Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3085753

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 22 stycznia 2020 r.
III SA/Wr 478/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała.

Sędziowie WSA: Tomasz Świetlikowski (spr.), Asesor Marta Pająkiewicz-Kremis.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą z L. na informację D. Instytucji Pośredniczącej z dnia (...) października 2019 r. nr (...) w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia:

I. odrzucić skargę;

II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

Pismem z (...) lutego 2019 r., D. Instytucja Pośrednicząca (dalej: DIP) poinformowała stronę skarżącą ("A" Sp. z o.o. z/s w L.), że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p/n "Wdrożenie wyników prac B+R dotyczących innowacyjnych (...) oraz uruchomienie ich masowej produkcji w przedsiębiorstwie "A" Sp. z o.o." został negatywnie oceniony w ramach oceny merytorycznej. Z treści informacji wynika, że projekt nie spełnił dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, tj. "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Wpływ projektu na osiągnięcie celu szczególnego RPO WD".

Pismem z (...) marca 2019 r., strona skarżąca złożyła protest, który Zarząd Województwa D. (dalej: Zarząd WD) uwzględnił wydając uchwałę z (...) maja 2019 r. i sprawę przekazał DIP celem przeprowadzenia ponownej oceny projektu w zakresie oprotestowanych kryteriów merytorycznych.

Pismem z (...) października 2019 r., DIP poinformowała stronę skarżącą, że jej wniosek o dofinansowanie projektu został skierowany do dalszego procedowania, w wyniku którego stwierdzono uchybienia formalne, skutkujące zwrotem wniosku do etapu oceny formalnej. Dowodziła, że ostatecznie wniosek został odrzucony z powodu niespełnienia dwóch kryteriów oceny formalnej, tj. kryterium ogólnego "Kwalifikowalność typu projektu" oraz kryterium specyficznego "Typ projektu". Pouczyła, że stronie skarżącej przysługuje prawo złożenia "wyłącznie pisemnego protestu", w terminie 14 dni od dnia doręczenia ww. pisma, do Zarządu WD, za pośrednictwem DIP.

Ww. informację - działając na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 z późn. zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa) - strona skarżąca zaskarżyła do tut. Sądu, zarzucając naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 41 pkt 2 pp. 7 tej ustawy.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż zaskarżone pismo informujące DIP nie stanowi ponownej negatywnej oceny projektu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje - m.in. - orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki przewidziane w tych przepisach (art. 3 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.). Taką szczególną ustawą jest ustawa wdrożeniowa.

Z analizy przepisów ustawy wdrożeniowej wynika, że przedmiotem skargi nie może być każdy przejaw działalności właściwej instytucji uczestniczącej w przyznawaniu wsparcia z funduszy unijnych, lecz tylko ten, który został wyraźnie określony w ustawie, jeżeli nie jest on decyzją administracyjną albo innym aktem, określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a.

W art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przewidziano, że skarga przysługuje tylko w przypadku:

- nieuwzględnienia protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2),

- negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2),

- pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (art. 59 ust. 1 i 2 oraz art. 66 ust. 2 pkt 1).

W p.p.s.a. i ustawie wdrożeniowej nie przewidziano zatem możliwości poddania kontroli sądu administracyjnego innych aktów/czynności podejmowanych przez instytucję prowadzącą konkurs, poza wymienionymi w art. 61 ust. 1 ustawy. Oceny tej nie zmienia dyspozycja art. 64 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

W sprawie, strona skarżąca wywiodła skargę na pismo informujące DIP z (...) października 2019 r. przyjmując, że jest to rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. negatywna ponowna ocena projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2). W ocenie Sądu, ze stanowiskiem strony skarżącej nie sposób się zgodzić.

