IV SA/Wa 1896/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2543241

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2018 r. IV SA/Wa 1896/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na uchwałę Rady Gminy (...) z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu osiedli (...) i (...) postanawia:

1.

odrzucić skargę,

2.

zwrócić skarżącej H. R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 6 czerwca 2018 r., złożonym w organie w dniu 7 czerwca 2018 r., H. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy (...) z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu osiedli (...) i (...).

Wniesienie skargi zostało poprzedzone skierowaniem przez skarżącą do Rady (...) wezwania z dnia 2 maja 2018 r., złożonego w organie w dniu 4 maja 2018 r.

W odpowiedzi na skargę Rada (...) reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia.

W ocenie organu, za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa można uznać wyłącznie pismo złożone w organie w dniu 26 października 2017 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.

Z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) otrzymał nowe brzmienie art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r., ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. W niniejszej sprawie, z uwagi na podjęcie zaskarżonej uchwały (...) czerwca 2000 r., a więc przed 1 czerwca 2017 r., należy zastosować przepisy w brzmieniu dotychczasowym.

W przypadku skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, którym w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy (...) z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...), wyczerpanie środków zaskarżenia - przed wniesieniem skargi do sądu - następuje poprzez wezwanie właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 z późn. zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie ww. przepisu znajduje zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07, Lex nr 260435).

Zgodnie z tym przepisem skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta.

W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i wówczas dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do wniesienia skargi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w takim przypadku nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/09, Lex nr 515664).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy przede wszystkim wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 880/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. R. na uchwałę Rady Gminy (...) z dnia (...) czerwca 2000 r. nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że wezwanie zostało wniesione 26 października 2017 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, zatem sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upływał 27 grudnia 2017 r. Tym samym skarga złożona w dniu 19 lutego 2018 r. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, należy zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że ponowna skarga H. R. na ww. uchwałę, tj. skarga z dnia 6 czerwca 2018 r., została wniesiona po terminie.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zarówno w skardze z dnia 5 lutego 2018 r. (data wpływu do organu: 19 lutego 2018 r.) odrzuconej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 880/18, jak i w skardze z dnia 6 czerwca 2018 r. złożonej w sprawie niniejszej, zostały podniesione tożsame zarzuty wobec kwestionowanej uchwały, jak również zawarty został ten sam wniosek o stwierdzenie nieważności ww. uchwały w części, tj. w zakresie § 117 tiret 4, ewentualnie o stwierdzenie niezgodności uchwały z prawem w tej części.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 2 maja 2018 r., złożone w organie w dniu 4 maja 2018 r., nie jest pierwszym wezwaniem w przedmiotowej sprawie. W dniu 26 października 2017 r. skarżąca skierowała bowiem do Rady (...) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa o identycznej treści.

Wskazać trzeba, że instytucji wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o której mowa w art. 101 u.s.g., nie można traktować jako czynności nie wywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie przez te same podmioty. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiłoby to działanie znaczenia prawnego. Z tego też względu ww. wezwanie jest czynnością prawną przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej sprawie nie są wezwaniami w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02; ONSA 2003/1/2). Tym samym, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną przysługującą konkretnemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 754/08, Lex nr 506026).

Stwierdzić zatem należy, że ponowne wniesienie przez skarżącą w dniu 4 maja 2018 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, opatrzonego datą 2 maja 2018 r., nie mogło otworzyć skarżącej drogi do skutecznego złożenia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może być uznane za prawnie skuteczne.

Ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje stronie tylko raz, skarga wniesiona w następstwie powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest spóźniona, wobec czego podlega odrzuceniu.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.