Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3085759

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 30 stycznia 2020 r.
III SA/Wr 406/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak.

Sędziowie WSA: Barbara Ciołek, Tomasz Świetlikowski (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 30 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu

I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty L. z dnia (...) r. nr (...);

II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz strony skarżącej kwotę (...) (słownie: (...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

Po przeprowadzeniu kontroli oraz postępowania administracyjnego, Starosta L. (dalej: Starosta) - decyzją z (...) stycznia 2019 r. - orzekł o:

I) ustaleniu kwoty dotacji przypadającej do zwrotu przez B S. (dalej: strona, skarżąca), prowadzącą (...) Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w L. (dalej: Liceum) oraz Policealne Studium w L. (dalej: Studium), w łącznej wysokości 69.020,73 zł, do budżetu Powiatu L. (dalej: Powiat):

1) 61.068,45 zł z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w 2017 r.;

2) 7.952,28 zł z tytułu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości w 2017 r.;

II) określeniu terminu naliczania odsetek należnych od kwot podanych w pkt 1 i 2;

III) nakazaniu dokonania zwrotu dotacji w kwocie 69.020,73 zł wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Starosta uzasadniał, że przeprowadzona w ww. podmiotach kontrola potwierdziła wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem i pobranie w nadmiernej wysokości. Odnośnie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wskazał, że osoba prowadząca szkoły, tj. strona, rozliczyła z dotacji dla Liceum i Studium swoje wynagrodzenie, jako dyrektora Zespołu Szkół "B", w kwocie 155.978,50 zł (w tym dla Liceum 129.101,48 zł (z zaliczką pobraną na podatek dochodowy) i dla Studium 26.877,02 zł). Zauważył, że wysokość tego wynagrodzenia stanowiła 40% otrzymanej dotacji i że wynagrodzenie to - w poszczególnych miesiącach - wypłacane było w różnych kwotach i kształtowało się w przedziale od 6.543 zł do 34.503,50 zł. Dostrzegł, że kwoty te znacznie przewyższają procentowo inne wydatki pokryte z dotacji. Dowodził, że wynagrodzenie strony winno odpowiadać wynagrodzeniu dyrektorów szkół samorządowych (publicznych), które dla dyrektorów publicznych szkół ponadpodstawowych w L. wynosiło w 2017 r.

- średnio - 8.052,98 zł i to przy liczbie uczniów od 467 do 1.099, gdy tymczasem w Zespole Szkół "B" średnia liczba słuchaczy wyniosła 185, od której to liczby uzależniony był nakład pracy dyrektora. Zaznaczył, że strona nie wykazała, iż jej obowiązki wykraczały poza obowiązki dyrektorów szkół publicznych (także że nakłady pracy w grudniu, kiedy przyznała sobie wynagrodzenie w kwocie 34.503,50 zł, były wyższe niż we wcześniejszych miesiącach) i że siedziby obu szkół znajdują się pod jednym adresem. Stwierdził, że wynagrodzenie strony ma faktycznie charakter zysku osiągniętego z tytułu prowadzenia placówki oświatowej. Przyjął, że wynagrodzenie strony, jako dyrektora Zespołu Szkół, nie powinno odbiegać do średniego miesięcznego wynagrodzenia dyrektora szkoły publicznej ponadpodstawowej w L. w 2017 r. Tym bardziej, że dysponowała ona środkami publicznymi w sposób nieprawidłowy, co wykazała kontrola (np.: nie zapewniła pracownikom i słuchaczom bezpiecznych oraz higienicznych warunków pracy, nie wykonywała zadań wynikających z przepisów prawa oświatowego (także BHP i p.poż.), dopuściła do uzupełnienia lub podrabiania podpisów słuchaczy na listach obecności, nierzetelnie prowadziła dzienniki zajęć). Starosta uznał, że - wobec powyższego - w rozliczeniu dotacji dla strony za 2017 r. należy - tytułem wynagrodzenia dyrektora Zespołu Szkół "B" - przyjąć kwotę 94.929,80 zł (8.052,98 zł miesięcznie), jako czyniącą zadość regulacji art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991. r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2017 r. poz. 2198 z późn. zm. - dalej: u.s.o.). Ponadto, Starosta zakwestionował wydatek w kwocie 19,75 zł, dotyczący zakupu bloczków "kasa przyjmie", jako nie spełniający wymogu z art. 90 ust. 3d u.s.o. W odwołaniu, strona zaskarżyła decyzję tylko w zakresie ustalenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu z tytułu wykorzystania jej niezgodnie z przeznaczeniem, tj. kwoty 61.068,45 zł (wraz z odsetkami). Zarzuciła naruszenie:

