Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723632

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 12 września 2019 r.
IV SA/Po 432/19
Ponowny wniosek o wydanie pozwolenia a opłata za korzystanie ze środowiska.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Grossmann.

Sędziowie WSA: Monika Świerczak, Asesor sądowy Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2019 r. sprawy ze skargi Zakładu Przetwórstwa (...) Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia opłaty za pobór wód oddala skargę w całości

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa (...) z dnia (...) grudnia 2018 r. nr (...), którą Zakładowi Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego "(...)" sp. z o.o. dalej również jako: Spółka albo (...) sp. z o.o.) naliczono opłatę podwyższoną w związku z brakiem uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres.

Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) Starosta Powiatowy udzielił zakładowi (...) sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z urządzeń wodnych, na okres do (...) stycznia 2017 r.

Wnioskiem z dnia (...) grudnia 2016 r. (data sporządzenia - uw. Sądu) i jak wskazują strony złożonym (...) grudnia 2016 r. (dalej jako: wniosek z (...) grudnia 2016 r.) (...) sp. z o.o. wystąpiła o pozwolenie wodnoprawne na kolejny okres. Wniosek obejmował m.in. szczególne korzystanie z wód w zakresie poboru wód podziemnych z sześciu studni głębinowych, w tym studni 7b.

Już po wygaśnięciu z dniem (...) stycznia 2017 r. posiadanego przez Spółkę pozwolenia z (...) stycznia 2007 r., decyzją z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) Starosta (...) udzielił Zakładowi Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego "(...)" sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na okres do dnia (...) stycznia 2037 r. W przewidzianym prawem terminie odwołanie od tej decyzji wnieśli Państwo P. - jak wynika z akt - nowi właściciele działki na której położona jest studnia 7b. Na skutek tego odwołania decyzja z dnia (...) stycznia 2017 r. została uchylona decyzją z dnia (...) marca 2017 r.

Decyzją z dnia (...) maja 2017 r. nr (...) - na skutek cofnięcia przez Spółkę wniosku z dnia (...) grudnia 2016 r. - Starosta (...) umorzył postępowanie z wniosku z dnia (...) grudnia 2016 r.

Decyzją z dnia (...) czerwca 2017 r. Starosta (...) udzielił Spółce pozwolenia wodnoprawnego na złożony (...) maja 2017 r. wniosek Spółki.

Zawiadomieniem z dnia (...) października 2018 r. Spółkę poinformowano o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie określenia wysokości opłaty za pobór wód bez wymaganego pozwolenia w okresie od (...) stycznia 2017 r. do (...) czerwca 2017 r. (k.39).

Pismem z dnia (...) listopada 2018 r. Spółka wniosła o umorzenie postępowania administracyjnego, podnosząc, że Spółka nie z własnej winy nie uzyskała pozwolenia wodnoprawnego na okres od (...) stycznia 2017 r. do (...) czerwca 2017 r. szczegółowo opisano okoliczności sprawy podnosząc, że należy rozróżnić dwa stany faktyczne: tj. sytuacje, w których kwestia obowiązku poniesienia opłaty podwyższonej dotyczy podmiotu korzystającego ze środowiska na podstawie wymaganego pozwolenia, który dodatkowo wystąpił o kolejne pozwolenie na następny okres, lecz pozwolenie takie nie zostało wydane przed upływem czasu, na jaki zostało wydane poprzednie pozwolenie, oraz sytuacje, gdy kwestia obowiązku poniesienia opłaty podwyższonej dotyczy podmiotu, który nie dysponował wymaganym pozwoleniem i korzysta ze środowiska bez wymaganego pozwolenia lub innej decyzji. Podkreślono, że w analizowanej sprawie występuje sytuacja gdy podmiot korzystający ze środowiska dysponował wymaganym pozwoleniem na czas oznaczony, a po upływie czasu, na jaki zostało wydane, nadal korzysta ze środowiska w toku postępowania o wydanie wymaganego pozwolenia na kolejny okres. Zaakcentowano, że po raz pierwszy od pięćdziesięciu lat właściciel sąsiedniej działki zakwestionował otrzymane przez Spółkę pozwolenie wodnoprawne i wniósł w tym zakresie odwołanie, choć poprzedni właściciel (o zmianie właściciela sąsiedniej nieruchomości Skarżąca nie posiadała wiedzy) udzielił Spółce niezbędnej zgody na korzystanie ze studni znajdujących się na jego nieruchomości (k.28-38).

