Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2762559

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 19 września 2017 r.
IV SA/Wa 1119/17

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anita Wielopolska.

Sędziowie: WSA Anna Falkiewicz-Kluj, del., SO Aleksandra Westra (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2017 r. sprawy ze skargi J. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2017 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną Decyzją z dnia (...) lutego 2017 r. sygn. akt (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) uchyliło w całości decyzję nr (...) z dnia (...) października 2016 r. i umorzyło postępowanie przed organem I instancji wznowione postanowieniem (...) nr (...) z dnia (...) lipca 2016 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy:

Decyzją nr (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. (...) odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. (...) w obrębie (...) położonej przy ul. T. na terenie Dzielnicy (...) w (...) w związku z postanowieniem wydanym przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w (...) nr (...) z dnia (...) stycznia 2013 r. odmawiającym uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji w zakresie gruntów leśnych, które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych nr (...) z dnia (...) kwietnia 2013 r.

Decyzją z dnia (...) kwietnia 2014 r., znak: (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w mocy decyzję (...).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...), w następstwie rozpatrzenia skargi Państwa J. i K. S., wyrokiem z dnia (...) października 2013 r., sygn. akt (...) oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia (...) kwietnia 2013 r.

Na skutek skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia (...) października 2015 r. sygn. akt (...), uchylił zaskarżony wyrok sądu I instancji oraz postanowienia organów uzgodnieniowych.

Postanowieniem nr (...) z dnia (...) kwietnia 2016 r., znak: (...), Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w (...) umorzył postępowanie z uwagi na wytyczne zawarte w ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym z uwagi na fakt, że inwestycja objęta wnioskiem o wydanie warunków zabudowy nie była planowana na gruntach leśnych.

W dniu (...) czerwca 2016 r. J. i K. S., reprezentowani przez r. pr. T. K., złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie.

Postanowieniem nr (...) (...) w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., wznowił postępowanie w sprawie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) kwietnia 2014 r., znak: (...).

Decyzją nr (...) z dnia (...) października 2016 r. Zarząd Dzielnicy (...) (...) uchylił decyzję nr (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., utrzymaną w mocy przez decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) kwietnia 2014 r., znak: (...) i ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie, przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ew. (...) w obrębie (...) położonej przy ul. T. (...) na terenie Dzielnicy (...) w (...).

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli z zachowaniem terminu ustawowego Państwo D. i A. P., zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a.

Decyzją z dnia (...) lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...), działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1659 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło w całości decyzję nr (...) z dnia (...) października 2016 r. i umorzyło postępowanie przed organem I instancji wznowione postanowieniem Zarządu Dzielnicy (...)(...) nr (...) z dnia (...) lipca 2016 r. W uzasadnieniu wskazano, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji zostało zakończone ostateczną decyzją z dnia (...) kwietnia 2014 r., znak: (...), wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...). Podanie o wznowienie, składa się zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, ale właściwym w sprawie rozpatrzenia wniosku strony o wznowienie postępowania było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...), a nie Zarząd Dzielnicy (...)(...), działający w imieniu Prezydenta (...), zgodnie z art. 149 § 1 i 2 k.p.a. Wskazano, że wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie zaś z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 k.p.a. jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Z tych przyczyn Zarząd Dzielnicy (...)(...) nie miał prawnych podstaw do wydania decyzji merytorycznej w przedmiotowej sprawie w oparciu o art. 151 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzja Zarządu Dzielnicy (...)(...) nr (...) z dnia (...) października 2016 r., została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, co uzasadniało uchylenie tej decyzji oraz umorzenie wznowionego postępowania przez niewłaściwy organ.

Skargę na powyższą decyzję wnieśli J. i K. S., reprezentowani przez r.pr. T. K. zaskarżając decyzję w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...), zasądzenie od organu na rzecz Skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uchylenie w całości decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania przed organem I instancji wznowionego postanowieniem nr (...) mimo braku bezprzedmiotowości postępowania, a jednocześnie przez brak uchylenia w całości zaskarżonej decyzji organu I instancji oraz postanowienia nr (...) o wznowieniu postępowania i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania (naruszenie art. 145 § 1 pkt 7 i 8 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. w zw. z art. 149 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 150 § 1 k.p.a.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m.in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017.1136 tj.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skład orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że wniesiona skarga nie jest zasadna. Podniesione w niej argumenty nie zasługiwały na uwzględnienie, a Sąd działając z urzędu nie dostrzegł takich uchybień zaskarżonej decyzji, które mogłyby prowadzić do jej uchylenia.