1) art. 90a w zw. z art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. a) u.s.o., w brzmieniu, jakie obowiązywało w okresie, którego dotyczyła kontrola, poprzez błędną wykładnię i zastosowanie tych przepisów, polegające na nietrafnym uznaniu, że środki z dotacji zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, na skutek przyjęcia, że:

a) zgodnie z art. 90a u.s.o., mimo zagwarantowanej jego dyspozycją odrębności placówek wchodzących w skład zespołu szkół i odrębności uzyskiwanych przez te placówki dotacji;

b) zgodnie z art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. a) u.s.o., dotacje mogą być wykorzystane na pokrycie wydatków bieżących szkół, w tym wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego,

- dyrektor zespołu może uzyskać tylko jedno wynagrodzenie chociaż pełni funkcję organu prowadzącego i zarazem dyrektora w kilku placówkach oświatowych, które różnią się profilem (są placówkami oświatowymi innych typów);

2) art. 62 ust. 2 u.s.o. (w brzmieniu j/w), na skutek jego zastosowania, mimo że przepis ten dotyczył wyłącznie zespołu zawiązanego przez szkoły lub placówki publiczne, gdy tymczasem do zespołów szkół niepublicznych zastosowanie ma wyłącznie art. 90a u.s.o., który nie zawiera żadnego odwołania do art. 62 ust. 2 u.s.o. Strona wniosła o uchylenie decyzji Starosty w skarżonej części (ew. jej zmianę) i umorzenie w tym zakresie postępowania. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie instancyjnym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej: SKO, Kolegium) utrzymało w mocy decyzję Starosty w skarżonej odwołaniem części. Podało, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia Starosty stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 z późn. zm. - dalej: u.f.p.). Wskazało, że zgodnie z art. 252 ust. 1 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:

1. wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2. pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości,

- podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). SKO zauważyło, że stosownie do art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. a u.s.o., dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego. Kolegium dostrzegło, że kwestię sporną w sprawie stanowi, czy strona - osoba prowadząca Liceum i Studium (pełniąca jednocześnie funkcję dyrektora tych szkół) mogła przeznaczyć 40% przyznanej dotacji na pokrycie swojego wynagrodzenia. Podkreśliło, że nie jest sporne, iż dotacja oświatowa, o której mowa w np. 90 ust. 3d u.s.o., może być - co do zasady - przeznaczona na sfinansowanie wynagrodzenia osoby fizycznej prowadzącej szkołę, jeżeli odpowiednio pełni ona funkcję dyrektora. Uznało, że kluczowe pozostaje ustalenie wysokości tego wynagrodzenia i kompetencji strony do kreowania jego wysokości. Definiując termin "wynagrodzenie", przyjęło, że jest ono należne za faktycznie wykonaną pracę, uzasadnioną nakładem, ilością i jakością wykonanych zadań. Dalej, SKO podzieliło pogląd Starosty, że wynagrodzenie dyrektora placówki niepublicznej, finansowane z dotacji, może odpowiadać wysokości wynagrodzenia, jakie otrzymują osoby pełniące podobne funkcje w placówkach publicznych oraz że poziom wynagrodzenia dyrektora dotowanej jednostki nie powinien odbiegać od wynagrodzenia dyrektora publicznej szkoły ponadpodstawej. Zauważyło, że z zestawienia wynagrodzeń miesięcznych dyrektorów takich szkół wynika, że w 2017 r., na terenie Miasta L., średnie miesięczne wynagrodzenie dyrektorów szkół publicznych ponadpodstawowych wahało się w przedziale od 7.285,37 zł do 8.518,78 zł, przy czym ilość uczniów, według stanu na dzień 1 września 2017 r., mieściła się w przedziałach od 467 do 1.099.

