Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1754922

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 18 maja 2015 r.
IV SA/Gl 370/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) wydał w dniu 15 kwietnia 2014 r. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nr (...), którym utrzymał w mocy orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia (...) nr (...) wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w B., którym zaliczono M. D. do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym na okres do dnia 28 lutego 2017 r.

W uzasadnieniu wskazanego wyżej orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zaistniała oczywista omyłka pisarska, w związku z czym organ ten postanowieniem z dnia (...) nr (...), na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej k.p.a.) z urzędu dokonał jej sprostowania.

Na powyższe orzeczenie M. D. w ustawowym terminie wniósł zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który postanowieniem dnia (...) nr (...) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Następnie Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) postanowieniem z dnia (...) nr (...) umorzył postępowanie wszczęte z urzędu na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu z dnia (...) nr (...).

W pouczeniu wskazano stronie, że na postanowienie to służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W piśmie z dnia 12 marca 2015 r. M. D. zaskarżył do tut. Sądu postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) z dnia (...) nr (...)

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy dostrzec, że od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia (art. 6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, dalej zwanej "ustawą"), a w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy (art. 66 ustawy).

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się i dopuszcza różnorodność dróg zaskarżania określonych aktów indywidualnych wydanych w postępowaniach administracyjnych (do sądu powszechnego lub sądu administracyjnego) w ramach tej samej grupy spraw w znaczeniu materialnoprawnym, w zależności od rodzaju i charakteru danego aktu w znaczeniu proceduralnym i na tle szczególnych unormowań regulujących określone grupy spraw administracyjnych-dziedziny prawa administracyjnego. Do orzeczeń od których przysługuje odwołanie do sądu powszechnego nie można zaliczyć postanowień procesowych, o jakich mowa w art. 123 k.p.a., na które po przejściu drogi administracyjnej służy skarga do sądu administracyjnego (por. Uchwała Siedmiu Sędziów NSA z dnia 8 listopada 1999 r. sygn. akt OPS 12/99). Jednym z takich orzeczeń jest postanowienie o umorzeniu postępowania wszczętego z urzędu na podstawie art. 113 § 1 k.p.a.

W dalszej kolejności zważyć należy, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Natomiast w myśl art. 144 w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. właściwym do rozpoznania zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności jest Minister Pracy i Polityki Społecznej.

Na zaskarżone do tut. Sądu postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) przysługiwało stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Stwierdzić zatem należy, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż w okolicznościach niniejszej sprawy skarżącemu nie przysługiwała skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a zażalenie. Organ błędnie pouczył stronę co do przysługującego jej środka zaskarżenia.

Wprawdzie takie błędne pouczenie nie może szkodzić stronie (art. 112 k.p.a.) jednakże okoliczność ta nie może skutkować dopuszczalnością skargi. Byłoby to sprzeczne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Błędne pouczenie stanowi jedynie okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia od postanowienia z dnia (...).

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.