Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1768514

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 29 lipca 2015 r.
III SA/Po 713/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z Z na akt Zarządu Województwa z dnia (...) 2015 r. nr (...) w przedmiocie wyłączenia wniosku o dofinansowanie projektu z możliwości podpisania umowy i usunięcia z listy rankingowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca złożyła w dniu 27 marca 2014 r. wniosek o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 Priorytet I Konkurencyjność przedsiębiorstw Działanie 1.2 Wsparcie Rozwoju MSP Schemat IV.

Pismem z dnia 6 października 2014 r. Zarząd Województwa poinformował Stronę o tym, że podjęto decyzję o dofinansowaniu jej projektu zgłoszonego do przedmiotowego Konkursu. Wezwano też Stronę do dostarczenia dokumentów niezbędnych do sporządzenia umowy o dofinansowanie.

Po dokonaniu kontroli dokumentacji Zarząd Województwa stwierdził, że ten sam wydatek został dwukrotnie przedstawiony do współfinansowania ze środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Najpierw z kredytu inwestycyjnego MSP a następnie z dotacji. Z tego względu przedmiotowa umowa o dofinansowanie nie mogła zostać zawarta, a wniosek Strony został wyłączony z możliwości podpisania umowy i usunięty z listy rankingowej (pismo z dnia 25 lutego 2015 r.).

Organ pouczył Stronę o prawie do wniesienia odwołania do Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa w terminie 14 dni.

Strona wniosła odwołanie w piśmie z dnia 12 marca 2015 r.

W odpowiedzi na nie Organ pismem z dnia (...) 2015 r. poinformował Stronę, że nie stwierdzono okoliczności mogących mieć wpływ na zmianę decyzji dotyczącej usunięcia projektu z listy rankingowej.

Powyższe pismo zostało doręczone Stronie skarżącej w dniu 7 kwietnia 2015 r. Nie zawierało ono żadnego pouczenia o środkach zaskarżenia.

Od tego aktu Strona wniosła pismo z dnia 10 kwietnia 2015 r., określone jako odwołanie.

Dyrektor Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa pismem z dnia (...) 2015 r. poinformował Stronę, że Instytucja Zarządzająca WRPO podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie podwójnego finansowania wyrażone w pismach z dnia (...) 2015 r. i z dnia (...) 2015 r.

Pismem z dnia (...) 2015 r. Z Z, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na akt Zarządu Województwa (...) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku wskazano w pierwszej kolejności, że w piśmie organu z dnia (...) 2015 r. nie było obligatoryjnego pouczenia strony o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 30d ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), dalej u.z.p.r., na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia.

Ponadto podkreślono, że Skarżąca spełniła wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek został złożony wraz ze skargą, nie upłynął termin siedmiu dni od czasu, kiedy to Strona zwróciła się do pełnomocnika i została poinformowana o możliwości wniesienia skargi a brak winy skarżącej z uwagi na niewykonanie obowiązku przez Organ, jest oczywisty.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że wniosek Z Z o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest uzasadniony.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1643) dalej u.z.p.r. umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania. W wyrokach z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 1380/11 i II GSK 1381/11, oraz z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 786/12 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym skoro art. 30a ust. 1 pkt 1 u.z.p.r. przewiduje wymóg pozytywnego przejścia wszystkich etapów oceny projektu oraz wymóg zakwalifikowania tego projektu do dofinansowania oznacza to, że są to odrębne pojęcia i nie można ich utożsamiać. Zakwalifikowanie do dofinansowania - choć może nastąpić tylko odnośnie projektu, który wcześniej przeszedł pozytywnie wszystkie etapy oceny - jest tym samym kategorią odrębną.

Przed zawarciem umowy o dofinansowanie Instytucja Zarządzająca jest zatem nie tylko uprawniona, ale i zobowiązana do weryfikacji dokonanej uprzednio pozytywnej oceny projektu w aspekcie jej zgodności z kryteriami wyboru projektów. Ustalenie podczas tej weryfikacji, że projekt, pomimo pozytywnego przejścia wszystkich etapów jego oceny, nie spełnia kryteriów mających zastosowanie dla danego programu (działania) obliguje Instytucję Zarządzającą do niezakwalifikowania badanego projektu do dofinansowania, czy też do wykluczenia go z możliwości dofinansowania.