W ocenie SKO, pomimo niewątpliwych różnic organizacyjnych pomiędzy placówkami publicznymi i niepublicznymi, ich cele i zakres zadań są zbieżne. Zdaniem SKO, argumentacja strony, że jej obowiązki, jako dyrektora szkół niepublicznych, w sposób znaczący odbiegają od obowiązków dyrektorów szkół publicznych jest nieprzekonująca. SKO stwierdziło, że - przede wszystkim - trzeba zwrócić uwagę na fakt, że to liczba uczniów najbardziej determinuje zakres pracy i obowiązków w szkole, jak też generuje określone koszty. Stąd jest ona wyznacznikiem wysokości przyznawanej dotacji, która zależy od liczby uczniów. SKO podniosło, że jak wynika z akt sprawy, do szkół należących do strony, w 2017 r., średnio - miesięcznie - uczęszczało 185 słuchaczy, co jest liczbą kilkukrotnie niższą od liczby uczniów uczęszczających do ww. szkół publicznych, a co niewątpliwie przekłada się na odpowiednio większy zakres pracy osób pełniących w nich funkcję dyrektorów. Według SKO, ustalenie stronie wynagrodzenia na poziomie odpowiadającym średniemu wynagrodzeniu dyrektora szkół w placówce publicznej nie narusza prawa i w sposób właściwy realizuje zasady wydatkowania środków publicznych w ramach u.f.p. Dlatego też - w ocenie SKO - nie mogą zostać uwzględnione zarzuty odwołania dotyczące naruszenia art. 90a u.s.o., bazujące na założeniu, że - pomimo utworzenia zespołu szkół - tworzące je placówki zachowały swoją odrębność, zaś ich dyrektor

(tj. strona) winien otrzymywać dwa osobne wynagrodzenia. Obie placówki miały bowiem kilkukrotnie mniejszą liczbę uczniów niż pojedyncza placówka publiczna. Zatem, mimo zachowania formalnej odrębności obu szkół, nie sposób - w opinii Kolegium - przyjąć, że zakres obowiązków ich dyrektora znacząco różnił się od zakresu obowiązków dyrektorów szkół kierujących o wiele większymi jednostkami. Kolegium dostrzegło, że art. 90 u.s.o., dodany z mocą obowiązującą od 21 października 2001 r., rozstrzygnął problem nieformalnego tworzenia i funkcjonowania zespołów szkół prowadzonych przez organy prowadzące inne niż ministrowie lub j.s.t. Stwierdziło, że ratio legis tego przepisu jest zbliżone do funkcji, jaką pełni art. 62 u.s.o., w zakresie łączenia placówek o charakterze publicznym. Wprawdzie, w przeciwieństwie do zespołów szkół publicznych, tworzenie zespołów prowadzonych przez osoby fizyczne lub prawne niebędące j.s.t. w ogóle nie narusza odrębności połączonych szkół i placówek "określonej w ustawie", co oznacza, że autonomicznymi jednostkami systemu oświaty pozostają nadal te szkoły i placówki, to jednak nie wyklucza powołania wspólnych organów. Jest wręcz oczywiste, że takim organem jest dyrektor zespołu, który przejmuje zadania i kompetencje dyrektorów poszczególnych szkół i placówek.

Z tego też powodu, w opinii Kolegium, zbędny w przypadku placówek, o których mowa w art. 90a u.s.o., jest analogiczny zapis, jak w przypadku placówek publicznych, wynikający z art. 62 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym, dyrektor zespołu jest dyrektorem szkoły lub placówki w rozumieniu ustawy. Kolegium zastrzegło, że nie było zasadne powołanie tego przepisu w decyzji Starosty, gdyż w istocie nie ma on zastosowania w przypadku podmiotów nie będących jednostką samorządu terytorialnego, co jednak nie zmienia faktu, że strona - w związku z utworzeniem Zespołu Szkół "B" - stała się jego dyrektorem a co wprost wynika ze statutu tej jednostki. SKO uznało, że nie znajduje tym samym uzasadnienia argumentacja odwołania, że strona winna uzyskiwać dwa wynagrodzenia, raz jako dyrektor Liceum, dwa jako dyrektor Studium, w łącznej kwocie 155.978,50 zł, czyli niemalże 13.000 zł miesięcznie. Stwierdziło, że stanowiska tego nie uzasadnia ani skala prowadzonej działalności (stosunkowo niewielka liczba uczniów obu szkół w stosunku do szkół publicznych, w których dyrektorzy otrzymują wynagrodzenie na poziomie średnim 8.052,98 zł miesięcznie), jak też aspekt organizacyjny, który wyraża się w tym, że obie szkoły funkcjonują w ramach Zespołu Szkół "B", którego funkcje dyrektora sprawuje strona. Powtórzyło, że przy niekwestionowaniu zasadności przysługującego wynagrodzenia osobie prowadzącej szkołę i pełniącej jednocześnie funkcję dyrektora, celem art. 90 ust. 3d u.s.o. (po nowelizacji) było przeciwdziałanie nadużyciom polegającym na wydatkowaniu dotacji na cele gospodarcze osób prowadzących przedszkola, szkoły i placówki oraz czerpaniu, sprzecznie z ogólnymi zasadami u.s.o., zysków z działalności oświatowej. Podkreśliło, że dotacja oświatowa ma charakter podmiotowo-celowy nie wyłącznie podmiotowy. Tym samym, Kolegium uznało za uzasadnione rozstrzygnięcie Starosty. W skardze, skarżąca wniosła o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji. Zarzuciła rażące naruszenie:

1. zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), w związku z:

- niepodjęciem wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwagi na zaniechanie przesłuchania strony i ustalenia zróżnicowania obowiązków dyrektora Liceum i dyrektora Studium, sposobu wykonywania przez stronę tych obowiązków w obu placówkach (samodzielnie w obu placówkach), wyjaśnienia, w jakich okolicznościach powstał Zespół Szkół "B";

- bezpodstawnym przyjęciem, że działalność Liceum i zawodowego Studium policealnego ma zbliżony charakter, podczas gdy oczywistym jest, że podstawowe cele obu tych placówek są zupełnie inne: w Liceum uczeń uzyskuje maturę (egzamin teoretyczny), zaś w zawodowym Studium kwalifikacje do wykonywania konkretnego zawodu (czyli umiejętności techniczne);

2. zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony (art. 8 k.p.a.), przez zastosowanie art. 62 ust. 2 u.s.o., mimo że:

- żaden przepis nie nakazuje, ani nie umożliwia, stosowania ww. przepisu do zespołu szkół utworzonego przez placówki niepubliczne, gdy tymczasem, jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te winny być rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ;

- brak jest przepisu zakazującego pełnienie funkcji dyrektora kilku placówek oświatowych o charakterze niepublicznym lub umożliwiającego wykonywanie tej funkcji z jednoczesnym ograniczeniem możliwości uzyskania wynagrodzenia z tego tytułu do wysokości jednokrotności wynagrodzenia;

3. art. 62 ust. 2 u.s.o. (w brzmieniu obowiązującym w okresie, którego dotyczy kontrola), na skutek jego zastosowania, mimo że przepis ten dotyczył wyłącznie zespołów zawiązanych przez szkoły lub placówki publiczne a do zespołów szkół niepublicznych zastosowanie mógł znajdować wyłącznie art. 90a u.s.o.;

4. art. 90a w zw. z art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. a u.s.o. (w brzmieniu z okresu j/w), przez błędną ich wykładnię i zastosowanie polegające na nietrafnym uznaniu, że środki te zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, a to na skutek przyjęcia, że:

a) zgodnie z art. 90a u.s.o., mimo zagwarantowanej jego dyspozycją odrębności placówek wchodzących w skład zespołu szkół i odrębności uzyskiwanych przez te placówki dotacji;

b) zgodnie z art. 90 ust. 2d pkt 1 lit. a) u.s.o., dotacje mogą być wykorzystane na pokrycie wydatków bieżących szkół, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego;

- dyrektor zespołu szkół niepublicznych może uzyskiwać tylko jedno wynagrodzenie, mimo że pełni funkcję organu prowadzącego w kilku placówkach oświatowych, które różnią się profilem (są placówkami oświatowymi innych typów). Skarżąca obszernie uzasadniła swoje stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdził, że wystąpiły podstawy do zakwestionowania - wyrażonego w tej decyzji - stanowiska SKO. Decyzja ta narusza bowiem przepisy prawa materialnego, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym uchybiono regułom procesowym. Zgodnie z treścią art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. a u.s.o., dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:

