Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 645265

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 sierpnia 2009 r.
IV SA/Wa 1336/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2009 r., nr (...) w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2009 r. (data osobistego złożenia) A. Z. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2009 r. nr (...) utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. Nr (...) z dnia (...) kwietnia 2009 r. orzekającej o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z lokalu nr (...) przy ul. (...) w W.

Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji spowoduje pozbawienie skarżącej prawa do lokalu mieszkalnego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wskazanie przez skarżącą w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, iż wykonanie decyzji skutkować będzie pozbawieniem skarżącej prawa do lokalu mieszkalnego jest bezzasadne.

Należy wyjaśnić, że z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 tj. ze zm.) wynika jednoznacznie, iż zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w danym lokalu (art. 9 ust. 2b cyt. wyżej ustawy). Tak więc, zameldowanie nie jest tożsame z nabyciem praw do lokalu. Co więcej czynność zameldowania w żaden sposób nie rodzi jakiegokolwiek tytułu prawnego do konkretnego lokalu, zaś w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi bądź w razie zmiany okoliczności sprawy, skutki prawne decyzji o zameldowaniu mogą bez przeszkód ulec zmianie.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.