Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 15 kwietnia 2009 r.
III SA/Wa 406/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) grudnia 2007 r., nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej jako "Skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) grudnia 2007 r., nr (...)w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2008 r., wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł W zarządzeniu tym pouczono, że w przypadku nieuiszczenia wymienionej kwoty, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, skarga zostanie odrzucona. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej osobiście, w dniu 6 marca 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanych czynności, Skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych, nie kwestionując wysokości wpisu sądowego.

Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2008 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2008 r. Sąd rozpatrując sprzeciw od tego orzeczenia również odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy.

W wyniku wniesionego skutecznie zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r. oddalił powyższy środek odwoławczy.

W tym stanie rzeczy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2009 r. Skarżąca pismem z dnia 16 marca 2009 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 28 lutego 2008 r. w terminie 7 dni od jego otrzymania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 16 marca 2009 r. Skarżąca wniosła zażalenie, w którym wskazała naruszenie:

-

art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn, zm., dalej jako "p.p.s.a".) poprzez jego błędne zastosowanie oraz

-

§ 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako "rozporządzenie") poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wpis w przedmiotowej sprawie został ustalony w wysokości 100.000 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia) w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja nie obejmowała należności pieniężnej. Skarżąca powinna być wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł (zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia), ponieważ zaskarżona decyzja została wydana w trybie stwierdzenia nieważności.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia, zwrot kosztów postępowania, jeśli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną.

Natomiast na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty.

Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami niedopuszczalne jest złożenie zażalenia na postanowienie lub zarządzenie, które nie zostało w nich wymienione.

Skarżąca pismem z dnia 24 marca 2009 r., po otrzymaniu wezwania z dnia 16 marca 2009 r. złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 lutego 2008 r. Pismo z dnia 16 marca 2009 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 marca 2009 r., które nakazywało wezwanie Skarżącej do wykonania ww. prawomocnego zarządzenia. W tym miejscu zaznaczyć należy, że zarządzenie z dnia 13 marca 2009 r. stanowi jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wezwanie z dnia 16 marca 2009 r. ma charakter porządkowy i stanowi informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie.

Wezwanie z dnia 16 marca 2009 r., jak również zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 marca 2009 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia nie mają charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieszczą się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 16 marca 2009 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 13 marca 2009 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Natomiast termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 lutego 2008 r. upłynął w dniu 13 marca 2008 r.

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Za niedopuszczalne uważa się zażalenie, które zostało wniesione od orzeczenia, od którego nie służy żaden środek odwoławczy.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że zażalenie z dnia 24 marca 2009 r. wniesione przez Skarżącą nie zawiera dla swej ważności podpisu. Sąd jednak odstąpił od wezwania do usunięcia braku formalnego o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., ponieważ uzupełnienie ww. braku i tak niemiałoby wpływu na wynik sprawy.

W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji