Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 675078

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 2 grudnia 2010 r.
III SA/Łd 604/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia (...)roku nr(...) w przedmiocie nadzoru sanitarnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.T.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 5 listopada 2010 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K. N. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia (...) r. w przedmiocie nadzoru sanitarnego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w razie jej nierozstrzygnięcia do dnia 31 października 2010 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z wymienionego przepisu wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek, wymienionych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo:

1)

wyrządzenia znacznej szkody lub

2)

spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426).

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, publ. OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wniosek nie zawiera uzasadnienia, a zatem nie może być uwzględniony. Stanowisko takie najdobitniej wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.