Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1653434

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 11 lutego 2015 r.
III SA/Po 481/14
Zakres uznania organu administracji oceny zastrzeżeń powodujących skierowanie kierowcy na badania lekarskie.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska.

Sędziowie WSA: Ireneusz Fornalik Marek Sachajko (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. przy udziale sprawy ze skargi D S na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia (...) 2014 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie

I.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P z dnia (...) 2013 r. nr (...),

II.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Uzasadnienie faktyczne

Prokurator Rejonowy Prokuratury Rejonowej (...) w (...) pismem z dnia (...), na podstawie art. 182 k.p.a. w związku z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 2003 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 5 oraz § 4 ust. 2 pkt 9 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, zawiadomił Prezydenta Miasta (...) o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia D. S. (zwanego dalej skarżącym) mogących powodować wątpliwości w zakresie zdolności ww. osoby do prowadzenia pojazdów i wniósł o wszczęcie postępowania celem skierowania D. S. na badania lekarskie. Uzasadnienie powyższego wniosku nawiązuje do uznania skarżącego za winnego popełnienia czynu z art. 190 § 1 k.k., i wydania przez Sąd rejonowy (...) wyroku z dnia 13 czerwca 2011 r. (sygnatura sprawy (...)).

W ocenie Prokuratury zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy daje uzasadnione podejrzenia, co do istnienia u skarżącego uzależnienia od alkoholu, co potwierdził również przeprowadzony przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji (...) w (...) wywiad środowiskowy, z którego wynika, że skłonności skarżącego do nadużywania alkoholu prowadzą do częstych awantur w domu skarżącego, a także interwencji Policji. Prokurator uznał, że biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że zachowanie i stan zdrowia skarżącego budzi wątpliwości, co do zdolności do prowadzenia pojazdów. Dlatego też w tej sprawie powinien wypowiedzieć się lekarz po wykonaniu stosownych badań w celu wyeliminowania zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia mogącego powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.

W dniu (...) zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi.

Pismem z dnia (...) skarżący wniósł o umorzenie postępowania i oddalenie wniosku o przeprowadzenie badań lekarskich oraz o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez właściwy sąd prawomocnego wyroku w tej sprawie. Ponadto skarżący oświadczył, że wszczęcie postępowania jest przedwczesne, ponieważ art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym reguluje, że badaniu lekarskiemu podlega osoba, w stosunku do której istnieją zastrzeżenia co do stanu zdrowia, a w jego przypadku nikt takich zastrzeżeń nie zgłaszał.

Pismem Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) skarżący został poinformowany, że na zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi nie służy zażalenie.

W odpowiedzi skarżący pismem z dnia (...) uznał, że w piśmie ww. Prokuratury nie dopatruje się uzasadnienia skierowania na badania i podtrzymał swoje wnioski zawarte w piśmie z dnia (...).

W dniu (...) Prezydent Miasta (...) działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wydał decyzję o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Skarżący pismem z dnia (...), podniósł brak odpowiedzi na jego pismo z dnia (...). W odpowiedzi organ poinformował, że skarżący nie otrzymał odpowiedzi na pismo, ponieważ nie zawierało żadnych nowych elementów w sprawie.

Pismem z dnia (...) skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta (...) o skierowaniu na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazał, że odwołanie nie zostało wniesione po terminie z przyczyn od niego niezależnych. Wskazał, że nieprzerwanie od (...) korzysta ze zwolnienia lekarskiego związanego z poważnym stanem układu pokarmowego, który powoduje, że nie zawsze może opuścić miejsce zamieszkania, a także wstawać z łóżka w okresie nasilenia się stanów zapalnych. Jako dowód przedstawił zaświadczenie lekarskie z (...). Skarżący przedstawił następujące zarzuty:

1.

przedstawienie niewłaściwej podstawy prawnej w zakresie skierowania na badania lekarskie przeznaczone dla kierowców,

2.

błędy w procedurze, mające wpływ na jej treść, a w szczególności:

- brak ustosunkowania się w decyzji do wniosków i stanowiska określonych w pismach z dnia (...) i (...)

