III SA/Po 1197/13 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2203070

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2017 r. III SA/Po 1197/13

UZASADNIENIE

Sentencja

Dnia 7 lutego 2017 r. Sebastian Michalski - starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lipca 2013 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; postanawia przyznać adwokatowi J. K. F. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 553,50 złotych (pięćset pięćdziesiąt trzy 50/100), uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie 103,50 złotych (sto trzy 50/100) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

M. K., na mocy postanowienia referendarza sądowego, zostało przyznane prawo pomocy zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Okręgowa Rada Adwokacka w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata M. B. (k. 88 akt sądowych). Wskazany adwokat reprezentował skarżącego przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i przyznano mu za to stosowne wynagrodzenie (k. 96 akt sądowych).

Na żądanie skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka w P. dokonała zmiany osoby pełnomocnika z urzędu i w miejsce adwokata M. B. wyznaczyła adwokata T. G. (k. 106 akt sądowych).

Adwokat T. G. sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę (k. 130-132 akt sądowych).

Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka w W., w trybie art. 253 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), na pełnomocnika skarżącego do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyznaczyła adwokata J. K. F. (k. 149 akt sądowych).

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu skarżącego stawił się adwokat K. S. z pełnomocnictwem substytucyjnym udzielonym przez adwokata J. K. F. Do protokołu rozprawy wpisany został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 169 akt sądowych).

Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W niniejszej sprawie znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.).

Wartość przedmiotu zaskarżenia dla skargi kasacyjnej została określona na kwotę 1.873 zł. W konsekwencji wynagrodzenie adwokata wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało ustalić z uwzględnieniem stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. c w związku z § 6 pkt 3 powołanego powyżej rozporządzenia. O przyznanie wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wystąpił adwokat, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji oraz adwokat, który nie sporządził i nie wniósł kasacji. Zatem stawka minimalna wynagrodzenia odpowiadającego nakładowi pracy w niniejszej sprawie wynosi 450 zł (600 zł x 75%).

Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług.

W sprawie nie wystąpiły warunki dla wydania orzeczenia o zwrocie niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przyznanie wyznaczonemu adwokatowi zwrotu poniesionych przezeń wydatków wymaga ustalenia, że wydatki te były niezbędne. Ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa - art. 244 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że pełnomocnik z urzędu nie musi zabiegać o pełnomocnictwo, a skutek umocowania jest wynikiem wydania postanowienia o przyznaniu prawa pomocy oraz podjęcia aktu wyznaczenia danej osoby na pełnomocnika z urzędu. Ewentualna opłata skarbowa od pełnomocnictwa dla pełnomocnika substytucyjnego obciąża wyznaczonego adwokata, gdyż tego rodzaju wydatek wynika ze sposobu pracy, który wyznaczony adwokat uznał za dogodny dla siebie w związku z realizacją publicznoprawnego obowiązku udzielenia pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.