IV SA/Po 722/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2594034

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2018 r. IV SA/Po 722/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Busz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu (...) od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 722/18 w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2018 r., nr (...) w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 września 2018 r. odrzucił skargę (...) na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie rozpatrzenia skargi. Skarżący w terminie do złożenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką, a źródłem ich utrzymania jest renta wnioskodawcy (1400 zł) i dochód żony z gospodarstwa rolnego (250 zł), z których opłacane są opłaty za media (ok. 500 zł/mc) i koszty leczenia (300 zł). Wnioskodawca poinformował, że jest właścicielem domu o pow. 150 m2 (wartość ok. 300.000 zł) zaś jego małżonka posiada gospodarstwo rolne o pow. 1 ha z zabudowaniami, w tym dom o pow. 180 m2, budynek gospodarczy, drewniak i wiata.

Celem doprecyzowania sytuacji majątkowej wnioskodawcy, pismem z dnia 24 października 2018 r. wezwano go do przedłożenia wyciągów i wykazów za okres ostatnich 6 miesięcy ze wszystkich rachunków bankowych oraz dokumentów dotyczących lokat, kont i kart kredytowych należących do wnioskodawcy i osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe w tym dotyczących gospodarstwa rolnego; wykazania za pomocą kserokopii dokumentów (np. rachunków, faktur za media, w tym gaz, energię elektr., wodę, telefon; itp.) jakiego rzędu kwoty obciążają miesięcznie budżet domowy z tytułu stałych opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego; wyjaśnienia czy skarżący i jego żona posiadają pojazdy mechaniczne, jeśli tak, należało podać markę i rok produkcji oraz koszty związane z utrzymaniem (paliwo, ubezpieczenie, naprawy); przedłożenia kopii zeznań podatkowych za 2017 r. (własnego i żony), wskazania rodzaju produkcji rolnej i przedłożenia kopii decyzji przyznających dopłaty do produkcji rolnej za 2017 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przesłał kopię dowodu rejestracyjnego samochodu (...) z 2007 r. wraz dowodem opłacenia ubezpieczenia OC; kopię faktur za wodę, wywóz szamba, zakup węgla, prąd; kopię własnego zeznania podatkowego za 2017 r.; kopię dowodu wpłaty uiszczonej opłaty sądowej; kopię dowodu uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi; kopię decyzji w podatku od nieruchomości (własnego i żony); informacje o wysokości składki na ubezpieczenie żony w KRUS oraz saldo rachunku należącego do wnioskodawcy i jego żony na dzień 6 listopada 2018 r.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 20 listopada 2018 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.

(...) pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. wniósł sprzeciw od ww. postanowienia referendarza. Wskazał, że argumentacja Sądu jest błędna. Ponadto powołał się na równość stron w postępowaniu, gwarantowaną przez Konstytucję RP.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie.

W myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Należy wskazać, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Użyte w treści art. 246 p.p.s.a. słowo "wykazać" oznacza dowieść, udokumentować czy udowodnić, a nie jedynie oznajmić czy poinformować (por. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 881/11; z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 863/11). Ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych spoczywa zatem na stronie, która powinna wykazać i wyczerpująco uzasadnić okoliczności stanowiące podstawę żądania. Właściwe przedstawienie przez stronę przyczyn uzasadniających zwolnienie od kosztów sądowych oraz dowodów na ich poparcie umożliwia rozpoznającemu wniosek dokonanie prawidłowej oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Strona ma w tym zakresie inicjatywę dowodową, a referendarz sądowy na podstawie przedstawionych przez stronę dowodów dokonuje oceny, czy wystąpiły przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku powinna uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bowiem kryterium finansowe. Zatem, to strona powinna poczynić wszelkie kroki mające na celu wykazanie tych okoliczności. W przeciwnym razie musi się liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami braku wykazania przesłanek z art. 246 § 1 p.p.s.a.

Sąd wskazuje, że niedostarczenie żądanych danych spowodowało, że oświadczenie wnioskodawcy pozostało niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji referendarz sądowy uprawniony był do sformułowania oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony (postanowienia NSA z 17 grudnia 2015 r., II GZ 895/15; z 14 października 2014 r., II GZ 646/14; z 14 stycznia 2011 r., II OZ 1361/10; z 18 sierpnia 2015 r., II GZ 377/15 publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wnioskodawca pomimo wezwania nie odpowiedział w pełnym zakresie na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów wskazujących na rodzaj prowadzonej produkcji rolnej prowadzonej przez żonę, jak pozwalających na ustalenie rzeczywistej wysokości dochodu z niej uzyskiwanego. Przestawione przez wnioskodawcę dokumenty nie pozwalają również na ustalenie pełnej sytuacji finansowej żony. Mimo wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przedłożył również wyciągów z rachunków bankowych, rachunków kart kredytowych, lokat bankowych własnych i żony (w tym związanych z prowadzoną produkcją rolną). Za wystarczające nie może być uznane przedłożenie salda z konta bankowego na dzień 6 listopada 2018 r. Na tej podstawie nie można bowiem ustalić przebiegu operacji bankowych, które są niezbędne dla ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Referendarz słusznie uznał, że powyższe uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zgodnie bowiem z orzecznictwem sądowoadministracyjnym uchylanie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy, czy to w całości, czy w części, jest przeszkodą wyłączającą możliwość przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt II FZ 418/05, postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 128/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Argumenty zawarte w sprzeciwie są bezzasadne i nie mają wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

W związku z powyższym na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.