Decyzją z (...) grudnia 2018 r. nr (...) Marszałek Województwa (...) wymierzył Zakładowi Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego "(...)" sp. z o.o. opłatę za pobór wód stanowiącą różnicę pomiędzy opłatą należną, a wynikającą z wykazu zawierającego zbiorcze zestawienie informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opat. Na podstawie art. 276 usta. 1 Prawa ochrony środowiska opłatę podwyższoną ustalono za okres od (...) stycznia 2017 r. do (...) czerwca 2017 r. kiedy Spółka nie posiadała pozwolenia wodnoprawnego.

Uzasadniając wydane stanowisko organ opisał szczegółowo dotychczasowy bieg postępowania, w tym stanowisko Spółki co do przyczyn braku uzyskania na czas pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres i opisał sposób obliczenia opłaty. Zbadawszy sprawę z uwzględnieniem argumentacji zawartej w piśmie Spółki z (...) listopada 2018 r. (k. 28) organ oświadczył, że nie znalazł jakichkolwiek podstaw, które pozwoliłyby mu na odstąpienie od naliczenia opłaty podwyższonej.

W przewidzianym prawem terminie odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła Spółka podnosząc, że nadal aktualna pozostaje uchwała NSA z 21 maja 1998 r. sygn. I OPS 13/98. Skarżąca podobnie jak piśmie z dnia (...) listopada 2018 r. podniosła, że wydając decyzje na podstawie art. 276 Prawa ochrony środowiska, należy rozróżnić dwa stany faktyczne: tj. sytuacje, w których kwestia obowiązku poniesienia opłaty podwyższonej dotyczy podmiotu korzystającego ze środowiska na podstawie wymaganego pozwolenia, który dodatkowo wystąpił o kolejne pozwolenie na następny okres, lecz pozwolenie takie nie zostało wydane przed upływem czasu, na jaki zostało wydane poprzednie pozwolenie, oraz sytuacje, gdy kwestia obowiązku poniesienia opłaty podwyższonej dotyczy podmiotu, który nie dysponował wymaganym pozwoleniem i korzysta ze środowiska bez wymaganego pozwolenia lub innej decyzji. Podkreślono, że w analizowanej sprawie występuje sytuacja gdy podmiot korzystający ze środowiska dysponował wymaganym pozwoleniem na czas oznaczony, a po upływie czasu, na jaki zostało wydane, nadal korzysta ze środowiska w toku postępowania o wydanie wymaganego pozwolenia na kolejny okres. W odwołaniu zaakcentowano, że zupełnie nieoczekiwanie dla Spółki, pomimo tego, że od ponad dziesięciu lat (tj. od 2006 r.) Spółka i poprzedni właściciel Zakładu, posiadała zgodę właściciela gruntu sąsiedniego na wykonanie i późniejszą eksploatację studni głębinowej zlokalizowanej w obrębie działki nr (...), Spółka otrzymała do wiadomości pismo Starosty (...) z dnia (...) lutego 2017 r. (...), w którym informuje on o wniesieniu odwołania od decyzji Starosty (...) przez M. i J. P. - obecnych właścicieli działki (...). Tym samym po raz pierwszy od pięćdziesięciu lat właściciel sąsiedniej działki zakwestionował otrzymane przez Spółkę pozwolenie wodnoprawne i wniósł w tym zakresie odwołanie, choć poprzedni właściciel (o zmianie właściciela sąsiedniej nieruchomości Skarżąca nie posiadała wiedzy) udzielił Spółce niezbędnej zgody na korzystanie ze studni znajdujących się na jego nieruchomości. W tych okolicznościach podkreślono, że Spółka posiadała w poprzednim okresie pozwolenie wodnoprawne, wystąpiła w odpowiednim terminie z wnioskiem o wydanie nowego pozwolenia, spełniła wymagania przewidziane dla wniosku, jak i otrzymała (...) stycznia 2017 r. pozwolenie wodnoprawne, które dopiero w wyniku dalszego, nieprzewidzianego dla Spółki przebiegu postępowania spowodowanego wniesieniem odwołania przez nowych właścicieli sąsiedniej działki opóźniło o blisko pół roku wydanie nowego, pozwolenia wodnoprawnego. Podkreślono, że Spółka nie naruszyła w żaden sposób ogólnych zasad ochrony środowiska.

