Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1856852

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 września 2013 r.
III SA/Wa 1562/13

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (doradcy podatkowego) w sprawie ze skargi A. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia (...) kwietnia 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

Uzasadnienie faktyczne

I. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.p.s.a., stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, o który wnioskujący ubiega się, obejmuje zwolnienie od opłat sądowych, czyli wpisu i opłaty kancelaryjnej oraz zwrot wydatków i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia, a przede wszystkim - doświadczenia życiowego.

II. A. H., dalej jako strona lub skarżący, wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 28 czerwca 2013 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. W uzasadnieniu strona poinformowała o tym, że: - nie ma dostatecznych środków materialnych umożliwiających prowadzenie sprawy przed Sadem; - nie posiada dostatecznych środków umożliwiających prowadzenie sprawy; - posiada mieszkanie kwaterunkowe 59,5 m.kw. nabyte w drodze spadku; - utrzymuje się z zasiłku z OPS w kwocie 271 zł miesięcznie; - nie pracuje zawodowo; - oczekuje na wyznaczenie Komisji Lekarskiej, ponieważ do (...) czerwca 2013 r. miał orzeczoną (...) grupę inwalidzką.

W wykonaniu wezwania referendarza sadowego z 31 lipca 2013 r., doręczonego 19 sierpnia 2013 r. (karta 18 akt sądowych), skarżący nie udzielił żadnych informacji, pomimo upływu terminu na złożenie dokumentów w dniu 26 sierpnia 2013 r.

III. Referendarz sądowy zauważa, że w postępowaniu z wniosku o przyznanie prawa pomocy na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek wynikających z przepisu, tj. art. 246 p.p.s.a. (np. w sprawie o sygn. akt postanowienie z 10 stycznia 2008 r. sygn. I FZ 597/07, postanowieni z 16 stycznia 2008 r. sygn. I FZ 515/07, postanowienie z 21 lutego 2008 r. sygn. I FZ 31/08, postanowienie z 9 kwietnia 2008 r. sygn. I FZ 131/08). Z uwagi na fakt niewykonania wezwania referendarza sądowego z 31 lipca 2013 r., aktualna sytuacja majątkowa i finansowa strony nie została przedstawiona w sposób pełny. Tym samym nie mogła zostać dokonana - niezależnie od uprzednio wydanych rozstrzygnięć względem strony w zakresie prawa pomocy - ocena aktualnej sytuacji strony i tym samym korzystne dla strony rozstrzygniecie wniosku.

Z tych powodów referendarz sądowy, uznał, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 2, § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., jak w sentencji.

.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.