Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1621974

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 8 stycznia 2015 r.
IV SA/Wa 2547/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Monika Stępkowska-Bigiej (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia (...) października 2014 r., nr (...) w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia zwolnić B. K. od kosztów sądowych

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący B. K. (dalej: "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia (...) października 2014 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF z dnia 20 listopada 2014 r. wynika, że skarżący wraz z żoną oraz trójką małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców. Nie posiadają żadnego majątku. Skarżący wraz z rodziną otrzymuje świadczenie z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości ok. 1160 zł miesięcznie (jak wynika z zaświadczenia z dnia (...) listopada 2014 r. w październiku rodzina skarżącego otrzymała 1237 zł a w listopadzie 1210 zł oraz jednorazowo 140 zł na osobę - łącznie 1630 zł - na zakup odzieży)

Uzasadnienie prawne

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.

Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący wykazał, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Skarżący wraz z rodziną mieszka w ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada majątku. Otrzymują jedynie świadczenie w procedurze uchodźczej. W tej sytuacji uznano, że skarżący wykazał, że zachodzą przesłanki, pozwalające na przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem uiszczenie kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w wysokości 300 zł) mogłoby narazić jego oraz jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.

Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.