- naruszenie zasad zawartych w art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez pominięcie w rozpoznawanym materiale dowodowym okoliczności i dowodów przemawiających na korzyść skarżącego,

- przekroczenie granic swobodnego uznania administracyjnego.

3.

błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, które miały wpływ na jej treść, a przejawiały się w:

- przyjęciu, że stan zdrowia powoduje niezdolność do kierowania pojazdami,

- braku wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a tym samym ustalenia prawdy obiektywnej,

- przyjęciu, że ustalone fakty bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym,

- nietrafności przyjętych kryteriów oceny.

Skarżący podtrzymał również swoje stanowisko zawarte w poprzednich pismach i wniósł o uchylenie decyzji i oddalenie wniosku o skierowaniu na badania. Jako wniosek ewentualny wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracyjnemu I instancji.

W dniu (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, art. 58, art. 59 § 2, art. 123, art. 124, art. 125 § 1 i 3 k.p.a. wydało postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w (...).

W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) zaznaczyło, że zaświadczenie lekarskie, na które powołał się skarżący wskazuje wyłącznie na przeciwwskazania do podejmowania pracy fizycznej. Nie wynika z niego aby istniała jakakolwiek uprawdopodobniona przeszkoda do złożenia odwołania w terminie, zwłaszcza, że w terminie do odwołania skarżący przesłał inne pismo procesowe.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie przepisów procedury, w szczególności art. 80 i 107 § 3 k.p.a. Stwierdził także, że organy bezpodstawnie uznały za niewystarczające do usprawiedliwienia niedochowania przez niego terminu do złożenia odwołania przedłożone przez niego zaświadczenie lekarskie. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał wyrażone w postanowieniu stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie i uznał, że nie może być wykonane. Sąd wyjaśnił, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych. Sąd wskazał, iż obowiązkiem organu jest działać na podstawie przepisów prawa i w trosce o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, przy czym organy muszą mieć na względzie zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes obywateli (art. 7 i 8 k.p.a.). Z powyższymi postulatami związany jest obowiązek pogłębiania zaufania do organów Państwa, jak też dbać, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa (art. 8 i 9 k.p.a.).

W niniejszej sprawie przed otrzymaniem decyzji o skierowaniu na badanie ((...)) skarżący złożył pismo, z którego wynika jego niezadowolenie z prowadzonego postępowania w tym przedmiocie i zawierające zarzuty co do tego postępowania. Dwa dni później skarżący odebrał decyzję z (...) i w odpowiedzi na tę decyzję w terminie do złożenia odwołania złożył pismo, w którym domagał się odpowiedzi na swą wcześniejszą korespondencję. Prezydent Miasta (...) pismem z (...) przedstawił swoje stanowisko w sprawie, informując jednocześnie skarżącego, iż w związku z przesłaną mu decyzją przysługuje prawo złożenia odwołania w terminie 14 dni. Pismo to doręczono skarżącemu w dniu (...). W dniu (...) skarżący złożył kolejne pismo zatytułowane "odwołanie" wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przytoczonych wyżej przepisów postępowania w stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy. Organy winny były ustalić jednoznacznie jaki charakter ma pismo skarżącego po otrzymaniu decyzji o skierowaniu na badania, tj. pismo z dnia (...) i ewentualnie w zależności od odpowiedzi odpowiednio je potraktować. Bez wyjaśnienia tej kwestii uznanie, iż odwołanie złożono po terminie jest przedwczesne. Zgodnie z treścią art. 128 k.p.a. odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, wystarczy, by z jego treści wynikało, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Skarżący kwestionował całość postępowania w przedmiocie skierowania na badania, trudno uznać zatem aby akceptował wydaną w tej sprawie decyzję.

