III SA/Lu 955/20 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3092979

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2020 r. III SA/Lu 955/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2020 r., nr (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy - w zakresie wniosku W. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W. L. (dalej jako "skarżący") zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje dla skarżącego dotkliwe skutki w postaci braku możliwości zarobkowania, które aktualnie jest niezwykle utrudnione, a w niektórych przypadkach wręcz niemożliwe.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14).

W ocenie sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżący nie uzasadnił w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje dotkliwe skutki, w postaci braku możliwości zarobkowania. Skarżący nie przedstawił również żadnych aktualnych danych dotyczących sytuacji finansowej i nie uprawdopodobnił możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji nie powołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo powstania szkody i spowodowania wobec niej trudnych do odwrócenia skutków.

Brak wskazania przez skarżącego argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanekstanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Jednocześnie podkreślić należy, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1290/15; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1368/15; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 275/16). Stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie takie okoliczności nie występują.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.