Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 675202

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 25 maja 2010 r.
IV SA/Po 338/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Dybowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia (...) marca 2010 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) kwietnia 2010 r. M. R. wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta K. (dalej Prezydent) z dnia (...) marca 2010 r. nr (...), w którym poinformowano Skarżącego, że nie ma podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu wniesionej w dniu (...)lipca 2004 r. w związku z rejestracją pojazdu marki R. N. o nr rej. (...), bowiem zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego i rejestrowanego po raz pierwszy w Polsce, dokonane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 77 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz. U. 108/05/908 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. 137/03/1310, dalej Rozporządzenie)). Skarżący podniósł, że odmowa przez Prezydenta zwrotu opłaty za kartę pojazdu była niesłuszna z uwagi na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. oraz postanowienie Trybunał Sprawiedliwości WE z dnia 10 grudnia 2007 r. w których orzeczono, że pobranie opłaty za kartę pojazdu w wysokości 500 zł było niezgodne z Konstytucją i prawem europejskim (k. 3 akt sądowych, k. 21 akt administracyjnych).

W odpowiedzi na skargę Prezydent wskazał, że skarga winna zostać - stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.; k. 8-9 akt sądowych).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa wezwania (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis 2010 s. 167-168 uw. 2 i 3).

Skierowane do organu żądanie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 Rozporządzenia jest sprawą administracyjną załatwianą przez organ w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 - ONSAiWSA 2/08/21).

W rozpatrywanej sprawie Skarżący przed złożeniem niniejszej skargi, pomimo prawidłowego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego, nie dopełnił warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem stwierdzić, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Jego skarga, jako przedwczesna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.