Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 21 lutego 2008 r.
IV SA/Wa 277/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Tomasz Wykowski (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) grudnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie skargi na działanie Wojewody Małopolskiego postanawia: - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 4 stycznia 2008 r. (data wpływu do organu 10 stycznia 2008 r.) skarżąca wniosła do Sądu skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) grudnia 2007 r. Nr (...), rozpatrujące skargę skierowaną przez skarżącą do Wojewody Małopolskiego w toku dwóch postępowań administracyjnych toczących się przed Burmistrzem Miasta C. o udostępnienie na wniosek skarżących danych z ewidencji ludności. Zaskarżonym obecnie pismem Minister uwzględnił skargę w odniesieniu do postępowania dotyczącego udostępnienia danych adresowych syna skarżącej, nie uwzględnił natomiast w odniesieniu do postępowania dotyczącego udostępnienia danych adresowych mieszkańców lokali znajdujących się w we wskazanej przez skarżącą nieruchomości położonej w C.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zaskarżone pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie należy do żadnej z kategorii, o których mowa powyżej. Pismo to wydane zostało w ramach postępowania skargowego, o którym mowa w art. 234 k.p.a. (kodeksu postępowania administracyjnego). Pisma organów wydawane w sprawach tego rodzaju nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca kwestionuje zasadność wezwania z art. 64 § 2 k.p.a., skierowanego do niej przez Burmistrza Miasta C. w związku z jej wnioskiem o udostępnienia danych lokatorów wskazanej przez skarżącą nieruchomości (skarżąca za niezasadne zatem uznaje wykazanie interesu prawnego uprawniającego do złożenia wniosku oraz żądnie wniesienia opłaty). Podkreślić należy, iż niewykonanie wspomnianego wezwania będzie skutkowało pozostawieniem wniosku skarżącej bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.). Powyższą czynność organu (a konkretnie będące jej następstwem zaniechanie przez organ merytorycznego załatwienia wniosku) skarżąca będzie mogła kwestionować przed sądem administracyjnym w trybie skargi na bezczynność organu, po uprzednim złożeniu do Wojewody Małopolskiego zażalenia, o którym mowa w art. 36 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2001 r., sygn. akt II SAB 240/00). Skarżąca będzie zatem miała instrumenty prawne pozwalające na kwestionowanie działań Burmistrza Miasta C., nie może jednak dochodzić swoich żądań przed Sądem w trybie, który uruchomiła obecnie.

Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.