Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 645313

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 5 stycznia 2010 r.
IV SA/Wa 1420/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski.

Sędziowie WSA: Alina Balicka, Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) grudnia 2007 r. Nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie IV SA/WA 242/08 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego

Uzasadnienie faktyczne

T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie IV SA/Wa 242/08, zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 02.04.2008, oddalającym skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...).12.2007.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 02.04.2008, oddalił skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...).12.2007 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) z dnia (...).12.1978.

W czerwcu 2009 skarżący uzyskał część odpisów dokumentów z postępowania administracyjnego, toczącego się w okresie od lipca do sierpnia 1978, w sprawie wymiany gruntów, położonych we wsi H. gmina P. Dokonując analizy udostępnionych mu odpisów dokumentów i osobistego ich sprawdzenia skarżący stwierdził, że postępowanie, dotyczące wymiany gruntów, prowadzono na podstawie decyzji, których nie otrzymał. Podpisy, znajdujące się na dowodach doręczenia wezwania nie zostały przez niego naniesione. Nie należy do skarżącego podpis w kwestionariuszu życzeń uczestników scalenia, co oznacza, że nie złożył oświadczenia tej treści i nie wyraził zgody na taki sposób wymiany gruntów. Nie podpisał również wykazu oświadczeń uczestników wymiany gruntów wsi H. ani karty 44 rejestru szacunku.

W piśmie procesowym z dnia 01.10.2009 skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność stwierdzenia, że nie podpisywał dokumentów, wskazanych w piśmie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając przedmiotową skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie IV SA/Wa 242/08, zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 02.04.2008, w pierwszej kolejności należało przeanalizować kwestię jej dopuszczalności.

Sąd administracyjny sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta ogranicza się do zakresu, określonego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: p.p.s.a.) oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

W ocenie Sądu skarga o wznowienie postępowania sądowego nie jest oparta na ustawowych podstawach wznowienia.

Stosownie do treści art. 280 i 281 p.p.s.a. sąd może na posiedzeniu niejawnym badać czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i odrzucić skargę w razie stwierdzenia braku takowej podstawy.

W sprawie niniejszej sąd postanowił zastosować jednak art. 281 zdanie 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.

W myśl wyroku NSA z dnia 26 października 2007 r. (II FSK 1201/06, LEX nr 401621), jeżeli z samej treści skargi o wznowieniu postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu.

Skarżący oparł skargę na treści art. art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym.

Oceniając powyżej wskazane kwestie Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący wskazuje na podrobienie dokumentów, na podstawie których została wydana decyzja administracyjna. Tymczasem powołany przez niego przepis dotyczy sytuacji, gdy orzeczenie sądu zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym.

Taka sytuacja w sprawie nie zaistniała, co podkreśla nawet sam skarżący w skardze, wskazując na podrobienie dokumentów podczas postępowania scaleniowego.

Jak słusznie wywiódł NSA w wyroku z dnia 25.01.2008 (I OSK 1984/08, LEX nr 453473), przepis art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, iż podstawą żądania musi być dokument podrobiony lub przerobiony, a fakt ten musi być w chwili składania skargi o wznowienie prawomocnie stwierdzony przez właściwy organ po przeprowadzeniu postępowania karnego. Złożenie takiej skargi przed prawomocnym stwierdzeniem owego fałszerstwa jest więc przedwczesne. W rezultacie, skoro w dacie składania skargi o wznowienie musi istnieć prawomocne potwierdzenie podrobienia lub przerobienia dokumentu nie jest również dopuszczalne zawieszenie wznowionego postępowania w oczekiwaniu na takie prawomocne orzeczenie właściwego organu w przedmiocie popełnienia przestępstwa dotyczącego podrobienia lub przerobienia dokumentów.

Z powyższych względów, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.