Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3060065

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 8 kwietnia 2019 r.
IV SA/Wa 2995/18
Podpisanie umowy o zaopatrzenie w wodę lub odpowiedzenie ścieków.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka.

Sędziowie WSA: Aneta Dąbrowska (spr.), Wanda Zielińska-Baran.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia (...) września 2018 r., nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odmowy podpisania umowy o zaopatrzenie w wodę lub odpowiedzenie ścieków oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

S. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z (...) września 2018 r., w którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w (...) z (...) lutego 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą w (...).

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Skarżący pismem z 11 stycznia 2018 r. zwrócił się do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z siedzibą w (...) o nakazanie Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą w (...) podpisania umowy o dostawę wody i odprowadzanie ścieków do lokalu stanowiącego jego własność.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w (...) w postanowieniu z (...) lutego 2018 r. odmówił wszczęcia postępowania we wnioskowanej przez skarżącego sprawie.

Zażalenie na przedmiotowe postanowienie wniósł skarżący.

Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie postanowieniem z (...) września 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w (...) z (...) lutego 2018 r. W uzasadnieniu aktu organ odwoławczy podał, że decydującym w sprawie jest fakt złożenia w podaniu skarżącego z (...) stycznia 2018 r. oświadczenia dotyczącego prawa własności do lokalu mieszkalnego nr (...), położonego w (...) na Osiedlu Z. w nieruchomości nr (...). Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego jest dopuszczalna w przypadku, gdy brak podmiotu strony u wnioskodawcy jest oczywisty. Warunek oczywistości braku przymiotu strony u wnioskodawcy (skarżącego) został spełniony przez wskazanie w podaniu o wszczęcie postępowania stanu prawnego zarówno budynku, jak i wyodrębnionego lokalu w tej nieruchomości. Artykuł 6 ust. 5 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ((Dz. U. z 2017 r. poz. 328, z późn. zm.) - zwaną dalej: "ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu") obligatoryjnie stanowi o stronie umowy zawieranej z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym dla nieruchomości zabudowanych budynkiem wielolokalowym. Natomiast zawarcie rzeczonej umowy z osobą korzystającą z lokalu może nastąpić wyłącznie po spełnieniu warunków określonych w art. 6 ust. 6 ustawy o zaopatrzeniu zbiorowym. Skoro skarżący jako wnioskodawca nie wykazał swojego interesu prawnego w sprawie zawarcia indywidualnej umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym, to należało rozstrzygnąć jak na wstępie na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.

S. K. w skardze, uzupełnionej pismem procesowym z 16 listopada 2018 r., zarzucił wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 3, art. 6 i art. 16 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu; art. 1, art. 6, art. 14 i art. 18 ustawy o własności lokali; art. 56, art. 58, art. 64, art. 199 k.c.; art. 7 i art. 28 k.p.a. Wniósł o orzeczenie że skarżący będący właścicielem lokalu nr (...) w nieruchomości położonej w (...) oś, Z., ma interes faktyczny i prawny w podpisaniu umowy o dostawę wody do tego lokalu bezpośrednio z Miejskim Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji S.A. z siedzibą w (...) oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący nabył aktem notarialnym lokal mieszkalny nr (...) w budynku nr (...). Lokal nr (...) w budynku nr (...) ma oddzielny pomiar ilości pobieranej wody. Lokale stanowią własność członków wspólnoty mieszkaniowej, a wspólnota mieszkaniowa jest zarządcą nieruchomości wspólnej, której właścicielami są członkowie wspólnoty. W tej sytuacji zasadnym jest żądanie zawarcia umowy przez przedsiębiorstwo stosownie do art. 6 ust. 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu, tymczasem organ odmawia zastosowania tego przepisu, co doprowadziło do uznania, że skarżący nie jest stroną postępowania. Skarżący spełnia warunki do podpisania umowy na dostawę wody i odprowadzenie ścieków określone w art. 6 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu.

Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi i potrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że postanowienie z (...) września 2018 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Dostarczanie wody lub odprowadzanie ścieków - stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu - odbywa się na podstawie pisemnej umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków zawartej między przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a odbiorcą usług, czyli zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu każdym, kto korzysta z usług wodociągowo-kanalizacyjnych z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na podstawie pisemnej umowy z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym. Umowa, o której mowa w ust. 1 art. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu, może być zawarta z osobą, która posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, do której ma być dostarczana woda lub z której mają być odprowadzane ścieki, albo z osobą, która korzysta z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym (art. 6 ust. 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu). Jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkiem wielolokalowym lub budynkami wielolokalowymi, umowa, o której mowa w ust. 1, jest zawierana z ich właścicielem lub z zarządcą (art. 6 ust. 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu). Na wniosek właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego lub budynków wielolokalowych przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zawiera umowę, o której mowa w ust. 1, także z osobą korzystającą z lokalu (osobą posiadającą tytuł prawny do lokalu lub osobę korzystającą z lokalu o nieuregulowanym stanie prawnym - art. 2 pkt 3a ww. ustawy), wskazaną we wniosku, jeżeli:

1) instalacja wodociągowa w budynku jest wyposażona w wodomierze, zainstalowane zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi, przy wszystkich punktach czerpalnych;

2) jest możliwy odczyt wskazań wodomierzy w terminie uzgodnionym przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne z właścicielem lub zarządcą;

3) właściciel lub zarządca rozlicza, zgodnie z art. 26 ust. 3, różnicę wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody;

4) właściciel lub zarządca na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, reguluje należności wynikające z różnicy wskazań między wodomierzem głównym a sumą wskazań wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych wody;

5) właściciel lub zarządca określa warunki utrzymania wodomierzy zainstalowanych przy punktach czerpalnych oraz warunki pobierania wody z punktów czerpalnych znajdujących się poza lokalami;

6) został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerwania dostarczania wody do lokalu bez zakłócania dostaw wody do pozostałych lokali; w szczególności przez możliwość przerwania dostarczania wody do lokalu rozumie się założenie plomb na zamkniętych zaworach odcinających dostarczanie wody do lokalu;

7) został uzgodniony z właścicielem lub zarządcą sposób przerywania dostarczania wody z punktów czerpalnych znajdujących się poza lokalami, bez zakłócania dostaw wody do lokali (art. 6 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu).

Z przytoczonych regulacji ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu wynika, że stronami umowy o dostarczenie wody lub odprowadzanie ścieków jest przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne i odbiorca usług. W przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym umowa jest zawierana z właścicielem lub z zarządcą. Dopiero na wniosek właściciela lub zarządcy budynku wielolokalowego i przy spełnieniu szeregu warunków przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne zawiera umowę także z osobą korzystającą z lokalu. Skarżący jest właścicielem lokalu w budynku wielolokalowym, czyli nie właścicielem budynku wielolokalowego, ani nie jego zarządcą. Jest osobą posiadającą tytuł prawny do lokalu, czyli osobą korzystającą z lokalu. Niemniej nie podmiotem, który może bezpośrednio ubiegać się o zawarcie omawianej umowy. Oznacza to, że do wystąpienia z wnioskiem o zawarcie umowy właściwa jest wspólnota - jako zarządca budynku wielolokalowego. Skarżący jako legitymujący się jedynie interesem faktycznym a nie prawnym w tym przedmiocie, nie może również skorzystać z przymiotu strony i próbować kwestionować odmowy zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w trybie uregulowanym w rozdziale 5b ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu. I istotnie, jak twierdzi skarżący, zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Z tym, że chodzi o osobę, o której mowa w ust. 4 art. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu czy właściciela lub zarządcę nieruchomości o których mowa w ust. 5 art. 6 ustawy o zbiorowy zaopatrzeniu. Ponadto wbrew twierdzeniu skarżącego i zgodnie z treścią art. 16 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu - zezwolenie na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ma uzyskać przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a nie wspólnota.

W tak kształtującym się stanie sprawy zastosowanie art. 61a § 1 k.p.a. przez organ w sprawie było legalne. Zatem argumentacja przytoczona przez skarżącego na poparcie skargi nie mogła wpłynąć na jej uwzględnienie. Natomiast trafna jest argumentacja organu odwoławczego przytoczona w odpowiedzi na skargę, którą Sąd podziela, bez konieczności jej powtarzania.

Powyższe oznacza bezzasadność skargi i przemawia za jej oddaleniem na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.