Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 4 października 2006 r.
III SA/Po 669/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.).

Sędziowie NSA: Tadeusz M. Geremek As.sąd. Małgorzata Bejgerowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar z dnia (...) nr (...) w przedmiocie opłaty za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną

I.

uchyla zaskarżoną decyzję; oraz poprzedzającą ją decyzje Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. z dnia (...)nr (...),

II.

zasądza od Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar na rzecz skarżącej spółki kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania;

III.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. (-) M Bejgerowska (-) M. Lorych-Olszanowska (-) T.M.Geremek T.M. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w K. Nr (...) z dnia (...)roku, określającą dla Spółki "A" wysokość zobowiązania w kwocie (...) zł, za czynności związane z prawną kontrolą metrologiczną - legalizacją pierwotną wodomierzy.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że zgodnie z art. 24 ustawy - Prawo o miarach - organ administracji miar i podległy mu urząd pobiera opłatę za czynności urzędowe (legalizację). Uzasadnienie to wymienia daty i numery wniosków dotyczących legalizacji pierwotnej wodomierzy o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15 m3/h, ich ilość,formularze ustalające wysokość opłaty oraz wysokość należnej (w ocenie organu) opłaty.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka "A" i zakwestionował zawartą w niej interpretację prawną zapisu w pkt III.10 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności wykonywane przez organy administracji miar.Stwierdził, że z zapisu pkt III wynika jednoznacznie, iż wysokość opłat jest uzależniona wyłącznie od ilości wodomierzy zalegalizowanych rocznie - co oznacza, że w przypadku przekroczenia rocznie ilości podanych w poszczególnych przedziałach do wszystkich zalegalizowanych rocznie wodomierzy należy stosować tylko jedną opłatę w wysokości przewidzianej dla osiągniętego przedziału. Na rzecz tak rozumianego stanowiska, zdaniem Spółki, przemawia wykładnia gramatyczna wskazanego przepisu.

Po rozpoznaniu powyższego odwołania Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdził, w uzasadnieniu decyzji, że nie podziela stanowiska przedstawionego w odwołaniu od decyzji organu I instancji i "uznał za w pełni uzasadnione i uprawnione zastosowanie stawek progowych do ustalenia wysokości opłaty, jaka powinna być ustalona przez podmiot wnioskujący o legalizację wodomierzy". Wyjaśnił, że stosowanie stawek progowych powoduje zmniejszanie wysokości opłaty po osiągnięciu kolejnych progów ilościowych, co w konsekwencji w skali roku wpłynie na obniżenie wysokości średniej rocznej opłaty za legalizację.

Ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystąpiła Spółka "A" i wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I Instancji

Skarżący podniósł zarzut " naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie zapisu pkt III.10. załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 229 poz. 2309) przez uznanie, że za legalizację pierwotną wodomierzy wydawaną w okresie 2005 r. należy stosować opłaty w zróżnicowanych wysokościach odpowiadających stawkom w poszczególnych progach ilościowych pomimo zalegalizowania przez spółkę w ciągu 2005 r. wodomierzy w ilości przekraczającej (...) sztuk, zamiast opłaty jednakowej w wysokości 1,50 zł za 1 szt., obowiązującej przy ilości legalizowanych wodomierzy powyżej (...) szt.".

W uzasadnieniu skargi powtórzył stanowisko, co do wykładni wskazanego przepisu zaprezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowego Urzędu Miar wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

W dacie wydawania zaskarżonej decyzji wskazany w niej przepis, zawarty w punkcie III.10. Załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. W sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 229 poz. 2309) określał wysokość opłat za czynności związane z legalizacją wodomierzy i stanowił, że " Wodomierze o nominalnym strumieniu objętości mniejszym niż 15 m3 / h:

a)

przy ilości legalizowanych wodomierzy do 5.000 szt. rocznie:

-

pierwotna (opłata za czynności wykonywane w punkcie legalizacyjnym) - 3,00

-

ponowna - 3,00

b)

przy ilości legalizowanych wodomierzy od 5.001 do 50.000 szt. rocznie

-

pierwotna - 2,50

-

ponowna - 3,00

c)

przy ilości legalizowanych wodomierzy od 50.001 do 150.000 szt. rocznie:

-

pierwotna - 1,50

-

ponowna - 3,00

d)

przy ilości legalizowanych wodomierzy powyżej 150.000 szt. rocznie:

-

pierwotna - 1,00

-

ponowna - 3,00

W świetle postanowień przytoczonego przepisu za zasadne należy uznać stanowisko strony skarżącej, że wysokość opłat, za wydanie dowodu legalizacji pierwotnej albo ponownej przyrządów pomiarowych - wodomierzy, była uzależniona od łącznej ilości wodomierzy zalegalizowanych w danym roku (rocznie). Przepis ten jednoznacznie wskazywał bowiem dwie przesłanki, które warunkowały wysokość należnej opłaty tj. ilość sztuk legalizowanych wodomierzy w przedziale danego roku.

Z zaskarżonej decyzji, jak również z poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie wynika wprost w jaki sposób organy te liczyły wysokość zobowiązania za czynności metrologiczne.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w kontekście twierdzeń strony, zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, zdaje się wynikać, że " zastosowanie stawek progowych " polegało na liczeniu należności od każdej kolejnej (następnej) ilości zalegalizowanych wodomierzy, wskazanej w podpunktach a, b, c,d. Taki sposób liczenia opłat za czynności legalizacyjne wynika dopiero z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 182 poz. 1530). Stanowi on, że stawki wymienione w poszczególnych podpunktach stosuje się po kolei, po przekroczeniu określonej liczby zalegalizowanych wodomierzy, wymienionej w podpunkcie poprzedzającym. Warunkiem zastosowania stawki określonej w punkcie c jest więc wcześniejsze wypełnienie liczby zalegalizowanych wodomierzy wymienionych w punktach a i b.

W dacie wydawania zaskarżonej decyzji tj. w dniu (...) powyższe rozporządzenie z 30 sierpnia 2005 r. nie obowiązywało. Jeśli więc w zaskarżonej decyzji zastosowano " stawki progowe " w sposób w tym rozporządzeniu wskazany, to trafnie podnosi strona skarżąca, że uczyniono to wbrew treści wyżej przytoczonego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji.

Wobec tego jednak, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia sposobu wyliczenia należności odnoszącego się do wskazanego przepisu i nie wskazuje zastosowanych stawek, zaskarżona decyzja w tym zakresie uchyla się spod kontroli Sądu. Powyższe stanowi podstawę do stwierdzenia, że decyzja ta wydana została z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej co prowadzi do jej uchylenia z mocy art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a, c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, o kosztach postanawiając w myśl art. 200. a o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w myśl art. 152 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

(-) M Bejgerowska (-) M. Lorych-Olszanowska /-/T.M.Geremek