie uznały, że przedmiotowa nieruchomość z uwagi na powierzchnię 103,82 ha, w tym 56 ha gruntów rolnych podpadała pod przepisy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

Po wydaniu ww. wyroku spadkobiercy W. S. wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie, że dom położony w miejscowości Z., gmina R., stanowiący własność W. S. nie podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) maja 2006 r. umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie, podnosząc w uzasadnieniu decyzji, że przedmiotowy las wchodził w skład całego majątku ziemskiego W. S. o łącznej powierzchni 103, 82 ha, co do którego wydana została już decyzja administracyjna, stąd też postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

Rozpatrując sprawę, po wniesieniu przez spadkobierców W. S. odwołania, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał słuszność argumentów podniesionych przed organy administracji publicznej, uzasadniające, że ze względu na powierzchnie, nieruchomość ta podpada pod przepisy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

Skargę na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) października 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik W. S., J. S. i J. K. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, że dom wraz z otaczającym go parkiem z istoty swojej nie nadaje się na żaden z celów wymienionych w art. 1 dekretu. Przejęcie go na własność Państwa było zatem pozbawione podstawy prawnej.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga została uwzględniona, jednakże z innych powodów niż wskazane w skardze.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy taki zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie będąc związany granicami skargi, sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Kierując się powyższą regułą, sąd stwierdził, że zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 6 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 778/04 wskazał "Wniosek o stwierdzenie niepodpadania wyłącznie pewnych jego części znalazł się dopiero w odwołaniu wniesionym przez następców prawnych byłego właściciela, a więc już po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Na tym etapie postępowania administracyjnego nie istniała już możliwość modyfikowania złożonego wniosku. Jeżeli spadkobiercy byłego właściciela majątku zamierzali wystąpić z takim wnioskiem dotyczącym tylko niektórych nieruchomości wchodzących w skład majątku, powinni złożyć nowy wniosek w tym przedmiocie, tak by organ I instancji mógł się do niego ustosunkować i zachowana została dwuinstancyjność postępowania".

Uznać należy, że w opisanym powyżej wyroku Sąd zawarł pogląd prawny, zgodnie z którym wniosek spadkobierców W. S., że nieruchomość ziemska Z., gmina R. o powierzchni 103,82 ha, stanowiąca własność W. S. nie podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej jest innym wnioskiem, niż wniosek złożony w niniejszej sprawie, w sprawie stwierdzenia, że dom położony w miejscowości Z., gmina R., stanowiący własność W. S. nie podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

Niezależnie od słuszności tego poglądu organy administracji orzekające w niniejszej sprawie, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 778/04 zgodnie z treścią art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Oznacza to, że wniosek o stwierdzenie, że dom położony w miejscowości Z., gmina R., stanowiący własność W. S. nie podpadał pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej winien być rozpatrzony merytorycznie.

Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. ustawy.