Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 642481

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 stycznia 2010 r.
III SA/Wa 618/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Hieronim Sęk.

Sędziowie WSA: Lidia Ciechomska - Florek, Alojzy Skrodzki (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 618/09 wydanego w sprawie ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) lutego 2009 r., nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 i 2005 r. postanawia: odmówić wykładni wyroku z dnia 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 618/09

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 618/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) lutego 2009 r., nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu S. L. do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za miesiące 2004 i 2005 r..

Wnioskiem z dnia 22 października 2009 r. strona skarżąca wystąpiła o dokonanie wykładni punktu 2 sentencji wyroku z dnia 31 sierpnia 2009 r., a w przypadku uznania, że brak jest podstaw do dokonania takiej wykładni o wydanie wyroku uzupełniającego stwierdzającego, że nie może być wykonana w całości decyzja Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. z dnia (...) lipca 2008 r., nr (...) w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za miesiące 2004 i 2005 r..

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że podstawą do zgłoszenia wniosku jest wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowienia z dnia (...) października 2009 r., nr (...). W postanowieniu tym Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, iż zawarte w pkt 2 sentencji wydanego tej sprawie wyroku orzeczenie dotyczy wyłącznie tego postanowienia, które zostało w tej sprawie zaskarżone, tj. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) lutego 2009 r.

Zdaniem strony skarżącej stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w W. jest błędne i przeczy zdrowemu rozsądkowi. Wyjaśnił, że merytoryczną podstawą wniosku, była decyzja Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. z (...) lipca 2008 r. W postępowaniu przed Sądem strona skarżąca zgłosiła - w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a."., wniosek o wstrzymanie wykonania w całości tej podstawowej decyzji o wymiarze podatku. Strona skarżąca rozumie, że wniosek ten Sąd uwzględnił, i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c oraz art. 152 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie wobec niej czynności egzekucyjnych. Tak więc postanowienie Sądu określone w pkt 2 sentencji wyroku - w ślad za wnioskiem - dotyczy wstrzymania czynności egzekucyjnych wobec strony skarżącej. W jej ocenie nie do przyjęcia byłoby, aby na podstawie punktu 2 sentencji wyroku wstrzymane zostało wykonanie tylko postanowienia o nieuwzględnieniu wniosku skarżącego o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania od decyzji merytorycznej. W sytuacji zatem, gdy pomiędzy stronami tego postępowania istnieją istotne rozbieżności interpretacyjne dotyczące orzeczenia zawartego w punkcie 2 sentencji wydanego w tej sprawie wyroku, przeto istnieje potrzeba dokonania interpretacji spornego zapisu przez orzekający w tej sprawie Sąd.

Gdyby jednak Sąd uznał, że brak jest podstaw do dokonania takiej interpretacji, strona skarżąca wnosi o wydanie wyroku uzupełniającego do treści podanej w drugiej części sentencji wyroku. Intencją złożenia skargi w tej sprawie było - po myśli art. 61 § 3 p.p.s.a. - wstrzymanie wszelkich czynności egzekucyjnych wobec strony skarżącej, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy powstałej w następstwie wydania decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. z dnia (...) lipca 2008 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

wykładni wyroku z dnia 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 618/09 należało odmówić.

Wniosek o dokonanie wykładni wyroku podlegał ocenie w ramach art. 158 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Tożsamość podmiotowa sądu wydającego orzeczenie i sądu rozstrzygającego wątpliwości co do jego treści powoduje, że mamy do czynienia ze szczególnym rodzajem wykładni autentycznej.

Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, Lex nr 75533).

Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (post. SN z dnia 10 października 1978 r., IV CR 144/78, Lex nr 8137).

Nie jest możliwe w postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w komentowanym przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Żądanie wnioskodawcy, stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem sądu, zmierzające do nowej interpretacji rozstrzygnięcia w zakresie przyjętym przez stronę skarżącą, wykracza znacznie poza wykładnię wyroku sformułowaną w art. 158 p.p.s.a. Wykładnia taka nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (post. NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04, niepubl.). Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2005 r. (OZ 1226/04, niepubl.).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że pkt 2 sentencji wyroku z dnia z dnia 31 sierpnia 2009 r. nie wymaga wyjaśnienia. Z samej istoty wykładni sentencji wyroku wynika, iż może ona dotyczyć jedynie tego, co zostało w nim zawarte. Skoro więc w pkt 2 wyroku z dnia z dnia 31 sierpnia 2009 r. stwierdzono, że uchylone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) lutego 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu S. L. do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za miesiące 2004 i 2005 r. nie może być wykonane w całości, to nie można uznać, że oznacza to również, iż Sąd wstrzymał wykonanie wobec strony skarżącej czynności egzekucyjnych. Sąd pragnie podkreślić, że taka interpretacja zmierza w istocie do uzupełnienia sentencji wyroku z dnia 31 sierpnia 2009 r. Wykładnia sprowadzająca się do poszerzenia sentencji wyroku o inne, zdaniem strony skarżącej, istotne elementy, jest jak wspomniano wyżej niedopuszczalna.

Wobec takiego stanu rzeczy Sąd nie mógł załatwić wniosku strony skarżącej tak, jak ona tego oczekiwała.

Sąd ponadto pragnie wyjaśnić wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 31 sierpnia 2009 r. zostanie rozpoznany w oddzielnym postępowaniu na najbliższym możliwym terminie. Strona skarżąca działająca przez pełnomocnika zostanie zawiadomiona w stosownym czasie o terminie rozprawy, na której zostanie rozpoznany jej wniosek.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.