Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2671112

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 22 maja 2019 r.
IV KO 52/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Wiesław Kozielewicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie D. L. oskarżonej z art. 231 k.k., art. 234 k.k., art. 271 k.k., art. 286 k.k. i art. 304 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 maja 2019 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K (...) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

Postanowił na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w B., sygn. akt III K (...), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

Uzasadnienie faktyczne

Do Sądu Rejonowego w W., w dniu 30 maja 2018 r. oskarżycielka prywatna D. L. skierowała prywatny akt oskarżenia przeciwko M. G. z art. 212 § 2 k.k. Sprawa ta toczy się już przed tym Sądem pod sygnaturą akt III K (...). W odpowiedzi na ten akt oskarżenia M. G. w dniu 13 lipca 2018 r. wniósł do ww. Sądu prywatny wzajemny akt oskarżenia przeciwko D. L. o przestępstwa z art. 231 k.k., 234 k.k., 271 k.k., 286 k.k., 304 k.k. Jednak na wniosek Sądu Rejonowego w W. w dniu 24 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy w W., na podstawie art. 36 k.p.k., przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2019 r. Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy oskarżonej D. L. innemu sądowi równorzędnemu, motywując to okolicznością, że D. L. od ponad 20 lat jest związana z b. wymiarem sprawiedliwości, pracując początkowo jako Prokurator Prokuratury Rejonowej w B. i Ż., a potem jako sędzia Sądu Rejonowego w B. Oskarżona obecnie zaś pracuje jako sędzia w Sądzie Rejonowym w Ż. znajdującym się w okręgu Sądu Okręgowego w B., a co za tym idzie jest mocno powiązana wieloma więzami zawodowymi i towarzyskimi z sędziami i prokuratorami okręgu b. Skutkuje to koniecznością czasochłonnego wyłączania poszczególnych sędziów i całych sądów z b. okręgu, w sytuacji gdy wpływają jakiekolwiek sprawy karne czy cywilne w których oskarżona jest stroną. W uzasadnieniu podniesiono, że oskarżyciel prywatny znany jest na terenie okręgu b. jako osoba oczerniająca wielu sędziów i prokuratorów w każdym niemal swoim piśmie procesowym, a także w mediach publicznych, czego skutkiem jest między innymi skierowany przeciwko niemu prywatny akt oskarżenia D. L. Również w niniejszej sprawie, w dniu 15 marca 2019 r., oskarżyciel prywatny złożył oczerniający wielu sędziów wniosek o wyłączenie sądu, który jednak wycofał na posiedzeniu pojednawczym dnia 28 marca 2019 r. i zamienił go na wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Rejonowego w B. jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.

Okoliczności przedstawione we wniosku Sądu Rejonowego w B. wskazują, że tak jest w niniejszej sprawie. Oskarżona pełniła bowiem urząd Prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. i Ż., następnie sędziego Sądu Rejonowego w B., obecnie zaś pełni urząd sędziego Sądu Rejonowego w Ż. znajdującego się w okręgu Sądu Okręgowego w B. W tej sytuacji rozpoznanie niniejszej sprawy przez ten Sąd mogłoby wywołać powstanie w społecznym odbiorze przekonania (nawet błędnego), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy, na podstawie art. 37. k.p.k., przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.