III SA/Wa 265/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2497127

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2018 r. III SA/Wa 265/18

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) grudnia 2017 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za poszczególne okresy rozliczeniowe od czerwca do grudnia 2011 r. postanawia 1) zwolnić skarżącą od wpisu od skargi w kwocie 500 zł; 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca K. Z. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Wskazała, iż pobiera emeryturę wynoszącą (...) zł, zaś jej mąż otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości (...) zł. Skarżąca przedstawiła strukturę wydatków, wśród których wymieniła czynsz (690 zł), opłaty za energię elektryczną (120 zł), gaz (250 zł), wodę (50 zł), telewizję (40 zł).

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca wyjaśniła, że w 2016 r. nie uzyskała dochodu - była osobą bezrobotną. Status ten utraciła w lipcu 2017 r. z uwagi na osiągnięcie wieku emerytalnego. Dodała, iż dochód męża jest de facto niższy, gdyż pracuje on w delegacji i prowadzi w pewnym sensie drugi dom. Do wydatków Skarżąca zaliczyła także koszty leczenia oraz opłaty za telefony. Przedstawiła dokumenty obrazujące koszty utrzymania, decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej, zeznania podatkowe, zaświadczenie o zatrudnieniu.

Uzasadnienie prawne

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie jedynie częściowo.

Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że Skarżąca utrzymuje się z emerytury wynoszącej (...) zł, zaś wynagrodzenie jej męża wynosi średnio miesięcznie nieco ponad 2.227 zł netto. Wynagrodzenie to - jak wskazano w zaświadczeniu - jest zajęte tytułami egzekucyjnymi. Stałe wydatki (bez kosztów zakupu żywności) Skarżąca wyliczyła natomiast na kwotę 1.687 zł.

Uwzględniając powyższe referendarz sądowy uznał, iż Skarżąca nie dysponuje dochodem, z którego byłaby w stanie wygospodarować w krótkim czasie (7 dni) 500 zł celem opłacenia skargi. Tym samym zasadne jest zwolnienie jej z tego obowiązku.

Jednocześnie referendarz sądowy nie znalazł podstaw by zakres przyznanego prawa pomocy rozszerzyć na pozostałe (mogące się ewentualnie pojawić) koszty sądowe oraz na ustanowienie pełnomocnika. Wśród nadesłanych dokumentów zabrakło bowiem wyciągów z rachunków bankowych. Skarżąca nie zastrzegła także jakoby rachunków takich ani ona ani jej mąż nie posiadali. Tymczasem na podstawie wyciągu można uzyskać informacje na temat zgromadzonych na danym rachunku środków, a tego rodzaju dane są istotne w kontekście przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.

Z tej przyczyny referendarz sądowy zwolnił Skarżącą od wpisu od skargi i jednocześnie odmówił przyznania jej prawa pomocy w pozostałym zakresie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.