Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2401081

Wyrok
Sądu Najwyższego
z dnia 15 listopada 2017 r.
IV KK 332/17
Ustalanie wskaźnika minimalnego wynagrodzenia za pracę przy orzekaniu w sprawach o czyny przeciwko mieniu.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Włodzimierz Wróbel (spr.).

Sędziowie SN: Michał Laskowski, Zbigniew Puszkarski.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie M. R., skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 listopada 2017 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K (...), uchyla pkt 4 i 6 zaskarżonego wyroku i w tej w części przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w W.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem Sądu Rejonowego z W. z dnia 11 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II K (...)) uznano M. R. za winnego m.in. czynu z art. 278 § 1 k.k. polegającego na tym, że "w dniu 24 listopada 2015 r. w R. z samochodu umieszczonego w autokomisie przy ul. T. zabrał w celu przywłaszczenia panel od radia samochodowego marki Sony o wartości 500 zł na szkodę T. N.", za który Sąd wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Finalnie (za wszystkie przypisane czyny) orzekł karę łączną w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia.

Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację na korzyść w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu "rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., polegające na skazaniu M. R. za dokonaną w dniu 24 listopada 2015 r. kradzież mienia o wartości 500 zł mimo, że w dacie wyrokowania przez Sąd w dniu 11 kwietnia 2017 r. zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247), zachowanie oskarżonego dotyczyło mienia, którego wartość nie przekraczała 1/4 minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r., a tym samym nie stanowiło przestępstwa, a jedynie wykroczenie z art. 119 § 1 k.w."

Podnosząc powyższy zarzut Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazała się zasadna.

Nie budzi wątpliwości, że od dnia 1 stycznia 2017 r., na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1456), wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę została ustalona na poziomie 2000 zł. Powoduje to, mając na uwadze, że typ czynu zabronionego kradzieży ma charakter przepołowiony, iż w dniu wyrokowania kradzież rzeczy o wartości nieprzekraczającej 1/4 minimalnego wynagrodzenia za pracę stanowiła wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Zatem czyn przepisany sprawcy obejmujący zabór rzeczy ruchomej celem przywłaszczenia o wartości 500 zł nie mógł zostać uznany za przestępstwo. Jak słusznie przytoczył Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 sierpnia 2015 r., II KK 209/14 wskazał, że "Przy orzekaniu w sprawach o czyny przeciwko mieniu, wobec których od dnia 9 listopada 2013 r. kryterium uznania takiego zachowania za przestępstwo albo za wykroczenie stanowi określony w Kodeksie wykroczeń wskaźnik minimalnego wynagrodzenia za pracę, należy mieć na uwadze minimalne wynagrodzenie z daty orzekania w przedmiocie odpowiedzialności za taki czyn, a nie z daty jego popełnienia."

W niniejszej sprawie Sąd rażąco błędnie ocenił w oparciu o art. 4 § 1 k.k., którą ustawę powinien zastosować wobec sprawcy.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.