III SA/Wa 606/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2582360

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2018 r. III SA/Wa 606/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz.

Sędziowie Asesor, WSA: Piotr Dębkowski (spr.), Dorota Dziedzic-Chojnacka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2018 r. sprawy ze skargi V. S.K.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia (...) stycznia 2018 r. nr (...) w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za luty 2015 r.

1.

uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. z dnia (...) października 2017 r. nr (...);

2.

zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz V. S.K.A. z siedzibą w W. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 11 marca 2015 r. do Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego W. (dalej "NUS") wpłynęła, złożona przez V. Spółka Komandytowo - Akcyjna (dalej "Skarżąca"), deklaracja dla podatku od towarów i usług VAT - 7 za luty 2015 r. z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 323.336 zł, w terminie 25 dni.

NUS uznał iż zasadność zadeklarowanej kwoty do zwrotu podatku od towarów i usług, wykazanej w deklaracji VAT - 7 za luty 2015 r. wymaga dodatkowego zweryfikowania i w dniu 23 marca 2015 r., wszczął wobec Spółki kontrolę podatkową w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2015 r. z uwzględnieniem nadwyżki z poprzedniej deklaracji od września 2014 r. oraz sprawdzenia źródeł finansowania działalności gospodarczej Spółki.

NUS, postanowieniem z dnia (...) marca 2015 r., przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego nie później niż do 30 września 2015 r.

Następnie, postanowieniem z dnia (...) września 2015 r., NUS przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego.

Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie, a następnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "DIAS"), postanowieniem z dnia (...) maja 2017 r., utrzymał w mocy postanowienie NUS z (...) września 2015 r.

Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie, po rozpoznaniu której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/WA 2327/17, uchylił zaskarżone postanowienie DIAS z (...) maja 2017 r. oraz poprzedzające je postanowienie NUS z dnia (...) września 2015 r.

NUS, postanowieniem z dnia (...) lutego 2016 r., wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2015 r.

Następnie, postanowieniem z dnia (...) marca 2016 r., przedłużył termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach postępowania podatkowego.

NUS, postanowieniem z dnia (...) października 2017 r., na podstawie art. 274b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm.) - dalej "O.p." - w związku z art. 87 ust. 2 i 2b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.) - dalej "ustawa o VAT" - przedłużył termin zwrotu kwoty z tytułu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji podatkowej VAT - 7 za luty 2015 r. w wysokości 325.336 zł do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, nie później niż do 30 kwietnia 2018 r.

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.

DIAS, postanowieniem z dnia (...) stycznia 2018 r., utrzymał w mocy postanowienie NUS z (...) października 2017 r.

Skarżąca, pismem z dnia 5 lutego 2018 r. wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT w związku z art. 274b § 1 O.p., a także art. 120, art. 121 § 1, art. 124 O.p.

Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego je postanowienia NUS z dnia (...) października 2017 r.

DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie oraz uznając zarzuty skargi za niezasadne.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a."- zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem oceny Sądu było ww. postanowienie DIAS z (...) stycznia 2018 r., które utrzymywało w mocy ww. postanowienie NUS z (...) października 2017 r., które po raz czwarty przedłużało termin na dokonania zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym za luty 2015 r. - do 30 kwietnia 2018 r.

Warto zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2327/17 uchylił postanowienie DIAS z (...) maja 2017 r. oraz poprzedzające je postanowienie NUS z (...) września 2015 r. przedłużające termin zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego.

Ww. orzeczenie dotyczyło więc postanowienia, które wydano wobec Skarżącej za ten sam okres i które poprzedzało postanowienie NUS wydane w rozpoznawanej sprawie - z 11 października 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. orzeczeniu stwierdził, że NUS nieprawidłowo w sentencji postanowienie nie określił daty dziennej, do której przedłuża zwrot nadwyżki podatku VAT. Dodatkowo Sąd wskazał, że NUS przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia w ramach kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego. Sąd uznał, że takie alternatywne wymienienie procedur, od których uzależniony jest zwrot nadwyżki, uznać należy za niedopuszczalny.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę ze skargi Spółki, która dotyczy postanowienia NUS, które po raz czwarty przedłużało termin do dokonania zwrotu ww. nadwyżki VAT i następowało po postanowieniu, które podlegało kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2327/17 oraz mając powyższe rozważania tego Sądu na względzie, uznał za zasadne uchylenie postanowienia NUS z (...) października 2017 r. i utrzymujące go w mocy postanowienia DIAS z (...) stycznia 2018 r. Skoro bowiem WSA w Warszawie w ww. wyroku z 11 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/WA 2327/17 przyjął, że wadliwe było postanowienie NUS z (...) września 2015 r. i utrzymujące go w mocy postanowienie DIAS z (...) maja 2017 r., które bez wskazania daty dziennej przedłużało po raz drugi termin dokonania zwrotu VAT i uchylił to postanowienie, a także postanowienie DIAS utrzymujące w mocy to postanowienie, to tym samym uznać należało, iż czwarte z kolei postanowienie zostało wydane po terminie, który nie został drugim postanowieniem skutecznie przedłużony.

