Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1431898

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 21 sierpnia 2013 r.
III SA/Wa 1722/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Marcin Piłaszewicz (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata) w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2013 r. (...) w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie

Uzasadnienie faktyczne

I. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - zwanej dalej u.p.p.s.a., stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o który wnioskujący ubiega się, obejmuje zwolnienie od opłat sądowych, czyli wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrot wydatków i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia, a przede wszystkim - doświadczenia życiowego.

II. S. K., dalej jako strona lub skarżący, wnioskiem z 12 lipca 2013 r. i następnie - w wykonaniu wezwania referendarza sądowego z 1 sierpnia 2013 r. - na urzędowym formularzu PPF z 13 sierpnia 2013 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu strona poinformowała o tym, że: - pogorszenie sytuacji majątkowej jest niezależne od strony; - od 6 października 2011 r. do 17 listopada 2012 r. skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim; - nie prowadzi działalności gospodarczej od 2004 r.; ma rozdzielność majątkową z żoną; - ma na utrzymaniu wraz z zoną dwójkę dzieci (ur. (...) r. i (...) r.); - sprawa zajęć komorniczych powinna być umorzona z uwagi na upływ czasu; - żona posiada samochód (od 2000 r.); - nie posiada żadnych wartościowych ruchomości lub nieruchomości.

Nadto skarżący przedłożył: - postanowienie SR z (...) kwietnia 2012 r. o zwolnieniu S. K. od kosztów sądowych w całości; - zeznanie PIT-37 za 2012 r.; - zaświadczenie z (...) o stanie (...).

III. Referendarz sądowy zauważa, że w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek wynikających z przepisu, tj. art. 246 p.p.s.a. (np. w sprawie o sygn. akt postanowienie z 10 stycznia 2008 r. sygn. I FZ 597/07, postanowieni z 16 stycznia 2008 r. sygn. I FZ 515/07, postanowienie z 21 lutego 2008 r. sygn. I FZ 31/08, postanowienie z 9 kwietnia 2008 r. sygn. I FZ 131/08). Referendarz sądowy, wskazuje, ze skarżący został skutecznie wezwany, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru załączonego do akt sprawy, o nadesłanie szczegółowych informacji dotyczących źródeł utrzymania, dochodu i wydatków. W odpowiedzi na to wezwanie przedłożył jedynie kserokopię deklaracji podatkowej za 2012 r., z której wynika uzyskiwany przychód w wysokości niespełna 10 tys. zł. Nie przedstawił natomiast żadnych innych dokumentów, jak kserokopia wyciągu z rachunku bankowego, zestawienie uzyskiwanych przychodów i wydatków, wskazania wszystkich źródeł utrzymania, kalkulacji kosztów życia i innych materiałów obrazujących sytuację majątkową i finansową skarżącego w 2013 r. Powodem dla przyznania prawa pomocy stronie nie może być złożone przez skarżącego postanowienie z (...) kwietnia 2012 r., ponieważ w treści uzasadnienia postanowienia brak jest wskazówek, co do aktualnej sytuacji majątkowej (życiowej) skarżącego. Także z zaświadczenia z poradni okulistycznej nie wynika niemożność osiągania przez skarżącego przychodów. Wskazany w rubryce 10 formularza PPF brak osiągania przez skarżącego dochodu, bez wykazania pochodzenia środków przeznaczanych na podtrzymanie swojej egzystencji i egzystencji dzieci, które - jak skarżący wskazał w rubryce 5 formularza - pozostają na jego utrzymaniu referendarz sądowy uznał za okoliczność świadczącą o nienależytym wykonaniu wezwania. Dlatego też niemożliwa była korzystna dla strony ocena jej sytuacji finansowej.

Z tych powodów referendarz sądowy, uznał, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.