Sąd zauważył też, że zawarte w piśmie Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) pouczenie o możliwości zaskarżenia dla osoby pozbawionej wiedzy prawniczej może być niejednoznaczne. Choć okoliczność ta nie ma bezpośredniego wpływu na wynik postępowania, niewątpliwie ma wpływ na ogólną ocenę działań organu w sprawie i wymaga dostrzeżenia.

Sąd stwierdził, że postępowanie organu w zakresie oceny nieterminowości odwołania jest co najmniej przedwczesne i obarczone w niniejszej sprawie błędem takiego stopnia formalizmu, który niedopuszczalny jest w świetle art. 8 i 10 k.p.a.

Sąd wskazał, że przed ponowną oceną odwołania skarżącego organ zwróci się do strony o wyjaśnienie charakteru pisma z (...), co w szczególności nie przesądza dalszej decyzji organu co do ewentualnej merytorycznej oceny prawidłowości decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.

W dniu (...). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta (...) z (...) o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta (...) została wydana w innym stanie prawnym, niż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zmiana stanu prawnego nastąpiła od dnia 19 stycznia 2013 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Kolegium w postępowaniu odwoławczym bada sprawę od początku, a zatem wobec braku przepisów przejściowych zobowiązane było orzec stosując przepisy prawa obowiązujące na dzień wydania niniejszej decyzji. Aktualnie, zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione, poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Cytowany przepis art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami różni się w znaczący sposób od treści art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Ustawodawca w ustawie o kierujących pojazdami zaostrzył kryteria skierowania na badania lekarskie uzależniając wydanie decyzji od istnienia uzasadnionych, poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia. Nie wystarczają już zatem nasuwające się zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Dowody przedstawione przez Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej (...) wskazują na przypadki nadużywania alkoholu przez skarżącego. Niewątpliwie, zdaniem organu, aktywna forma alkoholizmu jest jednostką chorobową, która istotnie wpływa na zmniejszenie sprawności kierującego pojazdem i bezpieczeństwo w ruchu drogowym. W ocenie Kolegium z uwagi na znaczny upływ czasu od daty wydania zaskarżonej decyzji oraz nowy stan prawny, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania celem ustalenia, czy nadal istnieją podstawy do skierowania skarżącego na kontrolne badania lekarskie. Niezbędne jest pozyskanie dalszych dowodów w sprawie, wskazujących na istnienie uzasadnionych, poważnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia, a nie tylko przypuszczenie, że takie zastrzeżenia mogą u skarżącego występować.

Pismem z dnia (...), Prezydent Miasta (...) zwrócił się do Prokuratury Rejonowej (...) z prośbą o informację, czy z uwagi na fakt zmiany stanu prawnego istnieją obecnie uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego skutkujące koniecznością skierowania go na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W odpowiedzi Prokuratura Rejonowa (...) podtrzymała wniosek o skierowanie skarżącego na badania lekarskie. Wskazano, że w związku z odrzuceniem środków zaskarżenia przez niego kierowanych wyrok wskazywany w złożonym wcześniej wniosku jest obecnie prawomocny, a sprawa ta wbrew twierdzeniem skazanego ma związek z jego stanem zdrowia. W toku postępowania (sygnatura akt (...)) ustalono, że w dniu zdarzenia, to jest kierowania przez skazanego gróźb karalnych, był on pod wpływem alkoholu - badanie alkomatem wykazało zawartość (...) alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu. Ponadto, przesłuchana w tej sprawie pokrzywdzona - żona skarżącego wspomina również o nadużywaniu przez niego alkoholu. Również wywiad środowiskowy przeprowadzony przez Policję potwierdza skłonność skarżącego do nadużywania alkoholu, prowadzącą do awantur domowych i interwencji Policji. W związku z powyższym uznać należy, że w tym przypadku istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego, związane z uprawdopodobnionym w ww. sposób uzależnieniem tego skazanego od alkoholu.

W dniu (...) Prezydent Miasta (...) wydał decyzję o skierowaniu na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Pismem z dnia (...). skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz oddalenie wniosku o skierowaniu na badania lekarskie, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Wydanej decyzji zarzucił:

1.

niewłaściwe zastosowanie i interpretację art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b - ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,

2.

błędy w procedurze, mające wpływ na wydaną decyzję, a w szczególności:

- brak realizacji dyrektyw Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawartych w wyroku z dnia 29 listopada 2012 r. (sygnatura akt III SA/Po 751/12),

- naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a.,

- brak ustosunkowania się do wcześniej wniesionych zastrzeżeń,

- naruszenie art. 107 § 3 k.p.a, poprzez brak uzasadnienia decyzji,

- przekroczenie granic swobodnego uznania administracyjnego,

3.

błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji, które miały wpływ na jej treść, a przejawiały się w:

- przyjęciu, że stan zdrowia skarżącego powoduje niezdolność do kierowania pojazdami,

- braku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, a tym samym brak ustalenia prawdy obiektywnej,

- naruszenie art. 8, 9 i 10 k.p.a. poprzez brak zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu oraz niezawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami przed wydaniem decyzji i zgłoszenia wniosków oraz zastrzeżeń,

- przyjęciu za ustalone faktów bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym,

- nietrafność przyjętych kryteriów oceny.

Decyzją z dnia (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W ocenie Kolegium w związku z prawomocnym wyrokiem z (...) (sygnatura akt (...)) wydanym przez Sąd Rejonowy (...), wystąpiła przesłanka uzasadniająca skierowanie skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, ponieważ w badanej sprawie ujawniony został fakt nadużywania alkoholu przez skarżącego i związane z tym agresywne zachowanie. Kolegium stwierdziło, że organ administracji nie mógł zlekceważyć sygnału właściwego Prokuratora dotyczącego ewentualnej niedyspozycji zdrowotnej kierowcy. Wskazano również, że organy administracji samorządowej nie mają wiedzy pozwalającej ocenić, czy stan zdrowia kierowcy jest przeszkodą do kierowania przezeń pojazdami mechanicznymi, stąd zgłoszenie uzasadnionych wątpliwości w tym zakresie wymaga sprawdzenia przez lekarzy specjalistów.

Pismem z dnia (...) skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz oddalenie wniosku o skierowaniu na badania lekarskie dla kierowców, a także wstrzymanie wykonania decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1.

naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b - ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,

2.

obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonej decyzji,

3.

błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji, które miały wpływ na jej treść.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko oraz argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja w sprawie skierowania na badania lekarskie D. S. w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Ocena legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż została ona wydana z naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 z późn. zm.), starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia.

Powołana powyżej regulacja prawna nie określa precyzyjnie, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" oraz, że informacja o nich musi być wiarygodna. Są to zatem stwierdzenia dość ogólne, pozostawiające właściwemu organowi administracji publicznej możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku zastrzeżenia są właśnie tego rodzaju. Zwrot "uzasadnione zastrzeżenia" należy również interpretować zgodnie z celem ustawy, którym jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Jedną z istotnych przesłanek bezpieczeństwa ruchu jest stan zdrowia kierowcy. Od dyspozycji zdrowotnej kierowcy w dużym stopniu bowiem zależy bezpieczeństwo ruchu, a niedomagania kierowcy w tym zakresie, są czynnikiem wpływającym na zagrożenie bezpieczeństwa ruchu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 stycznia 2015 r. - sygn. akt III SA/Lu 534/14).

Ocena przesłanek uzasadniających wydanie danej osobie decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie musi być dokonana każdorazowo przez pryzmat ewentualnego zagrożenia dla ruchu.

W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta (...) został zawiadomiony przez ww. Prokuraturę o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów i wniósł o wszczęcie postępowania celem skierowania skarżącego na badanie lekarskie pismem z dnia (...). Zastrzeżenia wskazane przez ww. Prokuraturę zostały ustalone w toku postępowania karnego prowadzonego w sprawie kierowania przez skarżącego gróźb karalnych (sygnatura akt (...)). W dniu tego zdarzenia skarżący był pod wpływem alkoholu (badanie alkomatem wykazało (...) alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu). Z pisma ww. Prokuratury wynika również, że podczas przesłuchania w sprawie karnej żona skarżącego wspominała o nadużywaniu przez niego alkoholu. Skłonność do nadużywania alkoholu przez skarżącego została również potwierdzona przez wywiad środowiskowy przeprowadzony przez Policję. Swoje stanowisko ww. Prokuratura podtrzymała również w piśmie z dnia (...), informując że w przedmiotowej sprawie nie podejmowano już innych czynności dowodowych.

Sąd zwraca uwagę na dołączoną przez skarżącego dokumentację medyczną, z której wynika że stan jego zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu (rozpoznanie: wrzodziejące zapalenie jelita grubego). Jest to okoliczność mogąca uniemożliwiać nadużywanie alkoholu przez skarżącego. Kolejny element, który powinien podlegać analizie - w aspekcie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, a dotyczący stanu zdrowia skarżącego - dotyczy także kwestii ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego z synem, a nie z matką. Należy więc rozpoznając przedmiotową sprawę zwrócić uwagę także na treść wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w (...) z dnia (...) (sygnatura akt (...)). W wyroku tym, jak wynika z sentencji, Sąd Okręgowy w (...) orzekł rozwód z winy obu stron. Sąd orzekł o powierzeniu władzy rodzicielskiej obu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania ojca (a więc skarżącego) z synem, zasadzając od powódki (tekst jedn.: matki) na rzecz syna rentę alimentacyjną w wysokości (...) zł. Ww. Sąd wskazując w sprawie rozwodowej miejsce zamieszkania skarżącego z synem, przy ustaleniu rozwodu z winy obu stron, zobowiązany był także brać pod uwagę dobro małoletniego, a więc także nie tylko sposób zachowania skarżącego ale także i stan zdrowia D. S., jako osoby pod której pieczą będzie przebywał małoletni syn. Te okoliczności także mogą mieć istotne znaczenie w niniejszej sprawie dla całościowej oceny w zakresie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia D. S.

Powyższe okoliczności powodują wątpliwości, czy organy administracji publicznej spełniły wszelkie dyrektywy postępowania administracyjnego i ustaliły stan faktyczny zgodnie z dyspozycją art. 7 k.p.a., wskazującą na zasadę prawdy obiektywnej, z uwzględnieniem obowiązku organów podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes skarżącego.

Sąd w niniejszym postępowaniu nie przesądza kierunku rozstrzygnięcia organów administracji publicznej. Jednakże organy powinny uwzględnić powyższe okoliczności, których źródło wywodzi się z informacji Komendy Rejonowej Policji (...) oraz z protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego z dnia (...). Organy administracji publicznej, realizując ww. zasadę ogólną postępowania, powinny - dokonując oceny przesłanek skierowania na badania lekarskie - uwzględnić zarówno powyższe okoliczności dotyczące charakteru oraz stanu schorzenia występujący u skarżącego, jak też, poza wyrokiem sądu karnego, informację Komendy Rejonowej Policji (...). Zdaniem Sądu - całościowa analiza stanu faktycznego będzie stanowiła podstawę do wydania decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

Zaniechania orzekających w niniejszej sprawie organów administracji publicznej stanowią naruszenie przepisów nie tylko samego postępowania administracyjnego, ale także naruszenie to dotyczy elementów składowych decyzji administracyjnej. W konsekwencji organy administracji publicznej naruszyły przepisy art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji organy naruszyły również art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, rozstrzygając sprawę przedwcześnie, bez dokonania i oceny wszelkich okoliczności faktycznych, czy w stosunku do skarżącego zachodzą przesłanki do zastosowania powołanego powyżej przepisu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że decyzje organów I i II instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego i postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.