Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1106722

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 19 stycznia 2012 r.
IV SA/Wa 1901/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Michał Sułkowski (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia (...) września 2011 r. znak: (...) w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej postanawia: przyznać E. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

E. M. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 21 października 2011 r. oraz nadesłanych na wezwanie wyciągów z rachunku bankowego skarżącej za okres od października do grudnia 2011 r. i zaświadczenia pracodawcy z dnia 19 grudnia 2011 r. o wysokości wynagrodzenia wynika, że E. M. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z trzema studiującymi córkami. Jedna z córek o pięciu lat poddawana jest systematycznemu leczeniu kardiologicznemu i ginekologicznemu.

Źródła utrzymania czteroosobowej rodziny stanowią wynagrodzenie ze pracę skarżącej w wysokości 2.265,11 zł średnio miesięcznie oraz przyznane córkom świadczenia z funduszu alimentacyjnego w łącznej kwocie 1.400 zł miesięcznie. Rachunek skarżącej zasilany jest także wpłatami w kwotach około 100 zł miesięcznie od Centrum Pielęgniarstwa i Rehabilitacji sp. z o.o. w O.

Majątek skarżącej stanowią odziedziczone po ojcu i darowane przez matkę dom o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości gruntowe o powierzchniach 0,12 ha i 0,08 ha. W domu zamieszkują również matka skarżącej i jej brat, prowadząc jednak odrębne gospodarstwo domowe. Skarżąca nie ma innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.

Miesięczne koszty opłat za telefon i internet wynoszą 231 zł, opłaty za studia córek 408 zł, koszty specjalizacji skarżącej 290 zł, bilety miesięczne 390 zł, pomoce szkolne 100 zł, leki 50 zł, opłaty komunalne 55 zł, utrzymanie samochodu 300 zł. Koszty wyżywienia i ubrania pochłaniają około 1.300 zł miesięcznie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Środki pozostające miesięcznie do dyspozycji skarżącej, która samotnie wychowuje trzy studiujące córki, wynoszą około 3.765 zł. Należy przy tym mieć na uwadze, że znaczną część tej kwoty stanowią świadczenia z funduszu alimentacyjnego, przyznawane w oparciu o kryterium dochodu rodziny w przeliczeniu na jedną osobę, który nie może przekroczyć 725 zł (art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - Dz. U. z 2009 r. Nr 1 poz. 7 ze zm.).

Z kolei wykazane przez stronę koszty utrzymania czteroosobowej rodziny, poza kosztami wyżywienia i ubrania, wynoszą około 1.824 zł. Trzeba przy tym wskazać, że podany przez skarżącą wykaz miesięcznych obciążeń budżetu domowego nie obejmuje opłat związanych z eksploatacją domu, jak koszty zakupu opału, opłaty za energię elektryczną, czy gaz. Na pokrycie tego typu wydatków, a także innych koniecznych kosztów utrzymania, jak wyżywienie i ubranie, po odliczeniu wskazanej wyżej kwoty, do dyspozycji E. M. i jej córek pozostaje kwota około 1.941 zł miesięcznie, co daje 485,25 zł na jedną osobę.

Przy tak ustalonej relacji miesięcznego dochodu rodziny do jej niezbędnych wydatków należy uznać, że skarżąca, która nie dysponuje ani oszczędnościami, ani zasobami pieniężnymi, nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i córek.

Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały zatem spełnione.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.