1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na:

a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego (oba podkreślenia Sądu). W sprawie nie jest sporne, że dotacja oświatowa, o której mowa w 90 ust. 3d u.s.o., może być - co do zasady - przeznaczona na sfinansowanie wynagrodzenia osoby fizycznej prowadzącej szkołę i będącej jednocześnie dyrektorem tej szkoły. Przepis art. 90a ust. 1 u.s.o. (w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie) stanowi, że osoba fizyczna lub osoba prawna niebędąca jednostką samorządu terytorialnego, prowadząca szkoły publiczne, szkoły niepubliczne lub placówki, może dla celów organizacyjnych połączyć je w zespół i określić zasady działania zespołu. Połączenie nie narusza odrębności szkół lub placówek w zakresie określonym w ustawie, w szczególności w zakresie uzyskiwania zezwolenia, cofania zezwolenia, wpisywania do ewidencji i wykreślania z niej, uzyskiwania i utraty uprawnień szkoły publicznej oraz uzyskiwania dotacji (oba podkreślenia Sądu). Zdaniem Sądu, treść powołanych przepisów (także żaden inny przepis u.s.o.) nie pozwala na przyjęcie, że w sytuacji, gdy osoba fizyczna tworzy zespół szkół składających się - jak w sprawie - z dwóch odrębnych szkół, będąc jednocześnie dyrektorem tego zespołu i dyrektorem każdej ze szkół, może uzyskać tylko jedno

- sfinansowane z dotacji oświatowej - wynagrodzenie z tego tytułu. Gdyby tak było, to zapewne korzyści z możliwości tworzenia zespołów szkół, które daje art. 90a u.s.o., byłyby znacznie ograniczone. Sąd stwierdza, że skoro dotacja jest przyznawana na każdą szkołę odrębnie, to i rozliczenie tej dotacji winno nastąpić osobno, tj. z uwzględnieniem wynagrodzenia dyrektora każdej z dotowanej szkoły. W opinii Sądu, w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 62 ust. 2 u.s.o., który odnosi się do zespołów szkół tworzonych przez j.s.t. i traktuje, że "Dyrektor zespołu jest dyrektorem szkoły lub placówki w rozumieniu ustawy". Z tej oto prostej przyczyny, że ustawodawca nie zastrzegł, że przepis ten dotyczy także szkół łączonych w zespół na podstawie art. 90a u.s.o. i nie dopuścił analogicznego jego stosowania w przypadku takich zespołów. Sąd uznał, że - w sprawie - prowadząc dwie połączone w zespół - stosownie do art. 90a u.s.o. - szkoły, tj. Liceum i Studium zawodowe (różne odnośnie realizowanych celów), uzyskując odrębne dotacje na każdą z nich, stronie przysługiwało - co do zasady, zgodnie z art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. a) u.s.o. - osobne wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji dyrektora Liceum i dyrektora Studium. Podsumowując, w ocenie Sądu, dokonując kontroli prawidłowości przeznaczenia przez stronę dotacji oświatowej za 2017 r., organ dotujący winien odrębnie rozliczyć wynagrodzenie strony z tytułu pełnienia funkcji dyrektora Liceum a odrębnie dyrektora Studium zawodowego, czego w sprawie nie zrobił a co było podstawą uchylenia wydanych w sprawie decyzji przez Sąd. Wyliczając zaś to wynagrodzenie (jego wysokość), organ obowiązany będzie szczegółowo przeanalizować zakres obowiązków strony, jako dyrektora każdej z ww. szkół (które wynikają - m.in. - ze statutów tych szkół; uwzględnić odrębności i fakt połączenia ich w zespół, który może wpływać na jego wysokość). Dokonując natomiast porównania wynagrodzenia strony z wynagrodzeniem dyrektorów innych szkół należy, jako punkt odniesienia, przyjmować porównywalne jednostki oświatowe, zarówno odnośnie rodzaju szkoły, jak i ilości uczniów, co w sprawie nie miało miejsca. Mianowicie, prowadzone przez stronę Liceum i Studium zawodowe, do których to szkół uczęszczało miesięcznie średnio 185 słuchaczy, porównano ze szkołami ponadgimnazjalnymi, w których uczyło się od 467 do 1099 uczniów. Reasumując - w ocenie Sądu - w rozpoznawanej sprawie naruszono ww. przepisy prawa materialnego, jak i przepisy procesowe, tj. - m.in. - art. 7, art. 7a, art. 8, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.). Z tych przyczyn, stwierdzając naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) - uchylił obie wydane w sprawie decyzje. O kosztach postanowił w myśl art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę, organy obowiązane będą uwzględnić stanowisko Sądu.

--9

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.