Podkreślenia wymaga, że ponowne sprawdzenie wniosku ma miejsce w wyniku wniesienia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, którego zakres dotyczy wyłącznie projektu "negatywnie ocenionego" w trybie konkursowym. Zgodnie z tym przepisem, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu "ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów". Ponowna kontrola prawidłowości oceny projektu podlega natomiast kontroli sądów administracyjnych, aczkolwiek pod warunkiem, że można ją uznać za "ponowną i negatywną ocenę projektu" w rozumieniu ustawy wdrożeniowej.

Z powyższym będziemy mieli do czynienia, gdy rozstrzygnięcie zostanie wydane w wyniku ponownej oceny projektu, rozumianej jako powtórna jego weryfikacja w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 (art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej), a więc w zakresie zarzutów i kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadzał i co zostało przez niego podniesione w treści protestu. Zatem, dokonanie ponownej oceny projektu jest możliwe (jedynie) w granicach wyznaczonych przez zarzuty podniesione w środku zaskarżania (proteście).

Poprzez negatywną ocenę projektu należy natomiast rozumieć ocenę w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której:

1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny,

2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania.

Analiza przepisów ustawy wdrożeniowej, w tym uregulowań przywołanych wyżej, prowadzi do wniosku, że ww. ustawa możliwość wniesienia środka odwoławczego w postaci protestu oraz - co wymaga podkreślenia Sądu - dopiero w dalszej kolejności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wiąże bezpośrednio z merytoryczną oceną projektu dokonaną na podstawie kryteriów wyboru projektów, o której mowa w Rozdziale 13 ustawy wdrożeniowej oraz jej negatywnym wynikiem. Tymczasem zaskarżone rozstrzygnięcie (informacja) nie spełnia ww. warunków.

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca uczestniczyła w naborze wniosków o przyznanie pomocy. Pismem z (...) lutego 2019 r. DIP poinformowała stronę skarżącą o negatywnej ocenie merytorycznej jej projektu z powodu niespełnienia dwóch kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, tj. "Zasadność i adekwatność wydatków" oraz "Wpływ projektu na osiągnięcie celu szczególnego RPO WD". Pismem z (...) marca 2019 r. strona skarżąca złożyła protest od ww. oceny, nie zgadzając się z dokonaną oceną w zakresie ww. kryteriów oraz kryterium merytorycznego specyficznego (punktowego) "Poziom innowacyjności". Zarząd WD - uchwałą z (...) maja 2019 r. - uwzględnił protest i sprawę przekazał do ponownej oceny merytorycznej. Następnie DIP - pismem z (...) października 2019 r. - poinformowała stronę skarżącą o zwrocie jej wniosku do oceny na etapie formalnym, z powodu stwierdzenia uchybień formalnych i odrzuciła wniosek, z uwagi na niespełnienie przez projekt (tym razem) dwóch kryteriów oceny formalnej, tj. kryterium ogólnego "Kwalifikowalność typu projektu" oraz kryterium specyficznego "Typ projektu". W piśmie tym DIP pouczyła jednocześnie stronę skarżącą o prawie do wniesienia pisemnego protestu.

Zważywszy na treść ww. rozstrzygnięcia (informacji z (...) października 2019 r.),

w sprawie nie sposób uznać, że rozstrzygnięcie to stanowiło "ponowną, negatywną ocenę projektu" (art. 58 ust. 4 pkt 2). DIP - wydając zaskarżone rozstrzygnięcie - nie dokonała bowiem powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów merytorycznych i zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą w proteście, lecz zwróciła projekt do etapu oceny formalnej i odrzuciła go z powodu niespełnienia dwóch kryteriów formalnych.

W świetle powyższego należało przyjąć, że zaskarżone pismo informujące nie stanowiło w istocie negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) a jedynie czynność, od której przysługuje protest (o czym strona skarżąca została prawidłowo pouczona) nie zaś skarga do sądu administracyjnego.

Z tych też względów, Sąd uznał, że sprawa (na tym etapie) nie należy do właściwości sądów administracyjnych i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej odrzucił skargę, jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

--4

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.