Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1106677

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 9 stycznia 2012 r.
IV SA/Wa 1338/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) czerwca 2011 r., nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia (...) lutego 2011 r., nr (...).

Uzasadnienie faktyczne

Dnia 14 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia (...) czerwca 2011 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 110kV Stacja G. - istniejący słup Nr (...) linii 110kV nr (...) relacji P. - S. ii stacji 110/15 kV (...) wraz z infrastrukturą towarzyszącą".

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji w zakresie, w jakim ta decyzja nie została uchylona. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że na podstawie decyzji organu pierwszej instancji została wydana decyzja w przedmiocie lokalizacji inwestycji EURO 2012. Zatem może dojść do nieodwracalnych skutków prawnych zwłaszcza, że przepisy tzw. "specustawy" czyli ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2010 r. Nr 26, poz. 133 tj. ze zm.) nie przewidują możliwości wznowienia postępowania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji nie przywołał takich okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku.

Zauważyć bowiem należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.

Wskazać należy, iż zaskarżona decyzja dotyczy środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia Euro 2012. Aby móc złożyć wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 należy do niego załączyć decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) - art. 23 ust. 2 pkt 5 specustawy. Zatem, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 i ma na celu wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja jest zgodna z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Ponadto decyzja środowiska nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Również nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, do których można przystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji Wojewody o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia Euro 2012 (art. 25 ust. 2 specustawy).

Przy czym sam Skarżący zdaje sobie sprawę z roli jaką odgrywa decyzja środowiskowa w procedurze realizacji przedsięwzięcia z listy EURO 2012 - brak bezpośrednich skutków dla wnioskodawcy.

Dlatego też, zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja (w części utrzymanej w mocy) nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania ich wykonania. Decyzje takie nie nadają się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego.

Należy przy tym podkreślić, iż Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, a odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.