Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1402279

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 6 listopada 2013 r.
III SA/Lu 769/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Wojewody L. z dnia (...) 2013 r., znak (...), w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem datowanym na 7 października 2013 r. D. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na Wojewody L. z dnia 3 września 2013 r., znak (...), w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniono powstaniem trudnych do odwrócenia konsekwencji w postaci konieczności zmiany przez skarżącego miejsca pobytu, wymiany wszelkich dokumentów urzędowych skarżącego, znaczące utrudnienia w pracy zawodowej a także pozbawienie go osobistych przedmiotów znajdujących się w spornym lokalu i będących w dyspozycji K. K.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006; wszystkie orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).

W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków". (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA).

W ocenie sądu w badanej sprawie zachodzi konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym, z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania trudnych do odwrócenia skutków.

Nie wszystkie argumenty podniesione jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zasługują na uwzględnienie. Zmiana miejsca pobytu nie jest skutkiem trudnym do odwrócenia. Orzeczenie w kwestii wymeldowania pozostaje bez znaczenia dla statusu osobistych przedmiotów skarżącego znajdujących się w spornym lokalu. Jeśli skarżący chce z nich korzystać może je w każdej chwili zabrać, a wszelkie przeszkody czynione w tym zakresie przez drugą stronę konfliktu będą bezprawne, o ile rzeczywiście będzie chodzić o przedmioty będące własnością skarżącego.

Niewątpliwe jest natomiast, że wykonanie decyzji o wymeldowaniu skutkować będzie koniecznością wprowadzenia zmian we wszystkich urzędowych rejestrach i dokumentach, w których widnieje adres zameldowania skarżącego. Powiadomienie zakładu pracy o zmianie adresu zameldowania, celem dokonania stosownych zmian w dokumentacji pracodawcy i zgłoszenia ich do właściwych organów (m.in. ZUS i urzędu skarbowego) nie jest z pewnością czynnością, z którą mogą wiązać się jakiekolwiek nieodwracalne skutki czy niebezpieczeństwo szkody.

Istotne jest jednak, że zmiana adresu zameldowania niesie ze sobą konieczność wymiany dokumentów, m.in. dowodu osobistego. Adres zameldowania na pobyt stały jest jedną z danych, które umieszcza się w dowodzie osobistym (art. 37 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych; Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, z późn. zm.). Z kolei zmiana danych które zamieszcza się w dowodzie osobistym skutkuje koniecznością wymiany tego dokumentu (art. 40 ust. 1 pkt 1 ustawy). Podobnie dzieje się w przypadku innych dokumentów, które zawierają wpis tych danych - np. prawie jazdy, paszporcie, etc.

Wymiana dokumentów jest odpłatna, zatem skarżący zostanie obciążony koniecznością uiszczenia tych opłat. Gdyby okazało się, że decyzja o wymeldowaniu jest niezgodna z prawem i została uchylona przez sąd, konieczna byłaby kolejna wymiana dokumentów i związane z tym koszty. Zwrot tych kosztów byłby nader uciążliwy, wymagałby bowiem pozwu o odszkodowanie wobec organu, który wadliwą decyzją o wymeldowaniu doprowadził do ich powstania.

W tej sytuacji celowe jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia przez sąd o jej zgodności z prawem. Pozwoli to na uniknięcie obciążenia skarżącego niepotrzebnymi kosztami, mającymi charakter trudnych do odwrócenia skutków. Nie ucierpi na tym interes publiczny ani interes uczestniczki postępowania, gdyż w po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji upadnie niniejsze postanowienie w przedmiocie ochrony tymczasowej, a kwestia zgodności z prawem wymeldowania zostanie rozstrzygnięta przez sąd.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.