Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 642440

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 12 maja 2009 r.
III SA/Wa 544/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O. na odpowiedź Ministra Finansów z dnia (...) listopada 2008 r. w przedmiocie postępowania egzekucyjnego w administracji postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z 27 czerwca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W.

zawiadomił H. O. (dalej zwaną Skarżącą) o sposobie załatwienia złożonego przez nią pisma z dnia 8 maja 2008 r., zatytułowanego "skarga na odmowę zajęcia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. zwrotu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok należnego dłużnikowi M.

O. Skarga ta uznana została za bezzasadną.

Z treści pisma Dyrektora Izby Skarbowej wynika, że zajął on stanowisko w sprawie w trybie art. 227, 229 pkt 7 i 237 par. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego.

Pismem z dnia 7 sierpnia 2008 r. H. O. złożyła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej do Ministra Finansów odwołanie na sposób załatwienia skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej podnosząc, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. oddalił jej skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. polegającą na odmowie zajęcia nadpłaty podatku należnej M. O. i przekazanie jej na poczet należności alimentacyjnych.

Z uzasadnienia pisma z dnia 7 sierpnia 2008 r. wynika, że na skutek zbiegu egzekucji prowadzonej w stosunku do M. O. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. oraz Komornika Sądowego Rewiru (...)przy Sądzie Rejonowym w S., Sąd Rejonowy w S., postanowieniem o sygn. Akt (...), wyznaczył Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i do prowadzenia łącznie obu egzekucji. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. odmówił zajęcia nadpłaty należnej M. O. i przekazanie jej na poczet zaległości alimentacyjnych gdyż w jego ocenie organem właściwym do dokonania czynności egzekucyjnych jest Komornik Rejonowy w S., Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi tylko egzekucję z wynagrodzenia za pracę.

Skarżąca twierdziła, że Komornik Sądowy Rewiru (...) w S. odmówił przyjęcia pisma z wnioskiem o zajęcie zwrotu podatku dochodowego z uwagi na fakt, że całość egzekucji przeciwko M. O. została przekazana Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S. Skarżąca ponownie złożyła więc wniosek o zajęcie zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i ponownie otrzymała odpowiedź odmowną uzasadnioną przytoczonymi powyżej okolicznościami.

Po otrzymaniu odpowiedzi Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2008 r. o sposobie załatwienia skargi, Skarżąca wystąpiła ponownie do Sądu Rejonowego w S. o ustalenie właściwego organu egzekucyjnego, który to wniosek został postanowieniem z dnia (...) lipca 2008 r. odrzucony, przy czym w uzasadnieniu jako przyczynę odrzucenia wniosku wskazano wydanie wcześniejszego rozstrzygnięcia dotyczącego zbiegu egzekucji.

W tej sytuacji Skarżąca uznała działania Naczelnika Urzędu Skarbowego za niezgodne z prawem a w konsekwencji, stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej za błędne, w tym dotknięte uchybieniami formalnymi polegającymi na nie powiadomieniu Skarżącej o sposobie i terminie odwołania od decyzji i wystąpiła o zajęcie zwrotu podatku dochodowego należnego M. O. i zaliczenie go na poczet zaległości alimentacyjnych z jednoczesnym wstrzymaniem wszystkich czynności mających na celu rozliczenie powyższego zwrotu podatku na poczet innych należności aż do momentu rozpatrzenia skargi.

Pismem z dnia 6 października 2008 r. Minister Finansów poinformował Skarżącą, że złożona przez nią skarga do Dyrektora Izby Skarbowej rozstrzygnięta została zgodnie z przepisami Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego regulującymi postępowanie skargowe, które kończy się czynnością materialno-techniczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Skargę, będącą wyrazem niezadowolenia ze sposobu jej załatwienia, traktuje się jak nową skargę. Minister Finansów wskazał, że zarzuty Skarżącej uznać należy za nieuzasadnione i wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. jako organ wyznaczony jedynie do łącznego prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę nie jest uprawniony do stosowania innych środków egzekucyjnych.

Powyższe pismo doręczone zostało Skarżącej w dniu 13 października 2008 r.. Skarżąca pismem z dnia 20 października 2008 r. zwróciła się do Ministra Finansów z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, powołując się na fakt, że skoro Sąd Rejonowy w S. Wydział (...)odrzucił jej wniosek o ustalenie organu właściwego do prowadzenia egzekucji, wskazując że już rozstrzygnął sprawę i wskazał jako organ właściwy Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., wskazywanie, że właściwym do prowadzenia egzekucji jest Komornik przy Sądzie Rejonowym w S. nie ma odzwierciedlenia w przepisach prawa. Wobec powyższych okoliczności Skarżąca wystąpiła o wydanie decyzji o zwrocie podatku dochodowego, przesłanie jej do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i przekazanie zwróconych kwot na poczet zaległości alimentacyjnych.

3. Sygn. akt III SA/W a 544/09

Minister Finansów pismem z dnia (...) listopada 2008 r. poinformował skarżącą że przepisy działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wydania przez organy jakiejkolwiek decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy administracyjne, co oznacza że nie jest możliwe wydanie wnioskowanej przez Skarżącą decyzji i przesłanie jej do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.

Skarżąca, uznają powyższe rozstrzygnięcie Ministra Finansów za decyzję utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. złożyła skargę do tutejszego Sądu. W skardze Skarżąca nie sformułowała konkretnych zarzutów, zwróciła się jednak o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo.

Podtrzymując dotychczasową argumentację wniosła o przekazanie kwoty zwrotu podatku dochodowego należnego M. O. za rok 2007, rozliczonego w 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę od dnia, w którym powinna być zwrócona.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując stanowisko zawarte w pismach kierowanych do Skarżącej, wniósł o oddalenie skargi, powołując się na fakt, że kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje czynności materialno-technicznych jakimi są informacje o sposobie załatwienia skargi wydane zgodnie z przepisami działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego oraz że skarga wniesiona została po terminie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zakres kognicji Wojewódzkich Sądów Administracyjnych wyznacza art. 3 par. 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przed przystąpieniem do badania merytorycznego skargi, sąd administracyjny zobowiązany jest przeprowadzić badanie formalne dopuszczalności skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przeć sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiotowa sprawa dotyczyła pisma, potraktowanego przez organy podatkowe jako skarga i w konsekwencji rozpoznanego w trybie postępowania uregulowanego w dziale Vllll ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Tego typu rozstrzygnięcie nie mieści się w katalogu spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz. T. Woś,. H. Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2005 rok, str. 61).

Sąd nie znalazł również podstaw do przyjęcia skargi do rozpoznania w trybie art. 58 par. 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pomimo powoływania się przez Skarżącą na odrzucenie przez sąd powszechny jej wniosku o wyznaczenie organu właściwego do prowadzenia egzekucji. Postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia (...)lipca 2008 r. sygn akt (...) nie może zostać uznane za stwierdzenie niewłaściwości sądu powszechnego o którym mowa w art. 58 par. 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W powyższym postanowieniu Sąd nie uznał się za niewłaściwego do rozstrzygnięcia sprawy Skarżącej, wskazał jedynie, że wniosek o wskazanie organu właściwego do prowadzenia egzekucji został już rozpoznany. Skarżąca może natomiast poddać kontroli sądu powszechnego 5 dalsze działania lub zaniechania komornika sądowego zgodnie z regulacją zawartą w art. 767 § 1 k.p.c. zgodnie z którą na czynności komornika oraz na zaniechanie podjęcia czynności przez komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego.

11. W świetle powyższych ustaleń, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.