Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1663960

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 13 kwietnia 2015 r.
IV SA/Gl 1182/14

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma pozostawiającego wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego bez rozpoznania w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego;

Uzasadnienie faktyczne

W treści pisma procesowego datowanego na 10 marca 2015 r. R. J., zażądał przyznania "obrońcy z urzędu".

Ponieważ żądanie powyższe nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, zarządzeniem z dnia 19 marca 2015 r. skarżącego wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", według ustalonego wzoru.

R. J. złożył rzeczony formularz w dniu 31 marca 2015 r. W jego treści sprecyzował, iż żąda nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Równocześnie oświadczył, że pozostaje w gospodarstwie domowym z małżonką oraz wywiódł, iż nie posiadają oni żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Posiadają natomiast mieszkanie o powierzchni 58,75 m2.

Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wykazany został w kwocie 1.265,27 zł, na którą składa się pobierany przezeń specjalny zasiłek opiekuńczy, w wysokości 520 zł (do wniosku dołączona została decyzja o przyznaniu tego świadczenia) oraz renta jego żony, w kwocie 745,27 zł.

Uzasadnienie prawne

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na postanowienie wydane w zakresie sprawy dotyczącej specjalnego zasiłku opiekuńczego, będącego świadczeniem stanowiącym formę szeroko pojętej pomocy społecznej. W konsekwencji, skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. (pogląd zgodny ze stanowiskiem wyrażonym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2014 r. - karta nr 1 akt sprawy). W tym stanie rzeczy, wniosek strony o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.

Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że zarówno skarżący jak i jego małżonka nie posiadają żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, uzyskiwany przez nich dochód, w kwocie 1.265,27 zł nie wystarcza na poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności bez uszczerbku w koniecznych potrzebach dwuosobowego gospodarstwa domowego. Należy w tym miejscu podkreślić, że żona wnioskodawcy to osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym, wymagająca stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (patrz: orzeczenie z dnia (...) r. stanowiące kartę nr 20 akt administracyjnych niniejszej sprawy), co zazwyczaj powoduje konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów utrzymania, w tym związanych z pielęgnacją i leczeniem.

Mając na względzie podniesione wyżej okoliczności uznano, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z reprezentowaniem w sprawie przez fachowego pełnomocnika znacznie przekracza możliwości płatnicze strony. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.