Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1026877

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 25 lutego 2009 r.
III SA/Lu 46/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Jarosław Harczuk (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia I. przyznać T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie faktyczne

Strona skarżąca T. G. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje w części na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości płatnicze strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z unormowaniem art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przedmiotem skargi jest zaś w sprawie niniejszej decyzja wydana w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych. Z tego powodu na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek ponoszenia kosztów sądowych. Skoro zaś na stronie skarżącej nie ciąży w niniejszym postępowaniu obowiązek ponoszenia kosztów sądowych nie można oszacować czy strona skarżąca ma realne możliwości płatnicze pozwalające jej na poniesienie tych kosztów. Dlatego referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W związku z tym, że na stronie skarżącej w niniejszym postępowaniu nie ciąży obowiązek ponoszenia kosztów sądowych jej wniosek o przyznanie prawa pomocy traktować należy, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - 292,80 złote brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z konkubiną oraz chorą córką. Strona skarżąca osiąga dochody z pracy świadczonej na podstawie umowy zlecenia, które wynoszą miesięcznie (...) złotych brutto. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się ponadto zasiłek opiekuńczy w kwocie (...) złotych otrzymywany przez konkubinę strony skarżącej. Łączny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi (...) złotych brutto. Miesięczny koszt utrzymania chorej córki strony skarżącej wynosi (...) złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata.

Porównanie wysokości dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu, że służy on utrzymaniu trojga osób do wysokości kwoty brutto minimalnego wynagrodzenia adwokata, które strona skarżąca musiałaby uiścić chcąc w sprawie niniejszej ustanowić adwokata z wyboru wskazuje, że poniesienie przez nią tylko minimalnego wynagrodzenia adwokata w kwocie brutto skutkowałoby powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.