Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2745301

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie
z dnia 29 listopada 2019 r.
III SAB/Kr 97/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak.

Sędziowie WSA: Bożenna Blitek (spr.), Halina Jakubiec.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie uzupełnienia akt sprawy postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 22 maja 2019 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji polegającą na nierozpoznaniu jego podania z dnia 17 października 2016 r. w przedmiocie akt osobowych i wymagalnych dla dołączenia do nich dokumentów.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.):

"Art. 3.

§ 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

§ 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach."

Z treści art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów i jest dopuszczalna wtedy, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w trybie art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego albo w przepisach szczególnych w formie: decyzji administracyjnej (pkt 1 art. 3 § 2 p.p.s.a.); postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2 art. 3 § 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3 art. 3 § 2 p.p.s.a.); innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a.); czy też pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej (pkt 4a art. 3 § 2 p.p.s.a.). Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania tych opinii.

Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia 17 października 2016 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji o uzupełnienie jego akt administracyjnych z przebiegu służby czynnej w Policji, w tym o dokumentację świadczącą o prawach nabytych, czy nabywanych w trakcie tej służby, poprzez: uzupełnienie o brakujące w tych aktach środki dowodowe związane z podejmowanymi przez organy ds. osobowych Policji działaniami i czynnościami konstytutywnej ochrony zdrowia i życia skarżącego, przed czynnikami zagrażającymi i występującymi w warunkach faktycznych służby i na zajmowanych przez niego stanowiskach służbowych; uzupełnienie o brakujące w aktach działania i czynności związane z warunkami uciążliwości tej służby; uzupełnienie akt w zakresie, w jakim organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające, po którym organ wydał postanowienie numer 1/09, stanowiące w swoim zakresie uzupełnienie akt osobowych o dane, rejestry, ewidencje i inną wiedzę winną się w tych aktach gromadzić, w związku z nabywanymi prawami związanymi ze świadczeniami za stan spoczynku i ich konstytutywnymi podwyższeniami; uzupełnienie akt w zakresie doręczonego organowi odpisu orzeczenia komisji lekarskiej MSWiA z dnia 14 stycznia 2015 r. nr (...).

Równocześnie w tym samym piśmie skarżący wniósł o udostępnienie i umożliwienie mu sporządzenia kopii i ich uwierzytelnienia: danych, rejestrów i ewidencji oraz innej wiedzy organu związanych z nabywanymi prawami organu do podwyższenia świadczeń za stan spoczynku-emerytury policyjnej, gdzie normy prawne obowiązujące w okresie służby skarżącego obligowały gromadzenie takiej wiedzy w aktach osobowych; dokumentów urzędowych, w związku z okolicznościami podnoszonymi w pismach urzędowych, iż przełożeni nie stwierdzili na zajmowanych przez skarżącego stanowiskach szkodliwości, czy uciążliwości tej służby i jej warunków i właściwości.

Przedmiotem skargi jest więc bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie uzupełnienia i udostepnienia skarżącemu jego akt osobowych. Należy jednak zauważyć, że uzupełnienie i udostepnienie akt administracyjnych nie następuje w drodze decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, lecz w drodze czynności materialno-technicznej, która nie mieści się katalogu wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Tym samym nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu polegającą na nie uzupełnieniu i nie udostepnieniu akt administracyjnych, gdyż pozostaje ona poza zakresem kognicji sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że będąca przedmiotem skargi sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.