Skarżącej należało zwrócić nadwyżkę VAT naliczonego nad należnym za luty 2015 r. do 7 kwietnia 2015 r., gdyż deklarację VAT-7 za luty 2015 r. złożono 11 marca 2015 r. Pierwszym postanowieniem z (...) marca 2015 r. przedłużono termin zwrotu ww. nadwyżki do 30 września 2015 r. Do tej daty więc, czyli do 30 września 2015 r., NUS powinien wydać prawidłowe w zakresie wskazania konkretnej daty postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu ww. nadwyżki, co nie miało w sprawie miejsca. NUS, postanowieniem z (...) września 2015 r., przedłużył termin zwrotu bez wskazania konkretnej daty zwrotu ww. nadwyżki. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem DIAS z (...) maja 2017 r., a następnie oba postanowienia zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r. Kolejnym postanowieniem z dnia (...) marca 2016 r. NUS dokonał ponownego przedłużenia terminu zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia. Zaskarżonym zaś w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia (...) października 2017 r. przedłużył termin zwrotu do dnia 30 kwietnia 2018 r.

Tym samym wbrew stanowisku DIAS prezentowanemu w zaskarżonym postanowieniu termin do zwrotu ww. nadwyżki VAT- 7 za luty 2015 r. nie został przedłużony skutecznie ani w postanowieniu NUS z (...) września 2015 r., ani w postanowieniu NUS z (...) marca 2016 r., ani w postanowieniu NUS z (...) października 2017 r., które podlegało kontroli instancyjnej w rozpoznawanej sprawie i zostało utrzymane przez DIAS w zaskarżonym postanowieniu.

Zważyć należy, iż ustanowione w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT terminy są terminami prawa materialnoprawnego. Ich upływ wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości (art. 99 ust. 12 ustawy o VAT). Materialnoprawny charakter terminów określony w art. 87 ust. 2 i 6 ustawy o VAT oznacza także, że po ich upływie organ podatkowy traci uprawnienie do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku. Utrwalone jest bowiem w orzecznictwie stanowisko, że skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego upływem. Próba przedłużenia terminu po jego upływie nie będzie skuteczna, jeśli bowiem termin już upłynął, to nie ma czego przedłużać.

Rację ma również Spółka, że w sprawie należało zwrócić też uwagę na zasadę wyrażoną w 121 § 1 O.p., czyli prowadzenia postępowania przez organ w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zasada ta oznacza m.in., że uchybienia organu prowadzącego postępowanie nie mogą powodować ujemnych następstw u obywatela, który działa w dobrej wierze i w zaufaniu do treści otrzymanej decyzji (postanowienia). Jeżeli zatem podatnikowi nie doręczono prawidłowego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku przed upływem terminu przewidzianego w art. 87 ust. 2 lub 6 ustawy o VAT, ma on uprawnione przekonanie, że zwrot różnicy VAT powinien nastąpić w terminie 60 dni (ust. 2) lub 25 dni (ust. 6) od dnia złożenia rozliczenia, lub w terminie wskazanym w ostatnio wydanym postanowieniu przedłużającym termin zwrotu.

Mając na względzie podniesione powyżej naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) oraz na podstawie art. 135 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.

Uchylenie zaskarżonego postanowienia z powodu powyższych naruszeń prawa materialnego, czyni zbędnym ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów skargi.

Na wniosek strony skarżącej Sąd zasądził na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości obejmującej wpis w wysokości 100 zł, opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł i koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł (art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. Nr 31, poz. 153).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.