Również następcze - względem pierwotnie dokonanej oceny projektu - wyłączenie z możliwości dofinansowania stanowi negatywną ocenę projektu, o której mowa w art. 30b ust. 1 u.z.p.r. (zob. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1404/12, CBOSA). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że z negatywną oceną projektu mamy do czynienia w sytuacji, w której projekt nie otrzymał dofinansowania (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1494/10, wyrok NSA z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 248/10, postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 1058/11, wyrok NSA z 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 847/10, CBOSA). Także uwzględniając treść art. 30b ust. 2 pkt 1 u.z.p.r. uznać należy, że negatywną oceną jest między innymi ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, w ramach której projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania.

W opinii Sądu nie powinno budzić wątpliwości, że informacja zawarta w piśmie Organu z dnia (...) 2015 r., z której wynika, że wniosek Strony skarżącej został wyłączony z dofinansowania i usunięty z listy rankingowej, z podaniem przyczyny tego stanu rzeczy - wskazującej na brak możliwości ubiegania się przez skarżącą o wsparcie w ramach przedmiotowego Programu Operacyjnego (podwójne finansowanie) - stanowi negatywną ocenę projektu, o której mowa w treści art. 30b ust. 1 u.z.p.r. Przyjęcie przeciwnej wykładni pozbawiałoby Skarżącą możliwości kwestionowania prawidłowości dokonanych w tej sprawie ocen.

W ramach kontrolowanej sprawy doszło do wyczerpania przez Stronę postępowania odwoławczego, co na gruncie regulacji art. 30c ust. 1 ab initio u.z.p.r. stanowi jeden z wymogów dopuszczalności wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jak stanowi art. 30c ust. 1 u.z.p.r. po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Postępując zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia (...) 2015 r., stanowiącym, jak już wyżej zostało to wykazane, negatywną ocenę projektu, Skarżąca złożyła środek odwoławczy zatytułowany "odwołanie", skierowany do Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego, który został następnie rozpatrzony przez Instytucję Zarządzającą, czemu dano wyraz w piśmie z dnia (...) 2015 r. podtrzymującym dotychczas prezentowane stanowisko.

Wbrew wymogom wynikającym z art. 30a ust. 3 in fine u.z.p.r. negatywna ocena projektu wyrażona w piśmie z dnia (...) 2015 r. nie zawierała pouczenia o możliwości wniesienia protestu w trybie i na zasadach określonych w art. 30b u.z.p.r. Zgodnie z art. 30b ust. 1 zd. 1 u.z.p.r. wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu (zob. Regulamin Konkursu nr 21/I/2014 cz. III E pkt 1.

Tymczasem Instytucja Zarządzająca WRPO w negatywnej ocenie projektu pouczyła Stronę o możliwości "odwołania się" od "powyższej decyzji". Jednocześnie podkreślić trzeba, że w myśl art. 30g u.z.p.r. informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej.

Prawidłowe pouczenie, o którym mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.r., stanowi jeden z warunków umożliwiających instytucji zarządzającej skorzystanie z instytucji nie rozpatrzenia protestu, który został wniesiony: 1) po terminie, 2) do niewłaściwej instytucji, 3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2 u.z.p.r., 4) bez spełnienia wymogów określonych w art. 30b ust. 6 u.z.p.r. - co wynika z art. 30b ust. 11 u.z.p.r. Ponadto, o czym stanowi już w art. 30d ust. 3 u.z.p.r., a co wymaga szczególnej uwagi na gruncie kontrolowanej sprawy, błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3 u.z.p.r., czy też w art. 30b ust. 9 pkt 2 u.z.p.r. bądź w art. 30i pkt 1 u.z.p.r., nie wpływa negatywnie na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W konsekwencji powyższego, złożony przez stronę skarżącą środek odwoławczy zawarty w piśmie z dnia (...) 2015 r., winien podlegać ocenie ze strony Instytucji Zarządzającej WRPO jako protest, o którym stanowi art. 30b ust. 1 u.z.p.r.

Pismo z dnia (...) 2015 r. nie zawierało obligatoryjnego pouczenia o możliwości i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c u.z.p.r.

Na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa jednak negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia o możliwości wniesienia takiego środka zaskarżenia - art. 30d ust. 3 u.z.p.r.

Skarżąca nie wniosła zatem skargi do tutejszego Sądu w przepisanym terminie, gdyż nie została pouczona przez Organ o takiej możliwości.

Z tego względu należało uznać, że w sprawie zaistniały przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a., albowiem strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.

Okoliczności wskazujące na brak winy Strony w uchybieniu terminu zostały uprawdopodobnione. Wniosek o przywrócenie terminu został zawarty w skardze i wniesiony do Sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.