Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2600525

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 11 grudnia 2018 r.
III SA/Łd 731/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska.

Sędziowie Asesor: WSA Małgorzata Kowalska, NSA Teresa Rutkowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi W. B. na czynność Starosty (...) polegającą na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania geodezyjnego postanawia:

1)

odrzucić skargę;

2)

zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącej W.

B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu uiszczonego od skargi, zaksięgowanego w dniu 6 września 2018 r. pod pozycją 3963.

Uzasadnienie faktyczne

W. B. 22 sierpnia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Starosty (...) polegającą na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentów z pracy geodezyjnej nr KERG (...) dotyczącej wznowienia granic działki nr (...) w obrębie O. zaewidencjonowanej w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w S. za numerem (...) i wykonanej przez geodetę J. S., a następnie na bezpodstawną czynność wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego miejscowości O. na podstawie przyjętego operatu.

Wskazała, że jest właścicielką działki nr (...) położonej w obrębie O. Działka ta sąsiaduje z działką nr (...), która po przeprowadzeniu zmian w wyniku prac polegających na wznowieniu granic zaewidencjonowanych za nr (...) została zaewidencjonowana pod (...). Zmiany w rejestrze gruntów dla działki (...) miały miejsce przez włączenie do działki (...) części rowu o powierzchni 0,0275 ha. Skarżąca uważa, że w wyniku tych zmian granice zostały zmienione na jej niekorzyść.

Skarżąca zakwestionowała prawidłowość czynności geodety związanych z okazaniem wznowionych granic oraz wskazała, że granica między działkami (...) i (...) miała status spornej. Zarzuciła, że dokumenty przekazane przez geodetę do PODGK są wewnętrznie sprzeczne, a organ pomimo informacji o nieprawidłowym działaniu geodety, przyjął dokumentację bez zastrzeżeń.

Jak wynika z akt sprawy, operat techniczny wznowienia granic działki numer (...) zaewidencjonowany za numerem (...) dnia 14 marca 2014 r. zawiera wznowione granice działki numer (...) z działkami sąsiednimi. Granice powyższej działki geodeta uprawniony J. S. wznowił na podstawie istniejących dokumentów ewidencyjnych w tym operatów do założenia ewidencji gruntów obrębu O., gmina S. numer (...) oraz operatu prawnego numer (...). Geodeta stwierdził w ww. operacie, że na podstawie danych źródłowych określił położenie punktów granicznych działki numer (...). Okazanie granic odbyło się 28 lutego 2014 r. w obecności właścicieli działek (...), (...) i (...) i (...). W. B. odmówiła podpisania protokołu gdyż nie zgadzała się z zaproponowanym przebiegiem granicy i wbitymi betonowymi słupkami, które w związku z tym zostały usunięte i zastąpione drewnianymi palikami (k- 16-19)

Następnie skarżąca na wskutek niezadowolenia z wznowienia granic działki numer (...) z działką (...) wystąpiła do Wójta Gminy S. z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego.

Do czynności ustalenia granic upoważniony został geodeta uprawniony Z. B., który wykonał rozgraniczenie działki numer (...) z działkami (...), (...) i (...).

W wyniku postępowania rozgraniczeniowego powstał operat techniczny zaewidencjonowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w S. za numerem (...). Jak wynika z powyższego operatu sporna granica pomiędzy działkami numer (...) a (...) nie zmieniła położenia.

Rozgraniczenie powyższych działek nie zostało jeszcze zakończone, ponieważ na wydaną decyzję przez Wójta Gminy S. znak: (...) z dnia (...). skarżąca wniosła żądanie przekazania sprawy do sądu powszechnego.

Obecnie prowadzona jest sprawa o rozgraniczenie działki numer (...) z działkami (...), (...),(...) w Sądzie Rejonowym w S. I Wydział Cywilny (sygn. (...)) z wniosku W. B. przy udziale Wójta Gminy S., Z. G., B. C., M. M., Powiatu (...).

W odpowiedzi na skargę Starosta (...) wniósł o jej odrzucenie wskazując, że została ona wniesiona po upływie 30 dni od rozstrzygnięcia wznowienia granic i sporządzonej dokumentacji zaewidencjonowanej w dniu 14 marca 2014 r. Organ wskazał także, że zarzuty skarżącej są niezasadne. Wyjaśnił, że postępowanie mające na celu ustalenie spornej granicy toczy się obecnie w Sądzie Rejonowym w S. Wydział Cywilny. Skarżąca ma możliwość czynnego udziału w toczącym się postępowaniu rozgraniczeniowym. Wójt Gminy S. nie zakończył jeszcze postępowania rozgraniczeniowego spornych granic ww. działek co, zdaniem organu, uzasadnia odrzucenie skargi.

Organ stwierdził, że nie jest dopuszczalna realizacja wniosku skarżącej o uchylenie czynności przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego odpracowania geodezyjnego. Każdy wykonawca prac geodezyjnych, zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, (...) (Dz. U. z 2001 r. Nr 78, poz. 837), który zgłosił prace geodezyjne w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno- Kartograficznej zobowiązany jest do przekazania dokumentacji do zasobu w formie i zakresie przewidzianym w standardach technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie. Nawet dokumentacja geodezyjna sporządzona przed przerwaniem lub zaniechaniem prac podlega przekazaniu do Ośrodka po uprzednim uzgodnieniu. Wskazał, że operat nr (...) stanowi jeden z dokumentów w trwającym postępowaniu rozgraniczeniowym w Sądzie Rejonowym w S. W operacie pomierzone są punkty osnowy ewidencyjnej oraz inne szczegóły, który mogą być wykorzystane do różnych opracowań geodezyjnych. Operat techniczny kwestionuje tylko jedna ze stron i zawiera on tylko jedną sporną granicę, która została odpowiednio oznaczona w zasobie. Postępowanie toczące się Sądzie Rejonowym w S. wykaże czy sporna granica zmieni swój przebieg.