Decyzją z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa (...) z dnia (...) grudnia 2018 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia opłaty za pobór wód.

Uzasadniając wydaną decyzję Kolegium przedstawiło motywy podjętego rozstrzygnięcia i odnosząc się do argumentacji odwołania wskazało że to Skarżąca nie zadbała o odpowiednio wczesne złożenie wniosku i uzyskanie nowego pozwolenia wodnoprawnego przed upływem okresu, na który udzielono dotychczasowego pozwolenia. Stąd też brak podstaw do odstąpienia naliczenia opłaty podwyższonej.

W przewidzianym prawem terminie Spółka wniosła skargę do Sądu podnosząc zarzuty naruszenia art. 276 ust. 1 POŚ oraz art. 2 i 7 Konstytucji RP, a także mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 105 k.p.a. Żądaniem skargi objęto uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi bardzo szczegółowo opisano dotychczasowy bieg postępowania i wszystkie - prezentowane już na etapie postępowania administracyjnego - okoliczności, które w ocenie Spółki mają kluczowe znaczenie dla sprawy.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego (por. T. Woś, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji byłaby taka sama (por. A. Kabat (w;) B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania decyzji o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2017, poz. 519 - dalej jako: POŚ) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm. - dalej jako: k.p.a.).

Poza sporem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że (...) sp. z o.o. korzystała z pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z urządzeń wodnych do dnia (...) stycznia 2017 r. Kwestią bezsporną pozostaje, że przed wygaśnięciem posiadanego pozwolenia wodnoprawnego, wnioskiem z dnia (...) grudnia 2016 r. (...) sp. z o.o. wystąpiła o pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód w zakresie poboru wód podziemnych z sześciu studni głębinowych, w tym studni 7b. Poza sporem pozostaje też, że na skutek tego wniosku decyzją z dnia (...) stycznia 2017 r. Starosta (...) udzielił Zakładowi Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego "(...)" sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na okres do dnia (...) stycznia 2037 r. Decyzja ta jednak została uchylona decyzją z dnia (...) marca 2017 r. Kwestią bezsporną jest, że wobec cofnięcia przez Spółkę wniosku z (...) grudnia 2016 r. decyzją z dnia (...) maja 2017 r. Starosta (...) umorzył postępowanie z wniosku z dnia (...) grudnia 2016 r. Nie ulega też wątpliwości, że Spółka uzyskała pozwolenie wodnoprawne, którego udzielono jej decyzją z (...) czerwca 2017 r. po rozpoznaniu ponownego wniosku Spółki z dnia (...) maja 2017 r.

Rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wymaga to czy przyczyna braku uzyskania przez Spółkę pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres, przed upływem terminu ważności posiadanego pozwolenia ma charakter wyjątkowy, nie leżący po stronie Spółki, o którym mowa w uchwale NSA z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. II OSP 2/11.

Podstawę prawną wydania decyzji obu instancji stanowił art. 276 ust. 1 POŚ, na podstawie którego podmiot korzystający ze środowiska bez uzyskania wymaganego pozwolenia lub innej decyzji ponosi opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska.

Nie może budzić uzasadnionych wątpliwości fakt, że przepis art. 276 ust. 1 POŚ formułuje zasadę. Nie ulega jednak wątpliwości, że w każdym przypadku, z uwzględnieniem konkretnych okoliczności badanej sprawy należy ustalić przyczyny nieuzyskania pozwolenia. W sprawie o wymierzenie opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska bez wymaganego pozwolenia lub innej decyzji na podstawie art. 276 ust. 1 POŚ przyczyna braku pozwolenia może mieć znaczenie, jeżeli podmiot korzystający ze środowiska na podstawie wymaganego pozwolenia wystąpił o wydanie pozwolenia na kolejny okres (por. wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. II OSK 2146/16, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 785/09; uchwała NSA z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II OPS 2/11, ONSA i WSA 2012/2/22).