W sprawie nie ulega wątpliwości, że organem, do którego należało wnieść podanie o wznowienie postępowania był organ, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. W przedmiotowej sprawie był to Zarząd Dzielnicy (...)(...). Natomiast, zgodnie z art. 149 § 1 i 2 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Organ ten, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, wydaje decyzje merytoryczne wskazane w art. 151 k.p.a.; zatem organem właściwym do wydania postanowienia o wznowieniu oraz rozstrzygnięciu istoty sprawy było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...), które decyzją z dnia (...) kwietnia 2014 r. utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Zarząd Dzielnicy (...)(...). Nie ulega zatem wątpliwości, że Zarząd Dzielnicy (...)(...)(...) wydając postanowienie nr (...) i w dniu (...) października 2016 r. decyzję nr (...)., uchylającą, po wznowieniu postępowania decyzję nr (...) z dnia (...) czerwca 2013 r., był organem niewłaściwym do wznowienia postępowania i wydania decyzji merytorycznej.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...), wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylająca w całości decyzję nr (...) i umarzającą postępowanie przed organem I instancji była zgodna z prawem.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. albowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie, było zobligowane do uchylenia zaskarżonej decyzji, wydanej przez niewłaściwy organ. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. Z uwagi na fakt, że organ niewłaściwy, postanowieniem wznowił postępowanie w sprawie, zachodziła konieczność umorzenia tego postępowania prowadzonego przed organem I instancji. Postępowanie to nie mogło być bowiem prowadzone przed tym organem, co nie przesądza w żaden sposób o bezprzedmiotowości postępowania zainicjowanego wnioskiem Skarżących. Wniosek ten, złożony do organu I instancji, winien zostać przekazany we właściwym trybie przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. i rozpoznany przez SKO, jako organ właściwy, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Niezasadne są zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 145 § 1 pkt 7 i 8 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. w zw. z art. 149 § 1 i 2 k.p.a. w z. w z art. 150 § 1 k.p.a. albowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznawało sprawę w trybie odwoławczym, na skutek odwołania wniesionego przez uczestników postępowania, i aby rozpoznać sprawę w trybie określonym w art. 145 i następnych k.p.a. konieczne byłoby przekazanie przez organ I instancji podania o wznowienie do SKO celem rozpoznania tego podania. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca - organ I instancji przekazał do rozpoznania odwołanie od swojej decyzji, a nie podanie o wznowienie. Powołane przez Skarżących orzeczenie NSA z 3 czerwca 1988 r. dotyczy zupełnie innego stanu faktycznego sprawy, a mianowicie sytuacji, w której organ odwoławczy rozpoznawał decyzję odmawiającą wznowienia postępowania wydaną przez organ I instancji. W przedmiotowej sprawie miała miejsce sytuacja, w której zachodziła konieczność wydania decyzji uchylającej i umarzającej postępowanie prowadzone przez organ niewłaściwy. Dopiero po uprawomocnieniu się tej decyzji, będzie możliwe prowadzenie postępowania w trybie wznowienia przez właściwy organ, tak aby nie wykreować sytuacji prowadzenia dwóch postępowań wznowieniowych przez dwa różne organy.

Również niezasadne są zarzuty skargi w zakresie wskazującym na konieczność uchylenia postanowienia nr (...) wydanego w przedmiocie wznowienia postępowania przez organ I instancji albowiem przedmiotem rozpoznania w sprawie była decyzja merytoryczna wydana w następstwie wznowienia postępowania i wobec umorzenia postępowania prowadzonego przez organ niewłaściwy nie było podstaw do uchylenia tego postanowienia, które na skutek umorzenia postępowania nie wywołuje już skutków prawnych.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.