Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 645234

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 2 października 2009 r.
IV SA/Wa 1281/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Grzegorz Antas (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków S. K. i A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. K. i A. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2009 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: 1. przyznać S. i A. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, 2. przyznać S. i A. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

Uzasadnienie faktyczne

Wraz ze skargą na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego S. i A. K. złożyli wnioski o przyznanie praw pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosków oraz w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonych na dwu urzędowych formularzach, wskazano, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym, utrzymując się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3.770 zł brutto. Skarżący podali, że poza powyższymi świadczeniami żadnych innych dochodów nie uzyskują. Nie posiadają nieruchomości, ani zasobów majątkowych typu wolne środki pieniężne lub przedmioty wartościowe.

Wobec wątpliwości odnoszących się do sytuacji majątkowej, zarządzeniem z 9 września 2009 r. skarżący zostali wezwanie do przedłożenia udokumentowanego spisu wydatków ponoszonych przez rodzinę, jak też informacji na temat posiadanych rachunków bankowych lub lokat pieniężnych.

Wydatki gospodarstwa skarżących, jak wynika z oświadczenia z dnia 21 września 2009 r., kształtują się na poziomie zbliżonym do kwoty 3.700 zł (rachunki za telefon - 52 zł, czynsz - 226 zł, rachunek za energię elektryczną - 44 zł, rachunek za gaz - 54 zł, opłaty z telefon komórkowy - 100 zł, ubezpieczenie na życie - 110 zł, koszty sprzątania mieszkania - 600 zł, prasa - 60 zł, lekarstwa - 50 zł, koszty opieki nad skarżącym jako osobą niepełnosprawną - 500 zł, prywatna opieka lekarska - 200 zł, koszty zakupu odzieży - 400 zł, koszty żywności - 1.350 zł).

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Skarżący składający w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy objęli swoimi żądaniami zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w związku z czym ocena zasadności przyznania praw pomocy oparta została na rozważeniu sytuacji majątkowej wnioskodawców pod kątem możliwości poniesienia przez nich jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym obydwojga skarżących i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz działania za pośrednictwem pełnomocnika w postępowaniu dotyczącym oceny legalności decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z (...) czerwca 2009 r. należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie przez nich zakreślonym. Wnioskodawcy nie posiadają oszczędności pieniężnych, jak też przedmiotów wartościowych. Dochód uzyskiwany z tytułu pobieranych dwu świadczeń emerytalnych nie może być niewątpliwie uznany za niewielki, niemniej z racji ponoszonych przez skarżących stałych wydatków nie może też być traktowany jako wystarczające źródło równoległego opłacenia kosztów postępowania sądowego oraz ustanowienia zawodowego pełnomocnika. Co prawda, część wydatków wymienionych przez skarżących w piśmie z 21 września 2009 r. może być uznana za koszty niewykazujące wymaganej w tym przypadku cechy "wydatków usprawiedliwionych" (chodzi ty przede wszystkim o koszty zakupu prasy, posiadania telefonu stacjonarnego oraz dwu telefonów komórkowych, które trudno zakwalifikować jako wydatki konieczne do utrzymania), jednakże łączna kwota rozważanych w ten sposób oszczędności w wydatkowaniu nadal pozostawałaby na zbyt niskim poziomie, by można było w sposób usprawiedliwiony stwierdzić, iż status majątkowy skarżących pozwala im na częściowe chociaż partycypowanie w kosztach postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.