Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723533

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 10 września 2019 r.
III SA/Po 376/19
Przekroczenie terminu do uzupełnienia braków wniosku.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak (spr.).

Sędziowie WSA: Małgorzata Górecka Marek Sachajko.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2019 r. przy udziale sprawy ze skargi Wielobranżowego Przedsiębiorstwa "(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) kwietnia 2019 r. nr (...) w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z (...) kwietnia 2019 r., nr (...), Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: DIAS) po rozpatrzeniu zażalenia Wielobranżowego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: "strona", "spółka") na postanowienie tego organu z (...) lutego 2019 r., nr (...), pozostawiające podanie spółki bez rozpatrzenia, utrzymał w mocy postanowienie wydane w I instancji.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Spółka (...) grudnia 2018 r. wystąpiła do DIAS z kolejnym żądaniem wyznaczenia terminu rozprawy.

DIAS pismem z (...) stycznia 2019 r. wezwał spółkę na podstawie art. 169 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.) do uzupełnienia podania, jako nie spełniającego wymogów określonych przepisami prawa. Jednocześnie pouczono stronę, że w razie nieusunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wskazanego braku podanie - na podstawie art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej - pozostawione zostanie bez rozpatrzenia.

Wezwanie doręczono (...) stycznia 2019 r. Pozostało ono bez odpowiedzi.

DIAS postanowieniem z (...) lutego 2019 r., nr (...), pozostawił podanie spółki bez rozpatrzenia.

Na skutek złożonego zażalenia DIAS - utrzymując w mocy ostatnio wskazane postanowienie - stwierdził, że stanowisko strony nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek strony o przeprowadzenie rozprawy nie zawierał uzasadnienia potrzeby jej przeprowadzenia. Strona nie wskazała okoliczności, jakie jej zdaniem powinny być wyjaśnione ani czynności, jakie powinny być dokonane na rozprawie. Z uwagi na nieuzupełnienie w terminie rzeczonego wniosku pozostawiono go bez rozpatrzenia.

W skardze do tut. Sądu spółka wystąpiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że DIAS błędnie uznał, że postępowanie powinno być prowadzone na podstawie Ordynacji podatkowej i strona nie miała prawa wystąpić o przeprowadzenie rozprawy na podstawie ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: "k.p.a.").

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

W piśmie procesowym z (...) września 2019 r. spółka podniosła, że uznanie jej za podatnika podatku akcyzowego i stronę postępowania stanowi - w świetle prawa unijnego - rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością zaskarżonego postanowienia. Stanowisko to spółka chciała przedstawić na rozprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu do jakiego doszło w kontrolowanej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy DIAS prawidłowo uznał, że wniosek skarżącej spółki zawarty w piśmie z (...) grudnia 2018 r. o przeprowadzenie rozprawy obarczony jest brakami formalnymi, do których zastosowanie znajduje art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, a także, czy w związku z ich nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie wniosek ten podlegał pozostawieniu bez rozpatrzenia stosownie do art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

W oparciu o ostatnio przywołaną podstawę prawną DIAS pismem z (...) stycznia 2019 r. wezwał skarżącą o uzupełnienie wniosku z (...) grudnia 2018 r. We wniosku o przeprowadzenie rozprawy, co wynika z art. 200a § 2 Ordynacji podatkowej, strona uzasadnia bowiem potrzebę przeprowadzenia rozprawy, wskazuje jakie okoliczności sprawy powinny być wyjaśnione i jakie czynności powinny być dokonane na rozprawie. Jak słusznie zauważył DIAS elementów tych wniosek skarżącej nie zawierał. Pomimo skutecznego doręczenia rzeczonego wezwania spółka w wyznaczonym terminie nie uzupełniła wskazanych braków, a DIAS prawidłowo - w oparciu o art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej - postanowił o pozostawieniu jej wniosku bez rozpatrzenia.

Brak jest w tych okolicznościach podstaw do uznania, aby doszło do takiego naruszenia prawa, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia rozpatrywanej skargi w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 bądź pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.").

Nie jest przy tym zasadna argumentacja strony, zgodnie z którą złożony wniosek - zważywszy zresztą na jego treść, w której wprost przywołano art. 89 § 1 k.p.a. - powinien być rozpatrzony na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zaś Ordynacji podatkowej. Stronie umyka bowiem to, że ze spornym wnioskiem wystąpiła ona w toku postępowania prowadzonego w oparciu o Ordynację podatkową, a konkretnie rzecz ujmując na etapie postępowania zażaleniowego, jakie zostało przez nią zainicjowane w związku z postanowieniem DIAS o pozostawieniu bez rozpoznania poprzedniego wniosku o przeprowadzenie rozprawy.

Nie może także odnieść zamierzonego skutku argumentacja strony, poprzez którą próbuje ona obecnie uzasadnić potrzebę przeprowadzenia rozprawy. Instytucja uregulowana w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej sprowadza się do wyznaczenia stronie terminu, w którym strona powinna usunąć stwierdzone przez organ braki formalne wniosku. Przekroczenie tego terminu powoduje konsekwencje ujęte w art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, a więc prowadzi do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Nie można zatem uznać, aby do skutecznego usunięcia tych braków mogło dojść w terminie późniejszym, w tym zwłaszcza na dalszych etapach postępowania, bowiem czyniłoby to termin nakreślony stosownie do art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej zbytecznym.

W tych okolicznościach, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., skargę oddalono.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.