W ocenie Sądu, w okolicznościach badanej sprawy doszło do rozważenia tych przyczyn zarówno przez organ I, jak II instancji. W przypadku decyzji pierwszoinstancyjnej faktu tego dowodzi szczegółowy opis dotychczasowego biegu postępowania z precyzyjnym omówieniem stanowiska i argumentacji Spółki (...) zawartych w piśmie z dnia (...) listopada 2018 r. i dotyczących okoliczności złożenia wniosku o nowe pozwolenie wodnoprawne oraz przyczyn i niespodziewanego złożenia odwołania przez Państwa P. W uzasadnieniu decyzji opisano, że w badanej sprawie Spółka wystąpiła o pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód kiedy jeszcze korzystała z pozwolenia z dnia (...) stycznia 2007 r., które następnie zgodnie z treścią decyzji Starosty Powiatowego w (...) wygasało (...) stycznia 2017 r. (k.73). Wskazano również, że argumentem, w którym Spółka upatruje przyczyny braku uzyskania w terminie pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres, było niespodziewane wniesienie odwołania przez inną stronę postępowania od pozwolenia z dnia (...) stycznia 2017 r. Przeanalizowawszy te argumenty Spółki Marszałek Województwa (...) uznał jednak, że nie znajduje podstaw które pozwoliłyby mu odstąpić od naliczenia opłaty podwyższonej. Z kolei Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazało - wprost - że to Skarżąca nie zadbała o odpowiednio wczesne złożenie wniosku i uzyskanie nowego pozwolenia wodnoprawnego przed upływem okresu, na który udzielono dotychczasowego pozwolenia.

Powyższe wskazuje, że z całą pewnością w okolicznościach badanej sprawy doszło do rozważenia przez organy przyczyn nieuzyskania przez Spółkę pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres oraz, że uczyniono to z uwzględnieniem konkretnych okoliczności, tej sprawy.

Przechodząc zatem do rozstrzygnięcia prawidłowości stanowiska organów, co do tego, że - stwierdzona w sprawie - przyczyna braku uzyskania przez Spółkę pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres, przed upływem terminu ważności posiadanego pozwolenia nie uzasadniała odstąpienia od naliczenia opłaty podwyższonej - należy wskazać, że Sąd stanowisko to w całości podziela.

