Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1917993

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 kwietnia 2012 r.
IV SA/Wa 1772/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik.

Sędziowie WSA: Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Marian Wolanin.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na pismo Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) sierpnia 2011 r. Nr (...) w przedmiocie: odmowy wydania opinii o braku sprzeczności planowanego zalesienia z planem zadań ochronnych lub planem ochrony dla obszaru Natura 2000 postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

A.B. pismem z dnia (...) czerwca 2011 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. o wydanie opinii o braku sprzeczności planowanego zalesienia z planem zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 (...), w granicach którego zlokalizowana jest działka ewidencyjna nr (...), położona w miejscowości Z., obręb (...), gmina M. We wniosku wyjaśnił, iż przedmiotowa opinia jest wymagana do złożenia wniosku o sporządzenie planu zalesienia na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesienie gruntów rolnych oraz zalesienie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 48, poz. 390 z późn. zm.).

Pismem z dnia (...) lipca 2011 r. (znak sprawy: (...)) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. poinformował A.B. o niemożności wydania opinii w związku z brakiem planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 (...). Organ wyjaśnił, iż obszar Natura 2000 (...) ma status obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty zatwierdzonego przez Komisję Europejską w drodze decyzji z dnia 10 stycznia 2011 r. w sprawie przyjęcia na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG czwartego zaktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się. na kontynentalny region biogeograficznyny (nr aktu normatywnego K (2010)9669). Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.), organ sprawujący nadzór nad obszarem sporządza pierwszy projekt planu zadań ochronnych w terminie 6 lat od daty zatwierdzenia tego obszaru przez Komisję. Europejską. RDOŚ wyjaśnił, iż procedura tworzenia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 (...) została już rozpoczęta. Ponadto Strona została poinformowana, że przedmiotowy obszar został powołany dla ochrony kumaka nizinnego, traszki grzebieniastej i żółwia błotnego, a przedmiotowa działka stanowi ważną trasę migracyjną żółwia błotnego oraz potencjalne miejsce jego rozrodu.

W dniu (...) lipca 2011 r. A.B. złożył do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zażalenie na odmowę wydania opinii (zdaniem strony - zażalenie na odmowę wydania zaświadczenia) o braku sprzeczności planowanego zalesienia z planem zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 (...). Strona argumentowała, że zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeśli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa i osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Przepis ten mówi także, że odmowa wydania zaświadczenia może nastąpić tylko wówczas, gdy organ nie stwierdzi istnienia wskazanych we wspomnianym przepisie przesłanek. Zdaniem Strony należy uznać, że skoro nie ustanowiono planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 (...), to nie można przyjąć, iż zalesienie jest sprzeczne z tym planem. Ponadto strona uznała, że pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. należy traktować jako postanowienie wskazane w art. 219 k.p.a. zaskarżalne zażaleniem.

W odpowiedzi Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia (...) sierpnia 2011 r. (znak sprawy: (...)) wskazał że zaświadczeniem organ nie ocenia, lecz potwierdza istnienie określonego stanu na podstawie posiadanych już danych, a postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a., spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia. Zdaniem Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska opinia regionalnego dyrektora ochrony środowiska, o której mowa w § 6 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, nie stanowi zaświadczenia w rozumieniu k.p.a. jest aktem o charakterze ocennym. W związku z powyższym Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie znalazł podstaw do nałożenia na Regionalnego Dyrektorowa Ochrony Środowiska w O. obowiązku wydania opinii w przedmiotowej sprawie.

Pismem z dnia (...) października 2011 r. z datą wpływu (...) października 2011 r. A.B. reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę na stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, uznając iż jest to postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) sierpnia 2011 r. (znak sprawy: (...)) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na jej niedopuszczalność w obecnym stanie sprawy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W pierwszej kolejności zgodzić należy się z Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, iż opinia regionalnego dyrektora ochrony środowiska, o której mowa w § 6 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, nie stanowi zaświadczenia w rozumieniu k.p.a. i jest aktem o charakterze ocennym. Oznacza to, że nieuprawnione jest twierdzenie skarżącego, że pismo Regionalnego Dyrektor Ochrony Środowiska w O. stanowi postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia, zaś pismo z Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z (...) sierpnia 211 r. jest postanowieniem odmawiającym uwzględnienia zażalenia.

Ponadto stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, albowiem skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji. Zdaniem orzekającego w niniejszej sprawie Sądu pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia (...) lipca 2011 r. informujące A.B. o niemożności wydania opinii w związku z brakiem planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 (...), nie należy do żadnej z kategorii, o których mowa powyżej.

Stosownie bowiem do treści § 6 ust. 2 pkt 7 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania " Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne" objętego Programem rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje opinię o braku sprzeczności planowanego zalesienia z planami ochrony albo planami zadań ochronnych danego obszaru jeżeli grunt przeznaczony do zalesienia jest położony na obszarze Natura 2000 lub obszarach znajdujących się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

W świetle powołanego przepisu aktem stosowania prawa podlegającym kontroli Sądu po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa jest zatem opinia w przedmiocie sprzeczności zalesienia z planem ochrony i planem zadań ochronnych.

Jednocześnie nieuzasadnionym jest twierdzenie skarżącego, że skoro nie ustanowiono planu zadań ochronnych dla przedmiotowego obszaru, to nie można uznać, że zalesienie jest sprzeczne z tym planem, a zatem regionalny dyrektor winien wydać stosowną opinię. W niniejszej sprawie regionalny dyrektor nie może uznać, że zalesienie jest sprzeczne z planem zadań, jednakże zdaniem Sądu nie może również wydać opinii o braku sprzeczności, gdyż wobec nieobowiązywania właściwego aktu prawnego, nie ma możliwości tego braku sprzeczności stwierdzić.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 58 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.