Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1763331

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 17 czerwca 2015 r.
III SA/Wa 3496/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie faktyczne

A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana: "Skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej zwany: "DIS") z dnia (...) września 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia (...) maja 2014 r. zawieszające postepowanie podatkowe w zakresie prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r.

DIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Następnie pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. przekazał postanowienie NUS z dnia (...) maja 2015 r. podejmujące z urzędu zawieszone postępowanie podatkowe.

Skarżąca w piśmie z 9 czerwca 2015 r. wskazała, że NUS postanowieniem z dnia (...) maja 2015 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie podatkowe, jednak zrobił to po 7 miesiącach od złożenia skargi. W przypadku umorzenia postępowania przez Sąd, podtrzymała wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej zwanej: "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

1)

jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

2)

w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

3)

gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Powyższy przepis reguluje generalnie przypadki umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Umorzenie postępowania sądowego polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia.

Przyczyną umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość, przy czym w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wskazano na konkretne przykłady bezprzedmiotowości. Natomiast w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawodawca przyjął, że umorzenie powinno nastąpić także w sytuacji, gdy postępowanie "z innych przyczyn" stało się bezprzedmiotowe. Inne przyczyny, powodujące bezprzedmiotowość postępowania nie zostały zdefiniowane. Zatem ocena, czy po wniesieniu skargi do sądu na dany akt stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, nastąpiły okoliczności powodujące niedopuszczalność lub zbędność merytorycznego rozpoznania sprawy, należy do sądu.

Rozpatrując problem zasadności merytorycznego orzekania w postępowaniu sądowym zainicjowanym wniesieniem skargi na postanowienie o zawieszeniu postępowania podatkowego należy wskazać, że byt prawny wydanego w oparciu o przepis art. 201 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) zaskarżonego postanowienia, związany był z prowadzonym postępowaniem podatkowym.

Skutki procesowe zawieszenia postępowania zostały zniweczone jego podjęciem w dniu 26 maja 2015 r., zatem przed rozpoznaniem skargi na postanowienie o zawieszeniu postępowania, w której żądano jego uchylenia.

Zdaniem Sądu, w takiej sytuacji bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe w przedmiocie kontroli legalności postanowienia o zawieszeniu postępowania, wydanego w toku postępowania podatkowego, bowiem aczkolwiek akt ten nie przestał istnieć, to jednak zlikwidowany został stan prawny wykreowany rzeczonym postanowieniem. Nie istnieje zatem jakakolwiek potrzeba merytorycznej oceny tego aktu, gdyż interes strony, żądającej uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, wstrzymującego wydanie decyzji, został zaspokojony.

Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. II FSK 3265/14 oraz z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 1014/08, stwierdzając w ostatnim z nich, że "w sytuacji podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego przez organ, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na postanowienie zawieszające to postępowanie, proces zainicjowany tą skargą staje się bezprzedmiotowy. Kontrola sądowoadministracyjna ma bowiem prowadzić do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, co w przypadku niezasadnego zawieszenia postępowania administracyjnego oznacza kontynuację tego postępowania. Jeżeli więc organ sam doprowadzi do tego stanu rzeczy (poprzez podjęcie postępowania) to przestaje istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Postanowienie podejmujące postępowanie niweczy bowiem (podobnie jak orzeczenie sądowe) skutki postanowienia o jego zawieszeniu". W świetle wyrażonego przez NSA stanowiska, już samo podjęcie zawieszonego postępowania przez organ, czyni postępowanie sądowe w zakresie oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o zawieszeniu, bezprzedmiotowym.

Sąd, z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, pomimo wniosku zawartego w skardze, albowiem p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zasądzenia takich kosztów na rzecz strony skarżącej w razie umorzenia postępowania sądowego ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.