Jak wynika z akt Spółka wystąpiła o kolejne pozwolenie wodnoprawne wnioskiem z dnia (...) grudnia 2016 r., a więc nieco ponad miesiąc (miesiąc i 11 dni, przed upływem ważności posiadanego pozwolenia wodnoprawnego). Posiadane przez Spółkę pozwolenie wodnoprawne z dnia (...) stycznia 2007 r. wygasało z dniem (...) stycznia 2017 r. Kwestia ta pozostaje bezsporna. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie zainicjowane wnioskiem z dnia (...) grudnia 2016 r. zakończyło się wydaniem - nieostatecznej - decyzji w dniu (...) stycznia 2017 r., a więc - już po wygaśnięciu - pozwolenia z dnia (...) stycznia 2007 r. Podkreślić trzeba, że nie udokumentowano, aby Spółka skarżyła przewlekłość, albo bezczynność Starosty (...) w trwającym niespełna 2 miesiące postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia (...) stycznia 2017 r. Należy też wskazać, że jakkolwiek nieostateczną decyzją z dnia (...) stycznia 2017 r. Starosta (...) udzielił Zakładowi Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego "(...)" sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na okres do dnia (...) stycznia 2037 r. to - już ta decyzja - zapadła po wygaśnięciu poprzedniego pozwolenia wodnoprawnego ((...) stycznia 2007 r.). Podnoszona zatem okoliczność złożenia odwołania od tej decyzji przez Państwa P., pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na sam fakt, uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres - już po wygaśnięciu - posiadanego pozwolenia. Nawet, bowiem gdyby decyzja z dnia (...) stycznia 2017 r. się ostała, to i tak została ona wydana już 18 dni po wygaśnięciu posiadanego pozwolenia wodnoprawnego z dnia (...) stycznia 2007 r. Nie ulega jednak wątpliwości, że decyzja ta została uchylona decyzją z dnia (...) marca 2017 r. Jak wynika z akt odwołanie od decyzji z dnia (...) stycznia 2017 r. wpłynęło do organu I instancji (...) lutego 2017 r. i po weryfikacji w kontekście przesłanek z art. 132 k.p.a. zostało pismem z dnia (...) lutego 2017 r. przekazane do organu II instancji. Decyzja uchylająca decyzję z dnia (...) stycznia 2017 r. zapadła (...) marca 2017 r., a więc miesiąc później. Podkreślić należy, ze Spółka nigdy nie składała w niniejszej sprawie ponaglenia, ani sama nie kwestionowała decyzji organów. Uwagę zwraca również fakt, że zamiast skorygować wniosek z (...) grudnia 2016 r., Spółka ostatecznie wycofała go.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że nie budzi wątpliwości Sądu, że jak podnosi Skarżąca - w sprawie wymierzenia opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska - przyczyna braku pozwolenia może mieć znaczenie, jeżeli podmiot korzystający ze środowiska na podstawie wymaganego pozwolenia wystąpił o wydanie pozwolenia na kolejny okres (uchwała NSA z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. II OPS 2/11, wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2018 r. sygn. II OSK 2146/16). Niesłusznie jednak, Spółka zaistniałe w sprawie przyczyny braku uzyskania na czas pozwolenia na pobór wód podziemnych na kolejny okres utożsamia z okolicznościami o których mowa w uchwale NSA z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. II OSP 2/11. Należy zauważyć, że w uzasadnieniu Uchwały zaakcentowano, że dyspozycja art. 276 ust. 1 POŚ jednoznacznie stanowi, że każdy podmiot korzystający ze środowiska bez uzyskania wymaganego pozwolenia czy też innej wymaganej decyzji ponosi opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska. NSA stanął na stanowisku, że stwierdzenie, iż strona nie ponosi odpowiedzialności prawnej z tego powodu, że nie posiada wymaganego pozwolenia - może - dotyczyć sytuacji wyjątkowej i wymaga oceny indywidualnie w każdej sprawie oraz oczywiście po uwzględnieniu wszystkich okoliczności. W tym jednak kontekście należy wskazać, że NSA zawarło w powoływanej przez Skarżącą uchwale konkretne wskazówki, tj.: wystąpienie o wydanie kolejnego - tego samego rodzajowo pozwolenia na korzystanie ze środowiska, powinno nastąpić z odpowiednim wyprzedzeniem. Mając na uwadze to stanowisko NSA należy zauważyć, że pozwolenie na korzystanie ze środowiska jest decyzją administracyjną wydawaną w ramach ogólnego postępowania administracyjnego. Dlatego według art. 130 § 1 oraz art. 16 § 1 k.p.a. wykonaniu może podlegać decyzja mająca charakter ostateczny. Przymiotu ostateczności nie miała decyzja z dnia (...) stycznia 2017 r. Decyzje nieposiadające tego waloru i niezaopatrzone w rygor natychmiastowej wykonalności nie mogą być wykonywane. Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że pozwolenie na korzystanie ze środowiska jest tylko jednym z rodzajów decyzji administracyjnych, do którego znajdują zastosowanie ogólne reguły wynikające z Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z postanowieniami art. 130 § 1 k.p.a. przed upływem terminu wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu. W związku z tym podmiot korzystający ze środowiska również na gruncie opłat podwyższonych nie będzie mógł powoływać się na posiadanie uprawnień, z których nie może jeszcze korzystać, gdyż decyzja, z której one wynikają, nie podlega jeszcze wykonaniu. (por. K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Wyd/El 2019).

Analiza akt sprawy wskazuje nadto, że postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres zostało wszczęte wnioskiem z (...) grudnia 2016 r. a przed organem I instancji zakończone (...) stycznia 2017 r., czyli załatwienie sprawy nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. Natomiast z powoływanej w skardze uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. II OPS 2/11, jednoznacznie wynika, że wniesienie podania z odpowiednim wyprzedzeniem, to działanie, które zakłada rozpoznanie sprawy, w tym szczególnie skomplikowanej, przed organem pierwszej instancji w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a., jak i w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania, także zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. Akta dowodzą, że terminy te w niniejszej sprawie zostały zachowane.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że skarżąca Spółka nie wniosła o wydanie kolejnego pozwolenia wodnoprawnego z odpowiednim wyprzedzeniem. Dlatego też załatwienie sprawy pozwolenia wodnoprawnego na kolejny okres, po upływie terminu ważności uprzedniego pozwolenia - w niniejszej sprawie - nie było spowodowane przyczynami wyjątkowymi, nie leżącymi po stronie Spółki, o czym mowa w uchwale NSA z dnia 12 grudnia 2011 r. sygn. II OSP 2/11.

Te wszystkie ustalenia prowadzą do wniosku, że w okolicznościach badanej sprawy nie ziściły się okoliczności, które uzasadniałyby uchylenie decyzji wydanych w sprawie. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego - które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w całości oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.