Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2618275

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 12 lutego 2019 r.
IV SA/Gl 74/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie stwierdzenia braku bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

UZASADNIENIEUZASADNIENIE

Postanowieniem z (...) nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku - Białej stwierdziło, że Prezydent Miasta B., działający jako organ zarządzający drogami oraz w szczególności pełniący rolę inwestora inwestycji drogowej "(...)", nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej.

Pismem z dnia 23 grudnia 2018 r. M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając, że skarżąca, wbrew pouczeniu, złożyła skargę na powyższe postanowienie zamiast skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Zgodnie zaś z art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako "k.p.a." na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a., stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to zatem postanowienie podlegające kontroli sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a.

Skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 37 k.p.a. to tym samym nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a zatem złożona nań skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.