III SA/Wa 91/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2370050

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2017 r. III SA/Wa 91/17

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 15/09/2017 r. po rozpoznaniu wniosku adw. J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...)/10/2016 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości i leśnym postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata adw. J. B. kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23% podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)

Uzasadnienie faktyczne

Adw. J. B. ustanowiona w sprawie pełnomocnikiem z urzędu skarżącej - H. M., wyznaczona w sprawie przez ORA pismem z 7/4/2017 r. w wykonaniu postanowienia Sądu z 16/2/2017 r., wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej z urzędu. Oświadczyła, że koszt tej pomocy nie został zapłacony ani w całości, ani w części.

Wniosek powyższy został poprzedzony dwukrotnym (20/4/2017 r. i 7/9/2017 r.) zapoznaniem się z aktami sprawy.

Skarżąca cofnęła skargę z uwagi na uiszczenie zaległości podatkowych i brak - już - przedmiotu sporu, natomiast Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej - "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także zapoznanie się z aktami sprawy, sporządzanie pism procesowych, popieranie skargi czy opinii o braku podstaw skargi kasacyjnej. Obowiązkiem referendarza sądowego w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona.

Jak wynika z akt sprawy spełnione zostały przesłanki do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia, ponieważ pełnomocnik z urzędu podjął czynności w celu świadczenia stronie pomocy z urzędu: m.in. dwukrotnie zapoznał się z aktami sprawy i sporządził pismo procesowe w sprawie. Czynności te nie zostałyby dokonane, gdyby pełnomocnik z urzędu nie został ustanowiony w sprawie.

Brak też jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia poglądu, że pomoc prawna nie została udzielona: nie wynika to ani z analizy sposobu działania pełnomocnika, ani z oświadczeń strony. Stąd brak jest - ale w ocenie referendarza sądowego - przesłanek do odmowy przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jak też do zastosowania instytucji z art. 250 § 2 p.p.s.a. Zdaniem urzędnika sądowego cofnięcie skargi przez Stronę nie jest przeszkodą dla przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi - jeżeli w aktach sądowych pozostały wyrazy czynności podjętych w celu świadczenia pomocy prawnej - ponieważ pełnomocnik z urzędu nie może ponosić konsekwencji ekonomicznych obranej przez Stronę taktyki procesowej, jak też wyborów życiowych.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714, dalej - "rozporządzenie").

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Jak stanowi § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynagrodzenie w "innej" sprawie (niż ta w której występuje wartość przedmiotu zaskarżenia), wynosi 240 zł. Niniejsza sprawa w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych zalicza się do kategorii "innych" spraw". W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c należało przyznać pełnomocnikowi 2400 zł powiększone o należny VAT (§ 4 ust. 3 rozporządzenia).

W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.