Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 10 stycznia 2008 r.
IV SA/Wa 1700/07

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Joanna Dziedzic (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku N. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi N. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2007 r. nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2008 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący N. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2007 r. nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie skarżącego z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.300 zł brutto oraz wynagrodzenie żony w wysokości - 2.000 zł brutto. Poza tym skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 5 ha. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż sam jest w stanie sporządzić skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1700/07 jednak wobec przymusu adwokackiego oraz wobec braku wykształcenia prawniczego zmuszony jest do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1-3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).

Instytucja przyznania prawa pomocy jest zatem rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Zasadnicze znaczenie ma fakt, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona mają stałe źródło dochodu z tytułu umowy o pracę w łącznej kwocie 4.300 zł. Poza tym skarżący posiada nieruchomość rolną o powierzchni 5 ha, z której również uzyskuje stałe dochody oraz jak wskazał dysponuje wolnymi środkami w wysokości 2.000 zł. Nie jest zatem osobą ubogą, pozbawioną środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy. Należy zatem stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanego przez skarżącego dochodu pozwala na przyjęcie, że dysponuje on wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego.

W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącego, stwierdza się, że przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące warunkiem niezbędnym do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, nie występują w niniejszej sprawie.

W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.