Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1619208

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 24 kwietnia 2013 r.
IV CSK 25/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Barbara Myszka.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Zygmunta P. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojskowej Komisji Morsko - Lekarskiej Marynarki Wojennej w G., Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej w G., Wojskowej Prokuraturze Garnizonowej w G. i Andrzejowi S. o ustalenie, ochronę dóbr osobistych, zapłatę i nakazanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 15 lutego 2012 r. (...),

1.

odrzuca skargę kasacyjną,

2.

nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego poniesionymi przez stronę pozwaną.

Uzasadnienie faktyczne

W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 15 lutego 2012 r. powód, powołując się na podstawę określoną w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., wniósł o "uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji." Zarzucił, że Sąd Apelacyjny naruszył przepisy postępowania przez nieudzielenie mu "prawa do pełnomocnika z urzędu", co z kolei doprowadziło do pozbawienia go "możliwości działania w postępowaniu w sposób skuteczny." W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. i twierdził, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ brak profesjonalnej reprezentacji uniemożliwił mu należytą obronę w sprawie.

Sąd Apelacyjny przedstawił skargę kasacyjną oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza tym powinna spełniać wymagania określone w art. 3984 § 2 i 3 k.p.c. Wymagania określone w art. 3984 § 1 k.p.c. nie podlegają uzupełnieniu, a skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z nich podlega odrzuceniu a limine (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przytoczenie podstawy kasacyjnej nie może ograniczać się do samego powołania na art. 3983 k.p.c., bez równoczesnego określenia przepisów prawa, które - zdaniem skarżącego - zostały naruszone. W postanowieniu z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97 (OSNC 1997/8 poz. 114) Sąd Najwyższy wyraźnie podkreślił, że do zachowania wymagań skargi kasacyjnej nie jest wystarczające ograniczenie się do powołania art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., ale konieczne jest także uzasadnienie podnoszonej podstawy kasacyjnej przez wskazanie, które przepisy - oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy - zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało oraz jaki mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie ocena zasadności skargi kasacyjnej nie jest w ogóle możliwa, samo zaś pismo pozostaje namiastką środka odwoławczego (zob. też postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97 OSNC 1997/6-7 poz. 96, z dnia 5 sierpnia 1999 r. II CKN 708/98 niepubl., z dnia 25 sierpnia 1999 r. III CKN 536/99 niepubl. i z dnia 17 listopada 1999 r. III CKN 476/99 niepubl.).

Skarga kasacyjna powoda nie zawiera wskazania przepisu (przepisów) prawa, który - zdaniem skarżącego - miał doznać naruszenia, wobec czego nie czyni zadość wymaganiu określonemu w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną i ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną skarżącego postanowił o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.