Organ szczegółowo odniósł się do zawartych w skardze zarzutów.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi W. B. jest czynność Starosty (...) polegająca na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentów z pracy geodezyjnej nr KERG (...) dotyczącej wznowienia granic działki nr (...) w obrębie O (...) zaewidencjonowanej w zasobach Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej w S. z numerem (...).

Zdaniem Sądu zgodzić się należy z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, że wskazana czynność nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2010 r., I OSK 560/10, postanowienie NSA z dnia 8 października 2013 r. sygn. I OSK 2201/13, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. II SA/Gl 1251/14 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Włączenie pracy geodezyjnej, stanowiącej opracowanie techniczne, do zasobu geodezyjnego, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), gdyż podjęcia takiego rozstrzygnięcia nie przewidują przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. z 2001 r. Nr 78, poz. 837 t.j. z późn. zm., obowiązującego do 12 lipca 2014 r. tak jak w rozpoznawanej sprawie). Stosownie do § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia wykonawca pracy geodezyjnej, po jej zakończeniu, przekazuje dokumentację do zasobu geodezyjnego w formie i zakresie przewidzianym w standardach dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie. W myśl zaś § 9 ust. 1 przyjęcie pracy geodezyjnej do zasobu sprowadza się do kontroli w zakresie przestrzegania zasad wykonywania prac, osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania z ww. standardami, spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy oraz kompletności przekazywanych materiałów.

Działania polegające na włączeniu dokumentacji do zasobu geodezyjnego nie stanowią również aktów ani czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie dotyczą one bezpośrednio uprawnień, ani obowiązków skarżących wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 81/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każda czynność organu musi się mieścić w zakresie działalności administracji publicznej, a w konsekwencji nie każda czynność materialno-techniczna organu administracji publicznej może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Jak podkreśla się orzecznictwie sądów administracyjnych dokumentacja geodezyjna stanowi opracowanie techniczne. Po złożeniu przez geodetę wniosku o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu, organ prowadzący zasób dokonuje oceny takiego opracowania w trybie przewidzianym przepisami rozporządzenia z 2001 r.

Wyjaśnić trzeba, że postępowanie związane z weryfikacją złożonych opracowań geodezyjnych i kartograficznych oraz ich przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi swoiste dwuetapowe postępowanie administracyjne kończące się czynnością materialno-techniczną przyjęcia tych opracowań do zasobu albo decyzją o odmowie ich przyjęcia do zasobu, bądź też nieprzyjęciem opracowań do zasobu spowodowanym negatywną weryfikacją tych opracowań przez organ i brakiem pisemnego stanowiska wykonawcy w tym zakresie albo przedstawieniem takiego stanowiska po upływie ustawowego terminu 14 dni (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlk., z dnia 25 maja 2017 r., II SA/Go 221/17, lex nr 2299581). W ramach tej procedury organ przyjmuje opracowania do zasobu czynnością materialno-techniczną albo odmawia ich przyjęcia w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to zastosowanie w sprawie przepisów k.p.a., co wynika z art. 1 pkt 1 k.p.a. Sprawa przyjęcia opracowań do zasobu jest sprawą indywidualną wykonawcy (geodety) tych prac rozstrzyganą przez organ administracji. Z tego wynika również, że stroną omawianego postępowania jest wyłącznie wykonawca prac geodezyjnych i prac kartograficznych, ponieważ przedmiotem tego postępowania jest ocena dopuszczalności przyjęcia wyników tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Podkreślenia wymaga również, że w świetle art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (ogólna zasada k.p.a., określana w piśmiennictwie i orzecznictwie sadowym jako zasada praworządności lub legalności). Z zasady tej wynika, że organy administracji mogą czynić tylko to, do czego wyraźnie upoważnia je prawo i to w formach i trybie prawem przewidzianych.

Nie można zatem za dopuszczalną uznać sytuację, w której strona niezadowolona z ustaleń dokumentacji geodezyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego mogłaby doprowadzić do jej wyłączenia z tego zasobu.

Należy podkreślić, że na skutek przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do zasobu ukształtował się określony stan ewidencyjny, mający, co należy podkreślić, długotrwały charakter, dotyczący nie tylko sytuacji skarżącej, ale i innych osób.

Jego skorygowanie, o ile znajduje swoje merytoryczne uzasadnienie, wymaga przeprowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków, w którym skarżąca będzie miała możliwość kwestionowania prawidłowości stanu uwidocznionego w ewidencji albo tak jak to skarżąca uczyniła poprzez zainicjowanie postępowania o rozgraniczenie.

Reasumując, że skoro skarga na czynność w przedmiocie przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to uznać ją należało za niedopuszczalną.

Odnosząc się natomiast do kwestii terminu, w którym skarżąca wniosła skargę Sąd uznał, że skoro skarga jest niedopuszczalna, to kwestia wyjaśnienia, czy skargę wniesiono w terminie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

E.C.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.